رعاية
(
re yatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور حفظ و ترقير و از روى تكريم و تعظيم و از روى مهربانى .
رعايتى
(
re yati
) ا . پ . شخص مهربانى كرده شده .
رعب
(
ra'b
) ا . ع . افسون از سحر و جز آن . و وعدهء بد . و عذاب . و سخن تازى دارى سجع .
رعب
(
ra'b
) م . ع . رعب رعبا و رعبا ( از باب فتح ) : ترسيد و فزع كرد . و رعبه : ترسانيد آن را ( لازم و متعدى ) . و رعب الحوض رعبا و رعبا : پر كرد حوض را . و رعب السهم رعبا : بشكست جاى پيكان نشاندن تير را . و رعبت الحمامة بانگ كرد آن كبوتر . و رعب السنام و غيره : بريد آن كوهان و جز آن را . و رعب فلانا شكست ترس و رعب فلان را .
رعب
(
ro'b
) ا . ع . جاى در نشاندن پيكان در تير . ج : رعبة
رعب
(
ro'b
) م . ع . رعب رعبا و رعبا . مر . رعب .
رعب
(
ro'b
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - هول و بيم و خوف و ترس .
رعب
(
ro'b
) و (
roob
) ا . ع . ترس و بيم .
رعب
(
raeb
) ا . ع . جائى كه از آنجا كبوتران موسوم براعبى را مىآورند .
رعبب
(
ro'bab
) ا . ع . بن شكوفهء خرما .
رعبة
(
reabat
) ع . ج . رعب .
رعبل
(
ra'bal
) ا و ص . ع . امراة
رعبل : زن گول . و زن كهنه لباس . و ثكلته الرعبل : گم كناد او را مادر وى .
رعبلة
(
ra'balat
) ص . ع . ريح رعبلة باد سخت كه بر يك مهب نوزد .
رعبلة
(
ra'balat
) م . ع . رعبل رعبلة بزنى گرفت زن گول سست را . و رعبل اللحم : پاره پاره گرد آن گوشت را . و رعبل الثوب : پاره پاره كرد آن جامه را . و رعبل الخباء : بريد آن خيمه را .
رعبلة
(
re'balat
) ا . ع . جامهء كهنه . ج :
رعابيل . و منه : جاء فلان فى رعابيل :
اى فى اطمار و اخلاق . و زن كهنه لباس . و زن گول فروهشته گوشت .
رعبليب
(
ra'balib
) ا . ع . آنكه پاره پاره كند هر چيز را تا بر آن قادر شود . و زن لطفكننده و نرم سخن .
رعبليل
(
ra'balil
) ص . ع . ريح رعبليل :
باد سخت كه بر يك مهب نوزد .
رعبوب
(
ro'bub
) ص . ع . مرد بد دل و ترسنده . و دراز بالاى پر گوشت نازك اندام يستوى فيه المذكر و المؤنث او هى خاصة للنساء دون الرجال .
رعبوب
(
ro'bub
) ا . ع . مرد بد دل ترسنده . و بن شكوفهء خرما .
رعبوبة
(
ro'bubat
) ا و ص . ع . مؤنث رعبوب يعنى زن بد دل ترسنده . و نيز رعبوبة :
پارهاى از كوهان شتر . و بن شكوفهء نخستين بر درخت خرما و يا ديگر درختان . و ماده شتر سبك رو . و جارية رعبوبة : دختر دراز بالا و پرگوشت نازك اندام . و دختر سپيد رنگ خوب صورت نازك اندام پرگوشت و مليح شيرين گفتار .
رعبولة
(
ro'bulat
) ا . ع . خرقهء پاره شده .
رعبيب
(
re'bib
) ص . ع . جارية رعبيب : دختر دراز بالاى نازك اندام پر گوشت .
رعة
(
reat
) ا . ع . پرهيزگارى . و قربانى كه به مكه فرستند . و خوبى هيئت و زشتى آن .
و حالت .
رعث
(
ra's
) م . ع . اندك گرفتن ( و الفعل من فتح ) . يق : رعثته الحية اذا قرمته و نالت منه قليلا .
رعث
(
ro's
) ص . ع . ج . ارعث و رعثاء .
رعث
(
raas
) و (
ra's
) ا . ع . سپيدى اطراف دو پاره گوشت كه زير نرهء گوش بز آويزان باشد . و پشم رنگين كه بهودج آويزان كنند .
رعث
(
raas
) و (
ra's
) م . ع . رعثت العنز رعثا ( از باب سمع ) و رعثا ( از باب فتح ) : سپيد گشت نرمهء گوش آن بز .
رعث
(
roas
) و (
roos
) ا . ع . ج .
رعثة .
رعثاء
(
ra's '
) ا . ع . نوعى از انگور دراز دانه . و گوسپندى كه هر دو كرانهء گوش وى را كفانيده معلق مانده باشد .
رعثات
(
raas t
) ا . ع . ج . رعثة .
رعثة
(
ra'sat
) و (
raasat
) ا . ع .
گوشواره . و غبغب خروس . و تاج خروس و موهاى زير زنخ آن . ج : رعاث و رعثات و رعث . و ج . ج : رعث . و آوندى كه از غلاف طلع خشك سازند و بدان آب خورند .
رعثة
(
ro'sat
) ا . ع . پشم رنگين كه از هودج آويزان سازند .
رعج
(
ra'j
) م . ع . رعج رعجا ( از باب فتح ) : بىآرام شد . و رعجه رعجا :
بىآرام كرد او را . و رعج البرق :
پى هم درخشيد برق . و رعج الله فلانا :
توانگر گردانيد خداى فلان را فارعج هو للمطاوع و هو من النوادر التى تعدى ثلاثيها و قصر رباعيها عكس المتعارف .
رعج
(
raaj
) م . ع . رعج المال و غيره رعجا ( از باب سمع ) : بسيار شد مال و چيزهاى ديگر او .
رعد
(
ra'd
) ا . ع . تندر و بانگ ابر و صداى غرشى كه همراهى مىكند برق را . و نام فرشتهء موكل برابر و باد كه مىراند آنها را .