تحت ولايت ائمّه نمىباشد ؛ هرچه از اين مقامات پنجگانه گذشت ، خلقت و آفرينشش تمام مىشود و محو و اثبات ، تغيير و تبديل به آن راه نمىيابد ، پس اتمام آفرينش اشيا بعد از گذشتن آنها از مقام قضاست و چون از مقام قضا گذشتند ، آنگاه علم ائمّه به آنها قرار و علاقه مىگيرد و تحت ولايت ايشان مىباشد .
بنابراين تحقيق معنى كلام معجز نظام آن حضرت اين است : من مرجع امورم ، آن چنانكه همهچيز بعد از گذشتن از مقام قضا به سوى آن باز خواهد گشت ؛ يعنى بعد از تمام شدن خلقتشان تحت ولايت من خواهند شد ، به احتمال قوى ، قضا به معنى مرگ باشد ؛ چنانكه اعراب گويند : قضا نحبه ؛ وفات كرد ، لذا معنى كلام چنان مىباشد كه همهچيز بعد از فنا به سوى من بر خواهد گشت .
مخفى نماند كه لفظ يؤب و اياب بنابر تقديرى كه مراد از قضا ، اتمام آفرينش است ، در معنى حقيقى خود كه عود و رجوع است ، مستعمل نمىباشد و لفظ قضا معانى ديگرى نيز دارد ، لكن هيچ كدام مناسب مقام نيست .
[ بيان فضائل حضرت امير ( ع ) ] 9 نجمة
ايضا مىفرمايد : حساب همهء خلايق در روز قيامت با من است . اين مضمون در زيارت جامعه مذكور است : حسابهم عليكم ؛ حساب خلايق با شماست . ابن ابى الحديد اين معنى را نظم نموده :
و إليه في يوم المعاد حسابنا * و هو الملاذ لنا غدا و المفزع
روز قيامت حساب ما با امير المؤمنين است و او فردا ؛ يعنى روز قيامت ، ملجا و پناه ماست ، منم صاحب تدبيرها و زيركىها ، منم مؤذّن ؛ يعنى دابّه ، منم قسمتكنندهء دوزخ ، خازن بهشتها و صاحب اعراف ، منم امير مؤمنان ، آقاى متّقيان و آيت گذشتگان .
توضيح اين فقره چنان است كه آيت در اينجا به معنى علامت و معجزه است و