به اين معنى كه به ولايت و پيروى ايشان و تبرّى از دشمنانشان ، توحيد و طاعت بندگان ، مقبول درگاه معبود به حقّ مىشود ، چنانكه در زيارت جامعه به اين مدّعى تصريح شده : « من اراد اللّه بدأ بكم » ؛ هركه بخواهد با اعمال صالح به درگاه الهى تقّرب جويد ، بايد به شما ، ابتدا و طريق اعمال را از شما اخذ كند ، در مقام بندگى ، خود را به شما بسپارد ؛ در ظاهر با اقرار و عمل و در باطن با اعتماد و اعتقاد ، پس ائمّه ، هم طريق خداوند به سوى خلق و هم ، طريق خلق به سوى او هستند .
بعض از علما ذكر نموده : در هيچجاى قرآن ، صراط ذكر نشده مگر اينكه مراد از آن ، ائمّه است و در اين خصوص ، اخبار به حدّ تواتر رسيده ، اين آيه را هم من باب تمثيل ذكر نموده :
أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ
« 1 » ؛ به درستى كه اين راه راست من است ، تابع آن شويد ، پس مراد از صراط مستقيم در اين آيه ، ائمّه عليهم السّلام است .
[ على ( ع ) ميزان اعمال ] 6 نجمة
ايضا از آن حضرت است كه مىفرمايد : منم ميزان الهىام . ميزان در لغت ترازو است ، چون تشخيص نيكوبد اعمال بندگان بر قبول و عدم قبول ولايت آن حضرت ، منوط و مربوط است ؛ چنانكه وزن بعضى چيزها كه سنجيدنى است ، با ترازو تميز و تشخيص مىيابد ، لذا اطلاق ميزان بر آن صحيح مىباشد ؛ چنانكه در بعضى از زيارتهاى آن حضرت وارد شده : « السّلام على ميزان الأعمال » ؛ سلام بر ميزان اعمال عباد !
نيز جماعتى از علما قايلاند ميزانى كه روز قيامت اعمال بندگان را با آن مىسنجند ، فى الحقيقة ترازو نيست ، بلكه عبارت است از ولايت اولياء اللّه ، اشرف و اعظم اولياء اللّه ، امير المؤمنين عليه السّلام مىباشد .
هامش
( 1 ) . سوره انعام ، آيه 153 .