پس از آن گفته : با قطع نظر از همهء اينها ، ممكن است اين كلام را بدين نهج تأويل نماييم كه مثل و مانند قبايح همهء اهل عالم بر ذمّهء ايشان ثابت خواهد شد ؛ يعنى ايشان در شقاوت با همهء اشقيا برابرند ، زيرا مثل افعال همهء اشقيا از آن دو نفر صادر گرديد .
بعد مهدى به سمت كوفه متوجّه مىشود و بين كوفه و نجف اشرف فرود مىآيد ، در آن وقت اصحابى كه در خدمتش مىباشند ، چهلوششهزار ملايكه و مثل اين مقدار جنّ مىباشند و نقبايش سىصدوسيزده مرد هستند .
[ بغداد در زمان ظهور ] 12 نجمة
ايضا در بحار « 1 » است كه مفضل عرض كرد : اى آقاى من ! در آن زمان ، دار الفاسقين ؛ يعنى بغداد چگونه مىباشد ؟
فرمود : در لعنت خدا و غضب او ، بسيارى فتنهها آن را خراب مىگرداند و در حالت خرابى آن را باقى مىگذارد ، واى بر آنجا و بر كسى كه در آنجا باشد ، از شرّ بيدقهاى زرد و بيدقهايى كه از مغربزمين مىآيند ، از كلب جزيره و از شرّ بيدقهايى كه از دور و نزديك به آنجا رومىآورند !
به خدا سوگند ! هرآينه گونهگونه عذابها به آنجا نازل مىشود كه هرگز مانند آنها از ابتداى عالم تا انتهاى آن به ساير امّتان گمراه و گردنكش نازل نشده . هرآينه به آنجا عذابى نازل مىشود كه مانند آن را هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و طوفان اهل آنجا جز با شمشير نمىشود . واى بر كسى كه در آنجا براى خود مسكن قرار بدهد ! زيرا هركه در آنجا اقامت نمايد ، در شقاوت باقى مىماند و هركس بيرون رود ، در رحمت خدا مىباشد .
به خدا سوگند ! هرآينه اسباب دنيوى چنان براى اهل آنجا فراهم مىآيد كه گفته مىشود دنيا عبارت از آنجاست ، جز عمارتها و قصور آن بهشت نيست ، حور العين
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، ص 17 - 14 .