عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً
« 1 » ؛ بر شما حرجى نيست در اينكه زنان عدّهدار را با سخن پوشيده و طريق تعريض ، خواستگارى نماييد يا در دلهاى خود مخمّر و پنهان داريد كه بعد از انقضاى عدّه ، ايشان را عقد نماييد ، چون خداى تعالى مىداند شما به خيال اينكه مبادا ديگرى سبقت گيرد و آنان را تزويج كند ، به ايشان اظهار ميل و رغبت خواهيد كرد ، از اين جهت خواستگارى ايشان را به طريق تعريض ، قصد نكاح بعد از عدّه براى شما حلال گردانيد و لكن در خفيّه با ايشان زنا نكنيد ، از ايشان عهدوپيمان بگيريد كه از تزويج ديگران ابا و امتناع نمايند مگر اينكه به آن زنان قول معروف ؛ يعنى قول مشهور بگوييد . قول معروف عبارت است از تزويج زنان به اطّلاع ولىّ ايشان و شهود . احتياج به ولىّ براى اين است كه نسل ، ثابت و نسب صحيح گردد و استحقاق به عمل آيد .
[ تفسير آتُوا النِّساءَ
]
شاهد اين نيز ، قول خداى تعالى است :
وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً
« 2 » ؛ صداقهاى زنان را به ايشان عطا نماييد ، پس اگر به رضاى خود از آن صداقها به شما بخشند ، آن را بخوريد درحالىكه برايتان گوارا و شفاست .
خداى تعالى طلاق زنان تزويجشده را جز در حضور دو نفر شاهد عادل مسلمان جايز نكرده و در خصوص ساير شهادات كه در دعوى دماء ، فروج ، اموال و املاك است ، فرمود :
وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَ امْرَأَتانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ
« 3 » ؛ دو نفر از مردان خود شاهد بگيريد ، اگر دو
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 235 .
( 2 ) . سوره نساء ، آيه 4 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 282 .