فرومايه بودن و پست فطرت بودن .
رذالى
(
roz l
) ع . ج . رذيل .
رذام
(
raz m
) و (
roz m
) م . ع .
رذم رذما و رذاما و رذاما و رذمانا .
مر . رذم .
رذام
(
roz m
) ا . ع . نهال خرما بن آمادهء براى غرس . و مصاحب رذل و ناكس .
و آوند پر و سرشار .
رذاوة
(
raz vat
) م . ع . رذى رذاوة ( از باب سمع ) : بيمار و سست و ضعيف گرديد .
رذايا
(
raz y
) ع . ج . رذية .
رذائل
(
raz el
) و (
raz yel
) ع . ج .
رذيلة .
رذل
(
razl
) ص . ع . ناكس و فرومايه .
و بلايهء از هر چيز . ج : ارذال و رذول و ارذل و ج ج : اراذل .
رذل
(
razl
) م . ع . رذله رذلا ( از باب نصر ) : ناكس و فرومايه گردانيد او را .
رذل
(
razl
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فرومايه و ناكس و دون و پست و پستفطرت و زشت رفتار . و رذل بودن : ناكس و پستفطرت و زشت رفتار بودن . و رذل شدن : كسب پست فطرتى و زشت رفتارى كردن .
رذلاء
(
rozal '
) ع . ج . رذيل .
رذم
(
razm
) ا . ع . روان از هر چيزى .
و مرد ناكس .
رذم
(
razm
) م . ع . رذم الشيئ رذما ( از باب نصر و ضرب ) : سرشار گرديد آن چيز . و رذم انفه رذما و رذاما و رذاما و رذمانا : روان گرديد بينى آن . و رذمت الناقة : دفع كرد آن ماده شتر شير خود را .
رذم
(
razam
) ا . ع . متفرق و پريشان .
يق : رايت رذما من الناس . و كهنه وردى . المثل : صار بعد الخز فى رذم يعنى پس از آنكه لباس خز و ديبا مىپوشيد در لباس كهنه و بلايه داخل گرديده ، دربارهء كسى گويند كه بعد از فراخ عيش در تنگ زيست دوچار گردد .
رذم
(
razam
) م . ع . رذمت القصعة رذما ( از باب سمع ) : بيرون شد آب از سر آن كاسه .
رذم
(
razam
) و (
rozom
) ع . ج .
رذوم .
رذمان
(
razam n
) ا . ع . جماعت اندك . يقال : هو فى رذمان من الناس يعنى او ميان مردمانى است كه اندكاند .
رذمان
(
razam n
) م . ع . رذم رذما و رذمانا . مر . رذم .
رذمة
(
razmat
) ص . ع . قدر رذمة :
ديگ پر كه از سرش بريزد .
رذول
(
rozul
) ع . ج . رذل .
رذولة
(
rozulat
) ا . ع . ناكسى و فرومايگى .
رذولة
(
rozulat
) م . ع . رذل رذولة و رذالة . مر . رذالة .
رذوم
(
razum
) ص . ع . سائل . و روان از هر چيز . و عظم رذوم : استخوان كه مغز آن روان باشد و جفتة رذوم :
كاسهء پر كه آب و مانند آن از سرش بيرون آيد . ج : رذم و رذم .
رذومة
(
rozumat
) ا . ع . نوعى از رفتار اسب تا تارى .
رذى
(
raziyy
) ا . ع . بيمار گران از بيمارى .
و ضعيف و سست از هر چيزى . و شتر لاغر از رفتن و فروماندهء به راه . ج : رذاة .
رذية
(
raziyyat
) ا . ع . مؤنث رذى . و ناقهء لاغر از رفتن و فروماندهء به راه كه بشتران نمىتواند رسد . ج : رذايا . فى حديث الصدقة : فلا تعطى الرذية اى الهزيلة .
رذيل
(
razil
) ص . ع . ناكس و فرومايه .
وردى و هيچكارهء از هر چيز . ج : رذلاء و رذالى .
رذيلة
(
razilat
) ا . ع . ناكسى و حقارت ضد فضيلة .
رذيله
(
razile
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناشايسته و زشت و دون و فرومايه . و اعمال رذيله : كارهاى زشت و ناشايسته .
ررا
(
rar
) ا . پ . بلغت زند گوش و اذن .
رز
(
raz
) ا . پ . درخت انگور و مو و كرم . و انگور . و باغ انگور . و هر باغى . و زهر هلاهل و زهر قاتل . و رنگ . و صباغ و رنگ رز . و جنگ و نبرد . و قلعه و حصار .
رز
(
rez
) ص . پ . ريز و ريزنده .
رز
(
razz
) م . ع . رزت الجرادة رزا ( از باب نصر و ضرب ) : سپوخت و فرو برد ملخ خود را به زمين تا خايه نهد . و رز الرجل رزا و رزة : خسته كرد آن مرد را بنيزه . و رز الباب : نيكو كرد زرفين در را .
و رز الشيى فى الشيى : ثابت و استوار كرد آن چيز را در آن چيز . و رزت السماء : بانگ كرد آسمان .
رز
(
rezz
) ا . ع . آوازى كه از دور آيد .
و آواز تندر . و بانگ شتر . و حدث . الحديث :
من وجد فى بطنه رزا فلينصرف و ليتوضا .
رز
(
rozz
) ا . ع . برنج و ارز .
رزء
(
roz '
) ا . ع . مصيبت و آفت و آسيب . ج : ارزاء .
رزء
(
roz '
) ا . ع . رزهء ماله رزا ( از باب فتح و سمع ) : رسيد از آن چيزى را . و رزء فلانا رزء و مرزئة : رسيدن