رغائب
(
raq eb
) ع . ج . رغيبة .
رغائب
(
raq eb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى مرغوب . و شب رغائب : اولين شب جمعهء ماه مبارك رجب .
رغاية
(
req yat
) و (
roq yat
) ا . ع .
سرشير و كفك شير .
رغب
(
raqb
) و (
roqb
) و (
raqab
) م . ع . رغبه و رغب فيه رغبا و رغبا و رغبا و رغبة و رغبة و رغبة و رغبى و رغبى و رغباء و رغبانا و رغبوتا و رغبوتى ( از باب سمع ) :
اراده كرد آن را و خواهانى نمود . و رغب عنه : نخواست آن را و اعراض نمود از آن و ترك آن را كرد . و رغب اليه : زارى نمود بسوى آن . و بخضوع و خشوع خواست آن را .
و رغب بنفسه عنه : نهاد خود را بر آن .
رغب
(
roqb
) ا . ع . پرخورى . و گشادى معده .
رغب
(
roqb
) و (
roqob
) م . ع . رغب الوادى رغبا و رغبا ( از باب كرم ) :
فراخ و كلان گرديد رودبار . و رغبت الارض : نرم و فراخ گرديد زمين . و رغب فلان : آزمند و حريص شد و داراى شره گرديد فلان . و بسيار شد خوردن آن .
و نيز شوم شد فلان .
رغب
(
roqob
) ص . ع . ارض رغب :
زمين نرم فراخ ريگناك . و زمينى كه آب در آن روان نشود مگر بباران بسيار . و واد (
vaden
) رغب : رودبار فراخ آب بسيار بردار .
رغباء
(
raqb '
) م . ع . رغب رغبا و رغبا و رغباء . مر . رغب .
رغبات
(
raqab t
) ا . ع . ج . رغبة و رغبة .
رغبان
(
raqab n
) م . ع . رغب رغبا و رغبا و رغبانا . مر . رغب .
رغبانة
(
roqb nat
) ا . ع . گره بند نعل .
رغبة
(
raqbat
) و (
raqabat
) ا . ع .
اراده و ميل . ج : رغبات .
رغبة
(
raqbat
) و (
roqbat
) و (
raqabat
) م . ع . رغب رغبا و رغبة و رغبة و رغبة . مر . رغب .
رغبت
(
reqbat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميل و اراده . و حرص . و خواهش و خواهش از روى ميل و آرزو از چيزى . و رغبت كردن : كيپانيدن و مايل شدن .
رغبوب
(
raqabub
) ص . ع . مرد آزمند و حريص .
رغبوت
(
raqabut
) و
رغبوتا
- (
raqabut
) و
رغبوتى
(
raqabut
) و رغبى (
raqb
) و (
roqb
) م . ع .
رغب رغبا و رغبوتا و رغبوتى و رغبى و رغبى . مر . رغب .
رغث
(
raqs
) ا . پ . گلنار و گل درخت انار نر .
رغث
(
raqs
) م . ع . رغث الوالدامه رغثا ( از باب فتح ) : مكيد آن بچه شير مادر را . و رغث ( مجهولا ) : دردناك رگ پستان گرديد . و رغث الرجل ( ايضا مجهولا ) : بسيار شد بر آن مرد سؤال چندان كه هر چه پيش او بود سپرى شد . و رغثه : نيزه بر نيزه زد او را .
رغثاء
(
roqs '
) ا . ع . رگهاى شير در پستان . و پى زير پستان .
رغد
(
raqd
) و (
raqad
) ص . ع .
عيش رغد : زندگانى فراخ . و عيش رغد كذلك . و عيثة رغد : زيست خوش و راحت و فراخ . و كذا عيشة رغد .
رغد
(
raqd
) و (
raqad
) م . ع . رغد العيش رغدا و رغادة ( از باب كرم ) و رغد رغدا و رغدا ( از باب سمع ) :
فراخ شد زندگانى و نرم و راحت گرديد .
رغد
(
raqad
) ص . ع . ج . راغد .
يق : قوم رغد : گروه داراى عيش واسع و روزى فراخ . و كذلك : نساء رغد ( يستوى فيه المذكر و المونث ) .
رغرغة
(
raqraqat
) م . ع . فراخ بودن زيست . و فرو رفتن كسى در نيكوئى . و همه وقت آب يافتن شتر . و آب دادن شتر را روزى بصبح و روزى بشام . و سير آب نادادن شتر را .
و نهان كردن چيزى . و لازم گردانيدن شوره گياه شتر را با عدم رغبت آن . و خوردن شتران آب را بعد از چريدن شوره گياه كه در حوالى آب باشد .
رغزه
(
raqze
) ا . پ . پتو كه نوعى از لباس پشمين است كه بيشتر مردم بدخشان و مردم كشمير و مردم كرمان پوشند .
رغس
(
raqs
) ا . ع . دست . و دسترس .
ج : ارغاس . و نيكوئى . و بركت و گواليدگى .
رغس
(
raqs
) م . ع . رغسه الله مالا رغسا ( از باب فتح ) : زياد گرداند خداى مال او را و بركت دهد در آن .
رغش
(
raqc
) م . ع . فتنه انگيختن . و تباهى . ارد آوردن ( و الفعل من فتح ) . يق :
لا ترغش علينا : فتنه مينگيز بر ما و تباهى مريز .
رغف
(
raqf
) م . ع . رغف البعير رغفا ( از باب فتح ) : فرو خورانيد آن شتر را دانه و آرد و مانند آن . و نيز رغف : گرد آوردن خمير و يا گل و كشيدن آن بدست تا فراهم آيد .
رغف
(
roqof
) و
رغفان
(
roqf n
) ع .
ج . رغيف .
رغل
(
raql
) ا . ع . آگندگى و پرى خوشه از دانه .
رغل
(
raql
) م . ع . رغل امه رغلا و رغلة ( از باب فتح ) : مكيد شير مادر را و يا خاص است بمكيدن بزغاله شير مادر را