تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1656

مساهمون:

ص١٦٥٦
نمودن : توجه كردن . و آگاه بودن و داد رسى كردن .

رسيدن

(
rasidan
) ف ل و م . پ . آمدن . و در آمدن . و واقع شدن . و يافتن . و كامل شدن . و تمام شدن . و نضج يافتن و پخته شدن طعام و ميوه و جز آن . و ماليدن و سودن . و جماع كردن با زن . و دريافت شدن پول و مواجب و جز آن . و اندر رسيدن : پنداشتن و تصور كردن . و فكر كردن . و بر رسيدن و يا بهم رسيدن : بدست آمدن . و ملاقات كردن . و در رسيدن : درآمدن . و يافتن .

رسيدن

(
residan
) ف م . پ . رشتن و ريسيدن .

رسيده

(
raside
) ص . پ . آمده و وارد شده . و آگاه شده . و نضج يافته و پخته شده . و بالغ شده و بسن بلوغ در آمده . و مثمر شده . و داراى سال و مسن .

رسيس

(
rasis
) ا و ص . ع . ثابت و استوار . و مرد زيرك خردمند . و خبرى كه به صحت نرسيده باشد . و اول دوستى . و اول تب .

رسيغ

(
rasiq
) ص . ع . فراخ از هر چيزى . و طعام رسيغ : طعام بسيار .

رسيف

(
rasif
) م . ع . رسف رسيفا . مر . رسف .

رسيل

(
rasil
) ا و ص . ع . فراخ . و چيز لطيف . و گشن . و پيغام‌كننده . و پيغام . و آب خوش و پاكيزه . و رسيل الرجل الذى يوافقه فى نضال و غيره . ج : رسلاء .

رسيلات

(
rosayl t
) ا . ع . القى الكلام على رسيلاته : خوار داشت او را .

رسيلى

(
rosayl
) ا . ع . جانورى كوچك .

رسيم

(
rasim
) ا . ع . نوعى از رفتار شتر .

رسيم

(
rasim
) م . ع . رسم البعير رسيما ( از باب ضرب ) : برفتار رسيم رفت آن شتر . و رسمت الناقة رسيما : بسپل خود نشان بر زمين گذاشت آن ماده شتر .

رسين

(
rasin
) ا . پ . بلغت زند نيزه و رمح . و رسنواد .

رش

(
rac
) ا . پ . باؤ يعنى از سر دوش تا آرنج . و مسافت ميان دو دست چون آنها را از هم باز كنند . و ارش يعنى از آرنج تا سر انگشتان . و گز و زرع . و مقدار . و نوعى از جامهء ابريشمين گرانبها . و زمين پشته پشته . و قسمى از خرماى سياه باليده . و نوعى از انجير . و سيماب و جيوه . و خاكه برنج يعنى گردى كه پس از كوبيدن شلتوك با نمك و حصول برنج بدست مىآيد . و نام روز يازدهم از هر ماه شمسى . و نام فرشتهء موكل بر اين روز كه عدل نيز در دست اوست .

رش

(
rac
) و (
racc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قطره‌هاى ريزه ريزهء آب و يا مايعى ديگر كه از ريختن بر زمين در اطراف آن پراكنده مىگردند .

رش

(
rec
) ا . پ . ريش و لحيه . و ريش جراحت .

رش

(
roc
) ا . پ . برگشتگى چشم از روى قهر و غضب و خشم .

رش

(
racc
) ا . ع . باران اندك . ج : رشاش . و ضرب دردناك .

رش

(
racc
) م . ع . رش الماء و الدم و الدمع رشا و ترشاشا ( از باب نصر و ضرب ) : چكانيد آب و خون و اشك را . و رش فلانا رشا : زد فلان را زدنى دردناك . و رشت السماء رشا : باران ريزه باريد آسمان .

رشء

(
rac '
) م . ع . رشا المراة رشا ( از باب فتح ) : جماع كرد با آن زن . و رشأت الظبية : بچه آورد آن ماده آهو .

رشا

(
rac
) ع . ج . رشاة .

رشأ

(
raca '
) ا . ع . آهو بره‌اى كه قوى گردد و با مادر برفتار آيد . ج : ارشاء . و درختى مقدار قد مردم .

رشاء

(
rac '
) ا . ع . ريسمان و رسن .

رشاء

(
reca '
) ا . ع . ريسمان و ريسمان دول . و رشته مانندى مر درخت كدو و خيار و مانند آنها را كه بدان بر درختى و جز آن برآيد . ج : ارشية . و يكى از منازل قمر و آن چند ستارهء خرد است در برج حوت .

رشاء

(
rec '
) م . ع . راشاه مراشاة و رشاء . مر . مراشاة .

رشاة

(
rac t
) ا . ع . گياهى . ج : رشا .

رشاح

(
racc h
) ص . ع . كسى كه عرق نمايد .

رشاد

(
rac d
) ا . ع . راستى . و پيروزى . و نام مردى و وادى . و ج . رشادة . و حب الرشاد : حرف و سپندان . و اصحاب الرشاد : مردمان ديندار و متدين .

رشاد

(
rac d
) م . ع . رشد رشادا و رشدا و رشدا ( از باب سمع و نصر ) : به راه شد و راه راست يافت .

رشادة

(
rac dat
) ا . ع . سنگ بزرگ . و سنگى كه پر كند كف دست را . ج : رشاد .

رشادت

(
rec dat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راستى . و قدرت و شجاعت و استعمال قدرت . و سختى و درشتى آميختهء با رحم و شفقت .

رشاش

(
rac c
) ا . ع . چكيده‌هاى خون و اشك و آب و جز آن .

رشاش

(
rec c
) ع . ج . رش .

رشاشه

(
rec ce
) ا . پ . - مأخوذ از
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1656 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )