و بىبصيرت و آگاهى .
رشد
(
racad
) ا . ع . راه راست . و نام مردى .
رشد
(
racad
) م . ع . رشد رشدا و رشادا . مر . رشاد .
رشدة
(
racdat
) و (
recdat
) ا . ع .
حلالزاده خلاف زنية . و ابن رشدة مثله . يق : انه ولد لرشدة او لرشدة يعنى او حلالزاده است . الحديث : كنا نختبر اولادنا بحب على بن ابي طالب عليه السلام فاذا رأينا انه لا يحب على بن ابي طالب علمنا انه ليس منا و انه لغير رشدة يريد انه ولد لزنية .
رشدى
(
racad
) ا . ع . جستجوى راه اسم است مر استر شاد را .
رشراش
(
racr c
) ص . ع . استخوان نرم . و گوشت فربه بريان . و نان خشك نرم .
رشراشة
(
racr cat
) ص . ع . مؤنث رشراش . يق : خبزة رشراشة : نان خشك نرم .
رشرش
(
racrac
) ص . ع . نان خشك نرم .
رشرشة
(
racracat
) ص . ع . مؤنث رشرش . يق : خبزة رشرشة : نان خشك نرم .
رشرشة
(
racracat
) م . ع . نرمى كردن . و توانائى داشتن از كسى كه از وى مىترسند .
رشف
(
racf
) ا . ع . مكيدن آب . و خوردن همهء آبى كه در ظرف باشد . و فى المثل :
الرشف انفع يعنى مكيدن آب اندك اندك تسكيندهندهتر است مر تشنگى را و اين مثل را در ترك عجله گويند .
رشف
(
racf
) و (
racaf
) م . ع .
رشف الماء رشفا و رشفا ( از باب نصر و ضرب و سمع ) : مكيد آب را . و رشف الاناء : تمام آب را نوشيد و خالى گذاشت آوند را .
رشف
(
racaf
) ا . ع . آب اندك كه در ته حوض باقى ماند . و روى آبى كه شتران با دهان خود مىمكند .
رشق
(
racq
) م . ع . رشقت بالسهم رشقا ( از باب نصر ) : انداختم مر آن تير را .
رشق
(
racq
) و (
recq
) ا . ع . آواز قلم هنگام نوشتن .
رشق
(
recq
) ا . ع . تيراندازى . و هر چه بر آن گرو بندند . و جانب و وجه و طرف تيراندازى . ج : ارشاق . و قولهم :
رمينا رشقا اذا رموا كلهم دفعة فى جهة واحدة . و يك روى تير .
رشق
(
racaq
) ا . ع . كمان خوشقامت زود تيرانداز .
رشق
(
racaq
) ص . ع . ج . رشيق .
رشك
(
rack
) ا . پ . حسد و رقابت و حسادت . و كبر و غرور و خودبينى . و گستاخى .
و خودپرستى و عجب . و غيور و حسود . و تخم شپش . و رشك بردن و يا رشك خوردن : حسد بردن و رشكين شدن . و بىرشك : راضى و خشنود . و مردى كه از روسپى بودن زنش خشنود باشد .
رشك
(
reck
) ا . پ . تخم شپش و كيك و صوابة . و شخص راست ايستاده . و شخص ريش پهن . و چرك و ريم . و پژمردگى .
رشك
(
rock
) ا . پ . كژدم و عقرب .
رشك
(
reck
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - ريش انبوه . و مردى كه ريش او كلان و انبوه باشد . و آنكه سبقت را بر رماة برشمارد . و هر چيزى كه بر سبق گرد كنند و اصله الرشق بالقاف . و كژدم و عقرب .
رشكآور
(
rack - var
) ص . پ .
حسود و رشك برنده .
رشكخور
(
rack - xor
) ص . پ .
حسود و رشك برنده .
رشكن
(
racken
) ص . پ . متكبر . و غيور و حسود . و صاحب عجب و حسد .
رشكناك
(
rack - n k
) ص . پ . حسود و بدخواه .
رشكناك
(
rack - n k
) و (
reck - n k
) ص . پ . پر از شپش و رشك .
رشكين
(
rackin
) ا و ص . پ . داراى رشك و حسد و رشكن . و رقيب . و باد سرخ .
رشم
(
racm
) م . ع . رشم رشما ( از باب نصر ) : نوشت و نگار كرد . و رشم الطعام : مهر كرد انبار گندم را .
رشم
(
racm
) و (
racam
) ا . ع .
باران .
رشم
(
racam
) ا . ع . سياهى كه در روى كفتار باشد . و علفى كه نخستين برآيد . و نشان باران در زمين .
رشم
(
racam
) م . ع . رشم رشما ( از باب سمع ) : بوى طعام برد و حريص گرديد بر آن .
رشماء
(
racm '
) ص . ع . ضبع رشماء : كفتارى كه در روى آن سياهى باشد .
رشميز
(
racmiz
) ا . پ . ارضة و جانوركى چوب خواره .
رشن
(
racn
) ا . پ . نام روز هيجدهم از هر ماه شمسى . و نام فرشتهاى . و پشته و كوه كوچك . و گزيدگى .
رشن
(
racn
) م . ع . رشن الكلب فى الاناء رشنا و رشونا ( از باب كرم ) :
داخل كرد آن سگ سر خود را در آوند . و نيز رشن : ناخوانده مهمان گرديدن .