رصفاء
(
rasf '
) ا . ع . زن خرد فرج كه مرد جماع با وى نتواند . و زن تنگ فرج .
رصفة
(
rasafat
) ا . ع . سنگ بر سنگ در آب راهه نهاده . و يا عام است . ج : رصف .
و پى كه بر تير و كمان پيچند . ج : رصاف .
رصم
(
rasam
) م . ع . رصم الرجل رصما ( از باب نصر ) : درآمد آن مرد در شعبههاى تنگ .
رصن
(
rasn
) م . ع . رصنه رصنا ( از باب نصر ) : تمام كرد و كامل گردانيد آن را .
و رصن بلسانه : دشنام داد او را . و نيز رصن : غالب آمدن كسى را بشناخت چيزى .
رصو
(
rasv
) م . ع . رصاه رصوا ( از باب نصر ) : محكم و استوار گردانيد آن را .
رصوخ
(
rosux
) م . ع . رصخ رصوخا لغة فى رسخ رسوخا .
رصود
(
rasud
) ا . ع . ماده شترى كه منتظر نوبت آب باشد .
رصوف
(
rasuf
) ا . ع . زن خرد فرج و يا تنگ فرج .
رصوفة
(
rosufat
) ا . ع . پى كه بر تير و كمان پيچند .
رصيد
(
rasid
) ا . ع . سگ و يا ددى كه سوى شكار خواهد برجهد .
رصيص
(
rasis
) ا . ع . بيضههاى يكى بر ديگرى نهاده . و روىبند زنان كه نزديك به چشم باشد .
رصيع
(
rasi '
) ا . ع . كويك گوشهء مصحف .
و دكمه .
رصيعة
(
rasi'at
) ا . ع . گره لگام نزديك غدار كه بفلس ماند . و حلقهاى گرد . و يا حلقهاى گرد كه در شمشير و يا زين باشد . و جاى پيوند اضلاع از پشت اسب . و جواهرى كه در چيزى نشانده باشند . و طعامى كه از گندم كوفته تر نهاده با روغن ترتيب دهند . ج : رصائع .
رصيف
(
rasif
) ص . ع . عمل رصيف :
كار محكم و استوار . و جواب رصيف اى رصين . و نيز رصيف : مقابل و برابر در كار . و مصاحب و رفيق كه همواره با شخص باشد .
رصيف
(
rasif
) ا . ع . پى و عصب اسب .
ج : رصاف .
رصين
(
rasin
) ا و ص . ع . محكم و بر جاى .
و مرد مهربان . و ستيهندهء در حاجت يار خود .
و دردناك . و هو رصين الجوف يعنى او دردناك شكم است . و رصينا الفرس :
دو استخوان در دو طرف استخوان سر زانوى اسب پيوسته .
رض
(
raz
) ع . يعنى رضى اللّه عنه .
رض
(
razz
) ا . ع . خرمائى كه بكوبند و از خسته پاك كرده در شير تر نهند . و يا عام است .
رض
(
razz
) م . ع . رض الشيئ رضا ( از باب نصر ) : كوفت و ريزه كرد آن چيز را .
رضا
(
rez
) ا . ع . خشنودى .
رضا
(
rez
) ا و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - خشنودى . و خوشدل و خشنود . و خوشدلى . و راغب و مايل . و خاطر جمع .
و دلپسندى و نيك خرسندى . و رضا بودن :
خوشدل و خشنود بودن . و رضا دادن :
تسليم شدن و مطيع فرمان گشتن . و رضا شدن : خوشدل و شادمان بودن . و قبول كردن . و راغب و خاطر جمع گشتن . و رضا كردن : خاطر جمع كردن . و شادمان و خوشدل كردن . و قبول كنانيدن . و راغب و مايل نمودن . و راضى برضاى حق يعنى خرسند و شادمان به آنچه خدا مىخواهد . و نيز رضا : لقب امام هشتم حضرت على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابي طالب عليه و على آبائه آلاف التحية و الثناء .
رضاء
(
rez '
) م . ع . راضيته مراضاة و رضاء . مر . مراضاة .
رضاب
(
roz b
) ا . ع . آب دهن . و آب دهن مكيده . و پارههاى آب دهن در دهن . و ريزهء مشك . و پارههاى برف . و پارههاى شكر . و پارههاى يخچه . و شهد و شهد نيك .
و كفك شهد . و دانهء شبنم بر برگ درخت . و ترى درخت . و ترى درخت از باران .
رضاة
(
roz t
) ع . ج . راضى .
رضاجو
(
rez - ju
) ص . پ . آنكه كوشش در خشنودى مىكند .
رضاجوئى
(
rez - jui
) ا . پ . كوشش و سعى در خوشحالى و خشنودى .
رضارض
(
raz rez
) ص . ع . ابل رضارض : شتران بچرا گذاشته .
رضاض
(
roz z
) ا . ع . رضاض الشيئ : ريزههاى چيزى . و آنچه از كوفتن برجهد .
رضاع
(
raz '
) و (
rez '
) م . ع . رضع او رضع الصبى امه رضعا و رضعا و رضعا و رضاعا و رضاعا و رضاعة و رضاعة ( از باب ضرب و فتح و سمع ) :
مكيد آن كودك شير مادر را .
رضاع
(
rez '
) م . ع . مراضعة يعنى بچه را بدايه دادن . و شير دادن زن باردار كودك را . و شير دادن كودك خود با كودك ديگر .
مر . مراضعة .
رضاع
(
razz '
) ص . ع . بخيل ناكس .
( شدد للمبالغة ) .
رضاع
(
rozz '
) ع . ج . راضع .
رضاعة
(
raz at
) ا . ع . باد پس پشت كه باد دبور باشد . و باد ميان دبور و جنوب .
و اخو من الرضاعة : برادر همشير .
رضاعة
(
raz at
) م . ع . رضع رضاعة ( از باب سمع و فتح ) : لئيم و بخيل