سلب تاثير و فاعليت است از غير خدا و آن ( توحيد افعالى ) است و يا در مرتبهى صفت كه مفاد آن باز گرداندن و شهود تمام اوصاف است از خدا و به خدا كه آن را ( توحيد صفات ) مىخوانند .
مرتبهى سوم ، توحيد ذات است يعنى شهود حق تعالى و ناديدن غير او . اين سه مرتبه از توحيد را ( توحيد عينى وجدانى ) نيز مىگويند . كشاف اصطلاحات الفنون ، در ذيل : توحيد .
مولانا هم بر اين عقيده رفته و بدين سبب ، توحيد را به خود سوختن تعبير فرموده است .
دو هست ، در بيت اخير بمعنى دو موجود است يعنى عبد و حق ، اين بيت زمينه را براى حكايت شير و گرگ و روباه آماده مىسازد ، شرح آن را بخواست خدا در ضمن اين حكايت باز خواهيم گفت .
شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحة 1236
مساهمون: بديع الزمان فروزانفر
ص١٢٣٦