تفسان . و رضف بسلحه : ريغ زد . و رضف الوسادة : دو تا كرد تكيهگاه را .
و رضف اللحم : بريان كرد گوشت را به سنگ تفسان . و رضف اللبن : جوش آورد شير را به سنگ تفسان .
رضف
(
razaf
) ا . ع . سنگهاى تفسيده كه شير را بدانها جوش آورند .
رضفات العرب
(
razaf t - ol - arabe
) ع . چهار قبيله : شيبان و تغلب و بهراء و اياد .
رضفة
(
razfat
) و (
razafat
) ا . ع . واحد رضف يعنى ما بين پاچه و دست اسب .
رضفة
(
razafat
) ا . ع . داغى كه به سنگ تفسبان كرده باشند .
رضفه
(
razfe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استخوان قابك زانو كه گردنا نيز گويند .
رضم
(
razm
) م . ع . رضم الشيخ رضما ( از باب ضرب ) : گران و سست گرديد آن پير . و رضم الارض : شيار كرد زمين را . و رضم عليه الصخر : بر هم نهاد سنگ را بر آن . و رضم بيته بالحجارة : بر آورد خانه را بسنگريزهها .
و رضم فى بيته : لازم گرفت خانه را .
و رضم به الارض : او را بر زمين زد .
و رضم البعير بنفسه : خود را بر زمين زد آن شتر . و رضمت الطائر : ثابت و بر جاى ماند آن مرغ در پريدن و يا عام است .
رضم
(
razm
) و (
razam
) ا . ع .
سنگهاى بزرگ كه در ساختن عمارت روى هم نهند . ج : رضام .
رضمان
(
razm n
) ص . ع . بعير رضمان : شتر گران .
رضمان
(
razm n
) م . ع . رضم الرجل رضمانا ( از باب ضرب ) : گام نزديك هم گذاشته دويدن گرفت آن مرد .
رضمة
(
razmat
) و (
razamat
) ا . ع .
واحد رضم و رضم يعنى سنگ بزرگى كه در ساختن عمارت به كار برند . ج : رضام .
رضمة
(
rozamat
) ص . ع . مرغ ثابت و برقرار در پريدن . يق : طائر رضمة .
رضوان
(
rezv n
) و (
rozv n
) م .
ع . رضى عنه و عليه رضى و رضى و رضوانا و رضوانا و مرضاة ( از باب سمع ) : خشنود گرديد از او . و رضيته و رضيت به : پسند كردم آن را . و رضى به : قناعت كرد بان . و رضيت معيشته ( مجهولا ) :
پسنديده و خوش است زندگانى او .
رضوان
(
rezv n
) ا . ع . خشنودى . و دلجوئى . و رضامندى . و تحسين . و قبول .
و بركت . و آفرين . و بهشت . و نگاهبان و دربان بهشت . و رضوان الله عليهم : دعاى خير است يعنى بركت خدا شامل حال ايشان باد .
رضوان
(
rezv ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو ضامن . و دو محب .
رضوان جايگاه
(
rezv n - j y - g h
) پ . دعاى خير براى مردگان يعنى جاى او در بهشت باد .
رضوان كده
(
rezv n - kade
) ا . پ .
آسمان .
رضوانى
(
rezv ni
) ص . پ . بهشتى و منسوب ببهشت .
رضوة
(
rezvat
) ا . ع . خشنودى . يق :
ما فعلت الا عن رضوتك .
رضوعة
(
razuat
) ا . ع . گوسپند با شير .
رضون
(
razuna
) ص . ع . ج . رضى .
رضوى
(
razv
) ا . ع . نام كوهى در مدينهء طيبه .
رضى
(
razi
) ا . ع . سيد رضى برادر سيد مرتضى علم الهدى در محرم سال 404 وفات نمود .
رضى
(
razi
) ص . ع . رجل رضى :
مرد خشنود . ج : رضون .
رضى
(
rez
) ا و ص . ع . ضامن . و محب .
و خشنود . ج : رضوان و تثنيهء آن : رضيان .
و رجل رضى : مرد خشنود و پسنديده .
و لقب امام هشتم حضرت على بن موسى عليهما السلام .
رضى
(
rez
) و (
roz
) م . ع . رضى عنه و عليه رضى و رضى . مر . رضوان و رضوان .
رضى
(
raziyy
) ص . ع . مرد خشنود .
ج : ارضباء .
رضى الله عنه
(
raziyall ho - anho
) ع . كلمهء دعاى خير يعنى خشنود باد خدا از او .
رضيان
(
rezay ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو ضامن و دو محب .
رضيح
(
razih
) ص . ع . سفال خرماى شكسته و ريزه شده .
رضيد
(
razid
) ص . ع . متاع رضيد :
رخت بر هم نهاده .
رضيض
(
raziz
) ص . ع . كوفته و مرضوض .
رضيع
(
razi '
) او ص . ع . شيرخواره .
و برادر همشير . يق : هذا رضيعى اى اخى من الرضاعة . و بخيل و ناكس .
رضيف
(
razif
) ص . ع . شير سنگتاب كرده . يق : لبن رضيف .
رضيم
(
razim
) ا . ع . بناى به سنگ برآورده .
رضيم
(
rozayyem
) ا . ع . يك قسم مرغى .
رطء
(
rot '
) ص . ع . ج . رطآء .
رطأ
(
rat '
) م . ع . رطأ رطا ( از باب فتح ) : جماع كرد . و رطا بسلحه :
ريخ زد . و رطا القوم : لازم گردانيد آن قوم را ناپسند .
رطأ
(
rata '
) ا . ع . گولى و حماقت .
رطاء
(
ret '
) ع . ج . رطى (
ratiyy
) .