اطاعت زنان به ايشان ، زيادت حصّهء ايشان در ميراث و اختصاص جهاد به مردان .
خداوند عالم ، صاحب عزّت و حكمت است .
[ تفسير آيات طلاق ]
پس از آن امام صادق عليه السّلام فرمود : مراد از اين آيه ، اين است : براى شوهران است كه اگر ارادهء اصلاح داشته باشند ، از وقت يك طلاق تا طلاق ديگر به زنان رجوع نمايند و براى زنان است كه در مدّت مذكور به شوهران رجوع كنند . بعد از آن خداى تبارك و تعالى فرموده :
الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ
« 1 » ؛ طلاقى كه زوجه بعد از آن ، حقّ رجوع دارد ، دو طلاق است .
پس بعد از دو طلاق ، بايد شوهر او را به طريق خوش و طرز دلكش نگه دارد يا به طريق احسان و خوبى از او جدايى ورزد ؛ يعنى دفعهء سوّم او را طلاق دهد ، هرآينه از شوهر به اين مىشود و اين معنى قول خداى تعالى است :
فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ
« 2 » ؛ اگر شوهر طلاق سوّم را جارى نمود ، هرآينه آن زن بعد از آن ، بر او حلال نيست تا وقتى كه شوهر ديگرى كند ، بعد از او طلاق بگيرد ؛ آن وقت به شوهر اوّل حلال مىشود و او مىتواند مانند سايرين از او خواستگارى كند ؛ او از سايرين به آن زن اولى نيست .
آنگاه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خداى تعالى متعه را در كتاب خود حلال فرموده و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله هم در اين خصوص از جانب خدا به مسلمانان اذن داده ، قول خداى عزّ و جلّ اين است :
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ أُحِلَّ لَكُمْ ما وَراءَ ذلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 229 .
( 2 ) . سوره بقره ، آيه 230 .