تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1653

مساهمون:

ص١٦٥٣

رستمركاب

(
rostam - rek b
) ص . پ . دلاور و بهادر .

رستم ركابى

(
rostam - rek bi
) ا . پ . دلاورى و بهادرى .

رستم عنان

(
rostam - en n
) ص . پ . دلاور و بهادر .

رستمون

(
rostamun
) ا . پ . انبوهى مردمان و اجتماع آنان در يك جائى .

رستمى

(
rostami
) ا . پ . دليرى و بهادرى و شجاعت .

رستمين

(
rostamin
) ا . پ . گياهى كه تازه روئيده باشد .

رستن

(
rastan
) ف ل . پ . نجات يافتن و آزاد شدن و رها شدن . و گريختن .

رستن

(
restan
) ف م . پ . رشتن و ريسيدن . و بافتن . و آهسته حرف زدن . و مانند مگس صدا كردن .

رستن

(
rostan
) ف ل . پ . روئيدن و باليدن . و بيرون آمدن . و سبز شدن . و پديد آمدن .

رستنى

(
rostani
) ا . پ . گياه و نبات . و نباتى . و هر چه برويد و ببالد . و هنگام روئيدگى . و مكان روئيدگى هر چيزى كه برويد .

رسته

(
raste
) ا و ص . پ . خلاص شده و نجات يافته و آزاد كرده و رهائى يافته . و آزاد . و مطلق صف و قطار اعم از انسان و يا حيوان ديگر . و راستهء از هر چيز مانند هرهء دندان و راستهء بازار و خانه‌هائى كه در يك صف واقع شوند . و قاعده و قانون و طرز و روش و طريقه و آئين و رسم . و كسى كه در ظاهر و باطن آلودگى و گرفتارى نداشته باشد .

رسته

(
reste
) ص . پ . ريسيده و رشته شده .

رسته

(
roste
) ا و ص . پ . روئيده و باليده و سبز شده . و ترقى و افزونى در قد و قامت . و نام حلوائى كه بتازى كعب الغزال گويند . و شهرى كه در آن خريد و فروش زياد شود . و رستهء خاك : همهء موجودات اين كرهء خاكى .

رسته‌گار

(
raste - g r
) ص . پ . آزاد و آزاد شده و رهائى يافته و رستگار .

رسته‌گارى

(
raste - g ri
) ا . پ . نجات . و آمرزش گناهان . و رستگارى .

رستهم

(
rostahm
) ا . پ . رستم پهلوان مشهور .

رستمى

(
rasti
) ا . پ . خلاص و نجات .

رستى

(
rosti
) ا . پ . راحت و فراغت و آسودگى و آسايش . و فرصت . و رزق و روزى و روزينه . و طعام و نان و خوراك . و حصه و بهره . و خوراك اندك . و ما حضر . و حلوا . و خيرگى و دليرى و شجاعت . و غلبه و فتح و ظفر و استيلا . و پايدارى . و توانائى .

رسح

(
rosh
) ع . ج . ارسح و رسحاء .

رسح

(
rasah
) م . ع . لاغر سرين بودن و هر دوران لاغر بودن ( و الفعل من سمع ) .

رسحاء

(
rash '
) ا و ص . ع . مؤنث ارسح . و زن زشت . ج : رسح . الحديث : لا تسترضعوا اولادكم الرسح و لا العمش فان اللبن يورثهما .

رسخ

(
rasx
) ا . پ . تناسخ يعنى انتقال روح از بدن انسان به نباتات و يا اشجار .

رسد

(
rasad
) ا . پ . رصد . و رسيد . و غور و توجه . و سزاوار . و درآمد و مدخل . و حصه و بهره . و تقسيم كه ميان اصناف و رعايا قسمت مىشود و بهركس چيزى مىرسد . و ذخيره‌اى از غله كه در ميان سپاه تقسيم مىگردد . و معاونت در توشه و ذخيره .

رسداق

(
rosd q
) ا . پ . دهاتى و ساكن ده . و خيمه‌گاه خانه‌هاى كوچك و جگنى و خانه‌هاى دهاتى . و سردار دسته‌اى از مردمان .

رسداق

(
rosd q
) ا . ع . ناحيه‌اى كه داراى چندين شهر محل خريد و فروش باشد . ج : رساديق .

رسدى

(
rasadi
) ا . پ . دانه و حبه . و نيمهء مساوى و نصف .

رسرسة

(
rasrasat
) م . ع . رسرس البعير رسرسة : جنبيد آن شتر تا برخيزد .

رسش

(
rasec
) پ . م ح . رسيدن . وا . ورود و رسيدگى . و اتفاق و عارضه . و سرگذشت .

رسع

(
ras '
) م . ع . رسع الصبى رسعا ( از باب فتح ) : در پاى و يا در دست آن كودك مهرهء چشم زخم بست . و رسع اعضاء الرجل : تباه و فروهشته و سست گرديد اعضاى آن مرد . و رسعت عينه : برچسبيد نيام چشم او بعلتى و يا عام است . و برگرديده چشم و تباه شد .

رسع

(
ros '
) ص . ع . ج . ارسع و رسعاء .

رسع

(
rasa '
) ا . ع . دردمندى نيام چشم .

رسع

(
rasa '
) م . ع . رسعت عينه ( از باب سمع ) : برچسبيد نيام چشم او .

رسعاء

(
ras ' '
) ص . ع . مؤنث ارسع زن دردمند نيام چشم . و عين رسعاء : چشمى كه نيامش بر چفسيده باشد . ج : رسع .

رسعنى

(
ras'aniyy
) ص . ع . منسوب برأس عين .

رسغ

(
rosq
) و (
rosoq
) ا . ع . خردگاه دست و پاى ستور . و آنجاى باريك كه پيوند سر دست و پا بود . و پيوند ميان كف و ساعد و ساق و قدم و هم‌چنين از هر دابه . ج : ارساغ و ارسغ .

رسغ

(
rasaq
) ا . ع . سستى و فروهشتگى