گرديد و چون رضاعة را بالامة رديف كنند از باب كرم آيد و گويند لؤم و رضع ولى چون مفرد استعمال شود رضع از باب سمع و نيز از باب فتح رضع گويند .
رضاعة
(
raz at
) و (
rez at
) م .
ع . رضع رضاعة و رضاعة . مر .
رضاع و رضاع .
رضاعت
(
rez at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شيرخوارگى كودك . و سن رضاعت :
سن شيرخوارگى .
رضاعى
(
rez i
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب برضاع يعنى همشير . و برادر و خواهر رضاعى : برادر و خواهر همشير كه از يك زن شير خورده باشند و كوكه نيز گويند .
رضام
(
rez m
) ع . ج . رضم و رضم و رضمة و رضمة .
رضام
(
roz m
) ا . ع . گياهى . و اندك از هر چيز . و رضام من نبت : اندكى از گياه .
رضامند
(
rez - mand
) ص . پ .
خوشدل . و قبولكننده . و راضى . و اذن دهنده .
رضامندى
(
rez - mandi
) ا . پ .
قبول . و اجازت و رخصت و اذن .
رضايت
(
rez yat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خشنودى و رضامندى و قبول و پسنديدگى و ميل .
رضائى
(
rez i
) ا . پ . قسمى از شال كشميرى كه در فصل زمستان بر سر اندازند .
رضب
(
razb
) م . ع . رضب الرجل ريق المراة رضبا ( از باب نصر ) :
مكيد آن مرد آب دهان آن زن را . و رضب المطر : بيك بار ريخت باران . و رضبت الشاة : به زانو در آمد گوسپند .
رضبة
(
razabat
) ا . ع . ج . راضب كه نوعى از درخت كنار باشد .
رضح
(
razh
) ا . ع . نوى الرضح :
سفال خرما كه بوقت كوفتن برجهد و پراكنده شود .
رضح
(
razh
) م . ع . رضح الحصى رضحا ( از باب فتح ) : ريزه كرد سنگ ريزه را . و رضح النواة : ريزه كرد سفال خرما را .
رضح
(
rozh
) ا . ع . ريز ريزهء سفال خرما .
و سفال خرماى شكسته و ريزه شده . و شكسته و ريزه شدهء از هر چيزى .
رضخ
(
rozx
) م . ع . رضخ الحصى رضخا ( از باب ضرب و فتح ) : ريز ريز كرد سنگ ريزه را . و كذلك رضخ النوى .
و رضخ له : عطاى اندك داد او را . و رضخت راس الحية بالحجارة :
كوفتم سر مار را به سنگ . و رضخ به الارض : او را بر زمين زد . و رضخت التيوس : سرون زدن گرفتند تكهها . و نيز رضخ : همديگر را سنك انداختن .
رضخ
(
razx
) و (
rozx
) ا . ع . خبرى كه بشنوند و باور ندارند آن را .
رضد
(
razd
) م . ع . رضد المتاع رضدا ( از باب نصر ) : بر هم نهاد رخت را .
رضد
(
razad
) ص . ع . متاع رضد :
رخت بر هم نهاده .
رضراض
(
razr z
) ا و ص . ع . سنگريزه ها كه زير پا كوفته گردند . و زمين كوفته شدهء بسنگها . و مرد بسيار گوشت . و بعير رضراض : شتر بسيار گوشت . و نيز رضراض :
قطرههاى خرد از باران . و سرين لرزان و جنبان .
رضراضة
(
razr zat
) ص . ع . مؤنث رضراض . يق : ناقة رضراضة : ماده شتر بسيار گوشت .
رضرض
(
razraz
) ا . ع . سنگريزهها كه زير پا كوفته گردند .
رضرضة
(
razrazat
) م . ع . رضرضه رضرضة : شكست و ريزه كرد آن را .
رضع
(
raz '
) م . ع . رضعه رضعا ( از باب ضرب و سمع ) : سؤال كرد از او شير و يا چيز ديگر .
رضع
(
raz '
) و (
raza '
) و (
raze '
) م .
ع . رضع او رضع رضعا و رضعا و رضعا . مر . رضاع و رضاع .
رضع
(
rez '
) ا . ع . درختى كه شتر آن را مىخورد .
رضع
(
raza '
) و (
raze '
) ص . ع .
هر چيز مكيده شده .
رضع
(
raza '
) و (
raze '
) و (
reza '
) ا .
ع . خرمابنان ريزه .
رضع
(
raza '
) و (
raze '
) ا . ع . بخيلى .
و ناكس .
رضع
(
raze '
) ص . ع . شير خواره . و بخيل ناكس .
رضع
(
rozo '
) ع . ج . رضيع .
رضع
(
rozza '
) ع . ج . راضع .
رضعاء
(
roza '
) ع . ج . رضيع .
رضعة
(
razaat
) ا . ع . واحد رضع يعنى يك خرما بن ريزه و خرد .
رضعة
(
razeat
) ص . ع . مؤنث رضع .
رضف
(
razf
) ا . ع . سنگهاى تفسيده كه شير را بوى در جوش آرند . و استخوانهاى در زانو يكى با ديگرى پيوسته مانند انگشتهاى فراهم آمده و در اسب ما بين پاچه و دست .
و مطفئة الرضف : بلاى سخت كه فراموش گرداند بلاهاى سابق را . و پيه كه چون به سنگ تفسيده رسد گداخته گرمى سنگ را فرو مىراند .
و مارى خبيث كه هرگاه بر سنگ تفسيده گذرد زهر آن حرارت سنگ را فرو نشاند .
رضف
(
razf
) م . ع . رضفه رضفا ( از باب ضرب ) : داغ كرد آن را به سنگ