وجه پنجم : عصاى موسى عليه السّلام شاخهاى از درخت بريده بود و لكن توحيد تو درختى است كه بيخ آن در دل باشد و شاخهء آن به فوق العرش رسيده
كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ
« 1 » .
وجه ششم : آن عصا فقط در دست موسى عليه السّلام معجزه مىنمود و لا غير ، امّا كلمهء توحيد هرجا كه جمال نمايد - اگرچه كافر هفتاد ساله باشد - معجزهء خود را خواهد نمود كه من قال لا إله الا اللّه دخل الجنّة امّا به شروطها كه از جمله ولاى حضرات ائمّهء اثنا عشر و اقرار و اذعان به امامت آن حجج اللّه الملك الاكبر است .
وجه هفتم : عصاى موسى عليه السّلام در آن روز زينت از هيبت ، چندين هزار نفر را كشت و در عقبى به عذاب مبتلا گردانيد ، امّا كلمهء توحيد صدها هزار نفر را در دنيا از كشتن برهانيد ؛ امرت ان اقاتل النّاس حتّى يقولوا لا إله الّا اللّه و در عقبى ايشان را از عذاب برهانيد كه كلمهء لا إله الّا اللّه حصنى ، فمن قالها دخل في حصنى و امن من عذابى .
وجه هشتم : عصاى موسى عليه السّلام او را در ايّام حيات نفع رسانيد و چون از دنيا رفت ، عصا را در دنيا بگذاشت و خود به بزم قدس خراميد و لكن كلمهء توحيد اين خاصيّت را دارد كه هرگز از بنده جدا نيست و نفع او در دنيا و آخرت از بنده منقطع نمىگردد كه
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
« 2 » .
وجه نهم : قدّ عصاى موسى عليه السّلام ده گز بيشتر نبود و در حجم هم ، مقدار درمى بيش نبود ، الّا ما شاء اللّه و لكن كلمهء توحيد قد و قامتى دارد كه زمين ، آسمان ، عرش ، فرش ، ملك ، ملكوت ، غيبت و شهادت را فراگرفته ، بلى شهسوارى است كه جولانگاه وى ، فضاى هواى هويّت است .
قال صلّى اللّه عليه و إله : ما قال عبد لا إله الّا اللّه صدقا الّا صعدت و لا يردّها حجاب فإذا وصلت إلى اللّه تعالى نظر إلى قائلها و حقّ على اللّه أن لا ينظر إلى موحّد الّا برحمته .
هامش
( 1 ) . سوره ابراهيم ، آيه 24 .
( 2 ) . سوره فصلت ، آيه 31 .