ظئار
(
ze ' r
) م . ع . ظارها ظارا و ظئارا ( از باب فتح ) : دايه گرفت آن را .
و ظارت هى : دايه و مهربان گرديد آن ( لازم و متعدى ) . و ظارت الناقة : دايه گرفتم شتر بچه را و مهربان ساختم آن را بر وى .
و ظارنى على الامر : خواست از من آن كار را . و بستم داشت من را بر آن كار . و مايل ساخت مرا بسوى آن كار . و نيز ظئار :
بينى ماده شتر را بغمامه بستن تا مهربان گردد بر بچهء غير .
ظئار
(
ze ' r
) ا . ع . الطعن ظئار القوم :
طعن مجبور مىكند مردمان را بر آشتى و صلح .
ظيان
(
zayy n
) ا . ع . انگبين و عسل .
و ياسمين دشتى . و نيز گياهى كه با برگ آن پوست را دباغت كنند .
ظية
(
zayyat
) ا . ع . مردار در آماس و شكافتگى درآمده .
ظئر
(
ze'r
) ا و ص . ع . شيرده بچهء غير و مهربان بر وى از مردم و جز آن ( للذكر و الانثى ) .
و ركن كوشك . و ستون پهلوى ديوار كه بدان قوت گيرد . ج : اظؤر و اظآر و ظوؤر و ظوؤرة و ظؤار و ظؤر .
ظئظاء
(
ze'z '
) م . ع . ظأظأ ظأظا و ظأظأة و ظئظاء . مر . ظأظأ .