آل ابى طالب و آشكار كردن وضع مدعيان سيادت و تراشيدن سر آنها و تقسيم نصيب هر يك ، از اوقاف مربوط بدانها بوده است .
« و قاعدهى حرمت سادات ممهد مىدارد و جانب هر كس بر اندازهى علم و عفاف او رعايت مىكند و ارزاق و معاش ايشان از وجوه معهود مىرساند و مصلحان را در روش طريق صلاح تقويت مىكند و مفسدان را مزجور و ماليده مىدارد و در شجرات و انساب ايشان نيك تامل كند و منصب نبوت و امامت را از مدعيان و اهل تلبيس و تزوير مصون گرداند و ايشان را بعد از تفحص و استكشاف از ميان سادات دور كند و تغيير سمت به حلق شعر و تعطيل از حليت سادات و زينت و شرف واجب داند . » از منشور تقليد نقابت سادات بنام جمال الدين ابو الحسن علوى ، عتبه الكتبه ، طبع طهران ، ص 64 - 63 .
چنين كسى را ( نقيب علويان ) يا ( نقيب عباسيان ) يا ( نقيب طالبيان ) مىگفتهاند .
نقبا : سيصد تناند از اولياء الهى متحقق به اسم باطن و مشرف بر باطن مردم . جع : مفيد النعم ، طبع ليدن ، ص 60 ، تاج العروس ، در ذيل :
نقب ، فرهنگ نظام در ذيل : نقيب ، كشاف اصطلاحات الفنون ، در ذيل :
تصوف ، اصطلاحات الصوفية ، در ذيل : نقباء . در بشرويه تكيهاى است مخصوص عزادارى در دههى عاشورا كه يكى از اجداد من بنام ( حاجى على اشرف ) كه مردى ديندار و هنرمند و خوشنويس و عالم بوده اين تكيه را در اواخر عهد صفويه بنا كرده است ، برادر او را بنام ( حاجى محمد حسين ) نادر شاه بگناباد بطمع وصول جواهراتى كه پدر آنها از هند با خود آورده بود احضار كرده و سپس معاف داشته بود و او پس از برادر متولى اين تكيه شده است .
شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحة 1158
مساهمون: بديع الزمان فروزانفر
ص١١٥٨