دست و پاى ستور .
رسف
(
rasf
) و
رسفان
(
rasaf n
) م . ع . رسف رسفا و رسيفا و رسفانا ( از باب نصر و ضرب ) : رفت برفتار پابند بر پاى .
رسل
(
rasl
) ص . ع . رفتار نرم . و شتر نرم رو . و موى فروهشته .
رسل
(
resl
) ا . ع . روش نرم . و نرمى و آهستگى و گرانبارى . و شر و لبن . و سر بازوى اسب . و نيز رسل : واحد رسال .
رسل
(
resl
) و (
rasl
) ا . ع . افعل كذا و كذا على رسلك يعنى بكن اين كار را و آهسته و با وقار باش . و كذلك على رسلك .
رسل
(
rosl
) و (
rosol
) ع . ج . رسول .
رسل
(
rasal
) ا . ع . پارهء از هر چيزى .
ج : ارسال . و جاءت الخيل ارسالا اى قطيعا قطيعا . و شتران و يا شتران از ده تا بيست و پنج و كذلك فى الغنم . و گلهء شتران و گوسپندان .
رسل
(
rasal
) م . ع . رسل رسلا و رسالة . مر . رسالة .
رسل
(
rosol
) ص . ع . جارية رسل :
دختر خردسال كه معجر نپوشد .
رسلاء
(
rosal '
) ع . ج . رسول . و ج .
رسيل .
رسلة
(
raslat
) ا . ع . زنى كه هر دو ساق وى داراى موى بسيار دراز باشد . و ماده شتر نرم رو . و كاهلى و سستى .
رسلة
(
reslat
) و (
raslat
) ا . ع .
آهستگى و گرانبارى . و آسودگى . و افعل كذا و كذا على رسلتك او على رسلتك يعنى بكن اين كار را و آهسته و با وقار باش .
رسم
(
rasm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قاعده و قانون و طريق و وضع و دستور . و ترتيب و انتظام . و عادت و خوى . و رواج . و معامله .
و آئين و روش و منوال و طرز و شيوه . و معمول و متعارف . و داغ و نشان . و خدمتگار نزديك مانند آبدار و جامهدار . و رسم قسمت :
حق قاضى وقتىكه قسمت كند ارث را . و وظيفه و مشاهره . و نبشته . و رسم الخط :
املا و طريقهء نوشتن . و رسم كردن :
نوشتن . و نشان نمودن . و نقشه كشيدن . و رقم كردن . و نقش نمودن . و باصطلاح منطق تعريف شيئ بعرضيات مانند تعريف انسان بماشى و ضاحك بخلاف حد كه تعريف شئ بذاتيات باشد چون تعريف انسان به حيوان ناطق .
رسم
(
rasm
) ا . ع . چاه پنهان كردهء به خاك .
و نشان . و بقيهء نشان . و نشان ناپيدا . ج :
ارسم و رسوم . و طريق و آئين . و چيزى كه بدان دينار را جلا دهند . و نوشته . و تمغا .
و چوب گندهاى كه بدان انبار را مهر كنند .
رسم
(
rasm
) م . ع . رسم الغيث الديار رسما ( از باب نصر ) : محو كرد باران خانه ها را و باقى گذاشت نشان آنها را چسبيده بر زمين .
و رسم للبناء : نشان كرد آن بنا را . و رسم الكتاب : نوشت كتاب را . و رسم على الورقة : نوشت بر آن ورقه . و رسم له كذا : كار فرمود او را . و رسم فى الارض : غائب شد در آن زمين .
رسم
(
rasam
) ا . ع . حسن رفتار .
رسما
(
rasman
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از روى قاعده و ترتيب و قانون .
رسمان
(
resm n
) ا . پ . ريسمان .
رسمان
(
rasam n
) ا . ع . حسن رفتار .
رسمانه
(
rasm ne
) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - رسمى و از روى قاعده و ترتيب و قانون .
رسمو
(
rasmu
) ا . پ . نحل و زنبور عسل .
رسمى
(
rasmi
) ا و ص . پ . معمولى و متعارفى . و منسوب برسم بمعنى نوشته . و رواج و رايج . و موافق دستور . و وسطى و متوسط . و وظيفهدار . و خدمتگار نزديك و مقرب مانند آبدار و شرابدار و ساقى . و كسى كه روز بروز و ماه به ماه و سال بسال مراتب گيرد . و چاكر و خراجگزار . و لباس رسمى : لباسى كه طايفهء نوكر در وقت رفتن خدمت پادشاه پوشند . و واو رسمى :
و او معدوله .
رسميات
(
rasmiyy t
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - عادتها و قاعدهها .
رسن
(
rasn
) ا . ع . از اعلام است .
رسن
(
rasn
) م . ع رسن البعير رسنا ( از باب نصر و ضرب ) : مهار ساخت براى آن شتر و بست آن را بريسمان .
رسن
(
rasan
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ريسمان و حبل و طناب . و تار و رشته . و رسن كشتى : طناب سهلا و يا چهارلا كه بكشتى مىبندند . و رسن لنگر : طناب كلفتى كه لنگر كشتى را بدان بند مىكنند .
رسن
(
rasan
) ا . ع . زمام و آنچه بر بينى شتر باشد از مهار . ج : ارسان و رسن و ارسن . و رمى برسنه على غاربه يعنى بگذاشت و رها كرد راه او را . و خليع الرسن : وحشى . و بيدين . و بىقيد و اوباش .
رسن
(
roson
) ا . ع . ج . رسن .
رسن باز
(
rasan - b z
) ا . پ . ريسمان باز .
رسن تاب
(
rasan - t b
) ا . پ . كسى كه ريسمان مىتابد .
رسنگر
(
rasan - gar
) ا . پ . كسى كه ريسمان مىسازد .
رسنواد
(
rasanv d
) ا . پ . بلغت زند نيزه و سنان و رمح .