بفلان خيرى . الحديث : فلم يرزانى شيئا اى لم ياخذا منى شيئا . و رزء الشيئ :
كم كرد آن چيز را . و ما رزئته ( بالكسر ) يعنى كم نكردم آن را .
رزاح
(
raz h
) و (
roz h
) م . ع .
رزحت الناقة رزوحا و رزاحا و رزاحا ( از باب فتح ) : افتاد ماده شتر از ماندگى و لاغرى و لاغر گرديد .
رزاح
(
raz h
) ا . ع . از اعلام است .
رزاحى
(
raz h
) ص . ع . ج . رازح .
يق : ابل رزاحى : شتران لاغر .
رزاديق
(
raz diq
) ع . ج . رزداق .
رزاز
(
raz z
) ا . ع . رصاص و قلعى .
رزاز
(
razz z
) ا ع . برنج فروش .
رزاز
(
razz z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه شالى را مىكوبد و برنج را از پوست جدا كرده سفيد مىكند .
رزازى
(
razz zi
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - شغل رزاز و برنجكوبى . و منسوب برزاز .
رزاغ
(
rez q
) ع . ج . رزغة .
رزاق
(
razz q
) ا . ع . از صفات خداوند عالم جل شأنه يعنى پيدا كنندهء روزى و دهندهء آن .
رزاقى
(
raz qiyy
) ا . ع . مى و شراب .
رزام
(
rez m
) ا . ع . مرد درشت سخت .
و نام پدر قبيلهاى .
رزام
(
rez m
) ص . ع . ج . رازم .
رزام
(
rez m
) م . ع . رازم مرازمة و رزاما . مر . مرازمة .
رزام
(
roz m
) م . ع . رزم البعير رزوما و رزاما ( از باب نصر و ضرب ) :
بر زمين ماند آن شتر از لاغرى .
رزان
(
raz n
) ص . ع . زن باوقار .
رزان
(
raz n
) پ . ج . رز .
رزان
(
rez n
) ص . پ . ريزان و ريزنده .
رزان
(
rez n
) ع . ج . رزين . و ج .
رزينة . و ج . رزن . و ج . رزنة .
رزانة
(
raz nat
) ا . ع . آهستگى و وقار .
رزانة
(
raz nat
) م . ع . رزن الرجل رزانة ( از باب كرم ) : بردبار و صاحب وقار گرديد آن مرد .
رزانت
(
rez nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آهستگى و گرانبارى و سنگينى . و آراميدگى و استوارى و وقار .
رزايا
(
raz y
) ع . ج . رزيئة .
رزب
(
razb
) م . ع . رزبه رزبا ( از باب نصر ) : لازم گرفت او را و از جاى نرفت .
رزبادراد
(
razb dr d
) ا . پ . نام كرهء مريخ .
رزبان
(
raz - b n
) ا . پ . باغبان .
رزبر
(
raz - bor
) ا . پ . افزارى كه بد آن درخت رز را تراش دهند .
رزة
(
razzat
) ا . ع . رزه و زرفين در .
رزح
(
razh
) م . ع . رزح فلانا بالرمح رزحا ( از باب فتح ) : نيزه زد فلان را و خسته كرد .
رزح
(
rozzah
) ص . ع . ابل رزح :
شتر لاغر . ج : رازح .
رزحى
(
razh
) ص . ع . ابل رزحى :
شتران لاغر . ج : رازح .
رزخ
(
razx
) ا . ع . آهن بن نيزه .
رزخ
(
razx
) م . ع . درخستن بنيزه ( و الفعل من فتح ) .
رزد
(
razd
) ص . پ . شكم پرست و پرخور و شكم خواره .
رزداق
(
rozd q
) ا . ع . - مآخوذ از فارسى - روستا و رستاق . و سواد شهر . ج :
رزاديق .
رزدق
(
razdaq
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - رستهء خرمابنان . وصف مردم .
رزده
(
razde
) ص . پ . مانده و كوفته شده و آزردهء راه .
رز رزة
(
razrazat
) م . ع . رز رزه رز رزة : جنبانيد آن را . و رزرز الحمل :
برابر كرد آن بار را .
رز رود
(
raz - rud
) ا . پ . نام رودخانهاى در ماوراء النهر .
رزغ
(
razaq
) ا . ع . ج . رزغة .
رزغ
(
razaq
) م . ع . رزغ رزغا ( از باب سمع ) : در افتاد در گل و فرو شد در آن .
رزغ
(
razeq
) ص . ع . مرد افتاده و فرو شدهء در گل و در دشوارى .
رزغة
(
razaqat
) ا . ع . گلزار و لايستان .
ج : رزغ و رزاغ .
رزف
(
razf
) م . ع . رزف رزفا و رزيفا . مر . رزيف .
رزفات
(
razaf t
) ا . ع . رزفات بلد كذا : جايهاى نزديك به شهر .
رزفين
(
rezfin
) ا . پ . زرفين و آنچه بد آن در را بندند . و كليد .
رزق
(
razq
) م . ع . رزق الله العباد رزقا ( از باب نصر ) : داد خدا بندگان را و عطا كرد آنها را . و رزقه الله : رسانيد بسوى آن خدا روزى را . و رزق فلانا :
شكر كرد فلان را . لغة ازدية قيل و منه قوله تعالى :
وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ .
رزق
(
rezq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روزى و داخم و قوت يوميه . و بخت نيك .
و رزق معلوم : قوت يوميه . و نصيب .
رزق
(
rezq
) ا . ع . روزى . و هر چيز كه از آن نفع بردارند . و مرسوم . قوله تعالى :