رشن
(
racn
) و (
racan
) ا . ع . دهانهء جوى و رود . و موعد شرب .
رشنواد
(
racnav d
) ا . پ . يكى از نوكر هاى هماى دخت بهمن .
رشنى
(
racni
) ا . پ . خاكروبه . و خاكروبه كش و رشتى .
رشو
(
racv
) م . ع . رشاه رشوا ( از باب نصر ) : پاره و رشوه داد او را .
رشوات
(
recav t
) و (
recv t
) ع .
ج . رشوة و رشوة و رشوة .
رشوة
(
racvat
) و (
recvat
) و (
rocvat
) ا . ع . پاره . و رشوه و مزد .
ج : رشى و رشى و رشوات و رشوات .
رشوت
(
recvat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رشوه و پاره و مزد .
رشوتخور
(
recvat - xor
) ص . پ .
كسى كه رشوه و پاره مىگيرد .
رشوتى
(
recvati
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه قبول رشوه مىكند .
رشوف
(
racuf
) ا . ع . زن پاك دهن و خشك فرج . و شتر مادهاى كه علف را بلب گيرد و بخورد .
رشوف
(
racuf
) ص . ع . ريق رشوف :
آب دهان پاكيزه . و كذا ظلم رشوف اى طيب .
رشون
(
rocun
) ص . ع . غنم رشون :
گوسپندان چرنده .
رشون
(
rocun
) م . ع . رشن رشنا و رشونا . مر . رشن .
رشوه
(
rocve
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاره و ياده و بلكفده يعنى آنچه به كسى دهند براى كار ناروا و غير مشروعى و رشوهاى كه بقاضى مىدهند بلكفد يا بلكفد نيز گويند .
رشوهخور
(
rocve - xor
) و رشوهگير (
rocve - gir
) ص . پ . آنكه رشوه و پاره مىگيرد .
رشى
(
rac
) ع . ج . رشاة .
رشى
(
rec
) و (
roc
) ع . ج . رشوة و رشوة .
رشيح
(
racih
) ا . ع . خوى و عرق . و تراوش . و نام گياهى .
رشيد
(
racid
) ا . ع . در صفات بارى بمعنى هادى و راهنماى بسوى راه راست .
و نيز رشيد : راه يافته و راستكار . و نيك ماهر در تقدير و اندازهء اشياء . و نام مردى . و الرشيد : لقب هارون خليفهء پنجم از خلفاى عباسى كه شارلمن پادشاه فرانسه در عصر وى بود و در سال 193 هجرى پس از 23 سال و دو ماه و نيم مدت خلافت در خراسان وفات يافت يعنى از سال 170 تا سال 193 .
رشيد
(
racid
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - شجاع و دلير و با عزم در جنگ .
رشيدة
(
racidat
) ا . ع . دهى نزديك اسكندريهء مصر .
رشيدن
(
racidan
) ف م . پ . ريختن و افشاندن .
رشيده
(
racide
) ا . پ . ريشهء دستار كه بعضى از آن را شبكه كرده باشند .
رشيدية
(
racidiyyat
) ا . ع . نام قبيلهاى . و مأخوذ از فارسى نوعى از طعام كه رشته گويند .
رشيف
(
racif
) ا . ع . خوردن آب بهر دو لب و مكيدن آن .
رشيق
(
raciq
) ص . ع . رجل رشيق :
مرد نيكو و باريك قد . ج : رشق . و قد رشيق : قد نيكو و باريك . ج : رشاق .
رشيقة
(
raciqat
) ص . ع . مؤنث رشيق .
يق : قامة رشيقة : قامت نيكو و باريك . ج .
رشاق .
رشيقه
(
raciqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيكو قد و زيبا اندام .
رشينه
(
racine
) ا . پ . صمغ درخت صنوبر و راتينج و تربانتين .
رص
(
rass
) م . ع . رص الشيئ بالشيئ رصا ( از باب نصر ) : بر هم چسپانيد آن چيز را به آن چيز و استوار كرد . و رصت الدجاجة بيضتها : برابر نهاد آن مرغ تخمها را بمنقار خود .
رصاء
(
rass '
) ص . ع . مؤنث ارص .
و فخذ رصاء : ران چسبيدهء بران مقابل خود .
رصاد
(
res d
) ع . ج . رصدة .
رصاد
(
rass d
) ا . ع . شبگرد . و پاسبان شب در سپاه . و گيرندهء باج راه . و عالم بعلم هيئت . و رصدكننده . و رياضىدان . و رصدخانه .
رصاد
(
ross d
) ص . ع . ج . راصد .
رصاص
(
ras s
) ا . ع . ارزيز و العامة تقوله بالكسر و آن دو قسم است : سياه كه سرب و ابار باشد و سپيد كه قلعى و قصدير بود .
رصاص
(
rass s
) ا . ع . فروشندهء ارزيز و يا سرب و قلعيگر .
رصاصة
(
ras sat
) ا . ع . يك قطعه از رصاص .
رصاصة
(
rass sat
) ا . ع . بخيل . و سنگ چسبيدهء بر زمين در كنار چشمهء روان .
رصاع
(
ras '
) ا . ع . جماع و مجامعت .
رصاع
(
ras '
) م . ع . رصع المراة رصاعا ( از باب فتح ) : گائيد آن زن را .
رصاع
(
rass '
) ص . ع . مرد بسيار جماع .
رصاغ
(
res q
) ا . ع . رسنى كه بدان ستور را بندند .
رصاف
(
res f
) ا . ع . استخوانهاى پهلو .
ج : رصف .