فتح ) : سخت نيزه زد او را . و رعل فلانا بالسيف : بشمشير زد فلان را .
رعل
(
re'l
) ا . ع . خرما بن نر .
رعل
(
ro'l
) ع . ج . رعلاء .
رعل
(
raal
) م . ع . رعل رعالة و رعلا . مر . رعالة .
رعل
(
raalla
) ع . از حروف مشبههء بفعل بمعنى لعل و مگر و كاش و شايد .
رعلاء
(
ra'l '
) ص . ع . شاة رعلاء :
گوسپندى كه گوش آن را شكافته آونگان گذارند .
و كذلك : ناقة رعلاء . ج : رعل . و نيز رعلاء : مؤنث ارعل يعنى زن احمق .
رعلاء
(
ra'l '
) ا . ع . گوسپند گوش دراز .
رعلة
(
ra'lat
) ا . ع . آنچه از گوش گوسپند و ماده شتر بريده آونگان گذارند . و غلاف سر نره . و شتر مرغ . و نخلهء بلند . و خرما بن نر .
و خرمابن بلايهء بار آور . و عيال مرد . و عيال بسيار . و آنچه از شاخه و برگ و جز آن اول برآيد . و تيزى هر چيزى . و گلهء اسبان اندك . و پيش رو گله . و گلهء مقدار بيست و يا بيست و پنج اسب . و گلهء گاوان . ج :
ارعال و رعال . و ج ج : اراعيل .
رعلة
(
re'lat
) ا . ع . ابو رعلة :
گرگ .
رعلة
(
ro'lat
) ا . ع . تاج ريحان و مورد .
رعلول
(
ro'lul
) ا . ع . نوعى از تره و طرخون .
رعم
(
ra'm
) م . ع . رعمت الشاة رعما و رعاما . مر . رعام .
رعم
(
re'm
) ا . ع . پيه و چربش . و ام رعم : كفتار .
رعن
(
ra'n
) ا . ع . بينى پيش آمدهء كوه .
و كوه دراز . ج : رعون و رعان .
رعن
(
ra'n
) م . ع . رعن رعنا و رعنا .
مر . رعن .
رعن
(
raan
) م . ع . رعن رعنا و رعنا و رعونة ( از باب فتح و سمع و كرم ) :
احمق و سست گرديد . و رعنته الشمس رعنا : درد رسانيد دماغ او را آفتاب چنان كه سست و بيهوش گرديد . و در تعجب گويند : ما ارعنه : يعنى چه گول و سست است او .
و قوله تعالى :
لا تَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا
قيل معناه كان المسلمون يقولون لرسول اللّه صلى اللّه عليه و آله اذا القى عليهم شيئا من العلم راعنا يا رسول اللّه اى راقبنا و انتظرنا حتى نفهمه و نحفظه و كان لليهود كلمة يتسابون فيها و هى راعنا فلما سمعوا بقول المسلمين راعنا اقترضوه و خاطبوا به رسول اللّه و هم يعيبون تلك اللفظة عندهم فنهى المؤمنون عنها و امروا بما هو فى معناه و هو انظرنا . مر . راعنا .
رعن
(
roon
) ا . ع . دوشيزگان .
رعن
(
raanna
) ع . لغة فى لعل .
رعنا
(
ra'n
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - خوب صورت و خوشگل و جميل و نازنين و لطيف و ظريف و دلربا و دلكش و محبوب و صاحب حسن و زيبا و خوشنما . و چالاك .
و متكبر . و خرامان . و نادان فريفتهء به خود و داراى عجب . و آزاد از كار و شغل . و گل رعنا : گل زيبا و گلى كه اندرون آن سرخ و از بيرون زرد باشد . و هر چيز دو رنگ . و رعناى صاحب بربط : ستارهء زهره .
رعناء
(
ra'n '
) ا و ص . ع . مؤنث ارعن .
و زن گول و سست . و نوعى از انگور . و نام بصره .
رعنائى
(
ra'n i
) ا . پ . زيبائى . و رفتار زيبا . و حسن و جمال و دلربائى . و خود آرائى .
رعو
(
ra'v
) و (
re'v
) و (
ro'v
) ا .
ع . پرداختن از جهل و بدى و باز ايستادن از آن .
رعو
(
ra'v
) و
رعوة
(
ra'vat
) و (
re'vat
) م .
ع . رعا الرجل رعوا و رعوة و رعوة و رعوى ( از باب نصر ) : باز ايستاد آن مرد از كار خود .
رعوة
(
ra'vat
) و (
re'vat
) ا . ع . باز داشت از كارها . يق : فلان حسن الرعوة .
و كذا حسن الرعوة
رعوة
(
ra'vat
) و (
re'vat
) و (
ro'vat
) ا . ع . پرداختن از جهل و بدى و باز ايستادن از آن .
رعود
(
roud
) ع . ج . رعد .
رعود
(
roud
) م . ع . رعد رعدا و رعودا . مر . رعد .
رعوس
(
raus
) ا و ص . ع . كسى كه سرش از غلبهء خواب بجنبد . و ماده شترى كه سرش از نشاط لرزان باشد . و ماده شتر شتاب رو كه دستها را زود زود بردارد . و كسى كه سرش از پيرى لرزان باشد . و نيزهء نرم و جنبان .
رعوش
(
rauc
) ص . ع . ناقة رعوش :
ماده شتر سر لرزان از كلانسالى .
رعوف
(
rauf
) ا . ع . بارانهاى سبك .
رعولى
(
ra'valiyy
) ص . ع . شواء رعولى : كباب نيك ناپخته .
رعوم
(
raum
) ا . ع . گوسپند لاغر كه از بينى آن آب رود . و سياهى دوات . و سخت لاغر . و روح و جان . و خويشتن .
رعوم
(
roum
) ا . ع . زن نازك اندام .
رعون
(
raun
) ا و ص . ع . سخت و درشت از هر چيزى . و بسيار جنبان . و تاريكى شب .
رعون
(
roun
) ع . ج . رعن .
رعونة
(
rounat
) م . ع . رعن رعونة و رعنا و رعنا . مر . رعن .
رعونت
(
rounat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نادانى و كم عقلى . و نرمى و سستى .
و سركشى . و خودآرائى و زينت .