پس گفتهء امير المؤمنين عليه السّلام كه منم اولى از همهء خلايق به مضمون اين آيه ، از اين جهت است كه تأويل آيه در رجعت و صاحب رجعتها هم ، امير المؤمنين عليه السّلام است .
[ روايت امام باقر ( ع ) ] 10 نجمة
شيخ صدوق در كتاب امالى « 1 » از ابن وليد ، او از صفّار ، او از ابن عيسى ، او از على بن حكم ، او از عامر بن معقل ، او از ابى حمزه ثمالى و او از باقر عليه السّلام روايت نموده ، او گفته :
آن حضرت به من فرمود : يا ابا حمزه ! على را از رتبهاى كه خداى تعالى براى او قرار داده ، پايين مىآوريد و بالا مىبريد و به على كفايت مىكند اينكه به اهل زمان ، رجعت ، قتال و جهاد خواهد نمود و تزويج مردان بهشتى با زنان ايشان در دست او خواهد بود .
[ روايت امام صادق ( ع ) ]
در تفسير قمى « 2 » از پدرش ، او از ابن ابى عمير ، او از ابى بصير و او از صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به مسجد آمد ، ناگاه امير المؤمنين عليه السّلام را ديد كه قدرى ريگ جمع نموده ، سرش را روى آن گذاشته ، خوابيده . رسول خدا آن حضرت را با پاى مباركش جنبانيد و فرمود : اى دابّه ! برخيز !
در بعضى نسخهها چنين است : اى دابّهء خدا ، برخيز !
چون حضرت اين سخن را فرمود ، مردى از اصحابش عرض كرد : يا رسول اللّه ! آيا مرخصيم كه يكديگر را با اين نام بناميم ؟
فرمود : نه ، به خدا سوگند ! اين لقب مختصّ و منحصر به او است ، او است آن دابّه كه خداى تعالى در كتاب خود ذكر نموده :
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ
هامش
( 1 ) . الامالى ، ص 284 .
( 2 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، صص 131 - 130 .