است ، زيرا به يك طرفة العين از نزد بنده به مقام قرب بارى تعالى متصاعد مىگردد كه
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ
« 1 » .
[ عصاى حضرت آدم نزد حضرت ] 2 نجمة
بدان دوّمى از مواريث انبيا كه هنگام ظهور نزد حضرت بقيّة اللّه مىباشد ، عصاى حضرت آدم عليه السّلام است ؛ چنانكه در حديث مفصّل مفضل بن عمر است كه وقتى حسنى با عسكر خود وارد كوفه شود ، او با حضرت بقيّة اللّه در ميان دو لشكر بايستند ، پس حسنى به حضرت عرض نمايد : اگر تو مهدى آل محمدى ، پس عصاى جدّ تو رسول خدا كجاست ؟ سپس يكيك مخصوصات آن حضرت را اسم مىبرد ، تا آنكه حضرت صادق عليه السّلام مىفرمايد : آنگاه حضرت قائم عليه السّلام جوال يا مانند آن را حاضر نمايد كه به آن سفط مىگويند و آنچه او خواسته باشد ، در آن است .
مفضل گفت : اى آقاى من ! همهء آنها در سفط است ؟
فرمود : بلى ، و اللّه ! و تركهء جميع پيغمبران ، حتّى عصاى آدم در آن است . « 2 »
الحديث
محتمل است اين عصاى موسى عليه السّلام همان عصاى آدم باشد ؛ چنانكه در كشّاف مطابق اين احتمال ، خبرى نقل نموده كه عصاهاى انبيا نزد شعيب جمع شده بود ، بعد از اينكه دخترش را به موسى عليه السّلام داد و شبانى گوسفندان خود را به او محوّل نمود ، شب هنگام به او فرمود : در اين خانه رو و يكى از آن عصاها كه در آن است ، بردار !
موسى به اندرون خانه آمد و عصايى كه آدم از بهشت همراه خود بيرون آورده بود و به ميراث از انبيا به شعيب رسيده بود ؛ برداشت . چون شعيب مكفوف بود ، آن را به
هامش
( 1 ) . سوره فاطر ، آيه 10 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، ص 16 - 14 .