رده
(
radde
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناسزا و دشنام . و رده گفتن : ناسزا گفتن و بد گفتن ببزرگان و پيشوايان دين .
رده
(
roddah
) ع . ج . ردهة .
ردهة
(
radhat
) ا . ع . مغاكى در زمين بلند درشت و يا در سنگ كه آب در وى گرد آيد . ج : رده و رداه و رده (
roddah
) .
و پشته مانندى از زمين درشت سنگناك . ج :
رده . و خانهاى بزرگترين خانهها . و هر سنگ كه در ته آب باشد . و آب برف . و جامهء كهنهء بد باف . الحديث : انه عليه السلام ذكر المقتول بنهروان فقال شيطان الردهة قيل فى ذى الثدية و قيل اراد معاوية بن ابى سفيان لما انهزم اهل الشام يوم صفين .
ردى
(
radi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پست و زشت و بد .
ردى
(
rady
) م . ع . ردى الفرس رديا و رديانا ( از باب ضرب ) : جهجهان رفت آن اسب . و يا نوعى از رفتار ميان رفتن و دويدن . و ردى الغراب : جهجهان رفت آن زاغ . و ردت الجارية : يك پا برداشته با پاى ديگر جهجهان رفت آن دختر در وقت بازى . و ردى الشيئ : بشكست آن چيز را و ريزه ريزه كرد .
و ردت غنمه : بسيار شدند گوسپندان او . و ردى زيد على الخمسين : فزون شد مال زيد بر پنجاه . و ردى فلانا : كوفت فلان را .
و ردى فلانا بحجر : سنگ انداخت فلان را .
و ردى فلان : برفت فلان . و ما ادرى اين ردى : نمىدانم كجا رفت . و ردى فى البئر : فرو افتاد در چاه .
ردى
(
radi
) ص . ع . رجل رد : مرد هالك .
ردى
(
rad
) ا . ع . هلاكى . و ج . رداة .
ردى
(
rad
) م . ع . ردى ردى ( از باب سمع ) : هلاك گرديد .
ردى
(
raddi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - دور كرده شده و دفع كرده شده و رانده شده . و چيزهاى قبول نشده و رد شده .
ردى
(
rodd
) ا . ع . زن مطلقه كه بخانهء پدر و مادر خود برگردد .
ردى
(
radiyy
) ص . ع . بد و بىقدر . و ردى الطبع : پست طبيعت و فرومايه .
ردئ
(
radi '
) ص . ع . تباه . و هيچكاره .
ج : اردعاء .
رديان
(
raday n
) م . ع . ردى رديا و و رديانا . مر . ردى .
ردية
(
redyat
) ا . ع . نوعى از برافگندن چادر . يقال : هو حسن الردية .
ردية
(
radiyat
) ص . ع . امراة ردية :
زن هالك .
رديحا
(
rodayhan
) ا . ع . زمانهء دراز .
رديد
(
radid
) ص . ع . رجل رديد :
مرد قبيح و زشت . ج : ردد . و سحاب رديد : ابر باران ريخته .
رديدى
(
reddid
) م . ع . رده رديدى . مر . رد .
رديس
(
reddis
) ص . ع . رجل رديس : مرد سنگ انداز . و بسيار راننده .
رديع
(
radi '
) ا . ع . تير پيكان فتاده .
رديغ
(
radiq
) ص . ع . گول . و آنكه همهء اقران خود را بر زمين اندازد .
رديف
(
radif
) ا . ع . نشينندهء سپس سوار .
ج : ردافى . و ستارهاى نزديك نسر واقع .
و ستارهاى كه از مشرق برآيد بعد فروشدن رقيب آن در مغرب . و ستارهء ناظر و مقابل ستارهء طالع .
و كسى كه مىآورد تير خود را پس از فايق آمدن بر يكى از قمار بازان و يا بر دو نفر از آنها و مىخواهد داخل كند تير خود را در تيرهاى ايشان .
رديف
(
radif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آنكه در كنار ديگرى واقع شود و يا در زير دست و يا عقب كسى باشد و يا راه رود و يا سوار شود . و هر دو و يا چند چيز كه در پهلوى هم واقع شوند . و باصطلاح عروض لفظ مكررى كه در آخر ابيات و مصرعها در آورند و پساوند نيز گويند . و رديف سرطان : برج اسد .
رديم
(
radim
) ص . ع . ثوب رديم :
جامهء كهنه . ج : ردم .
رديم
(
radim
) ا . ع . نام دلاورى سمى لعظم خلقه .
رديمة
(
radimat
) ا . ع . كرانهء دو جامهء بهم دوخته . ج : ردم .
ردينى
(
rodayniyy
) ا . ص . ع . نام شخصى كه نيزه را راست مىكرد . و رمح ردينى : نيزهء منسوب به آن شخص . و نيز ردينة نام زن مردى سمهر نام كه او نيز نيزه راست مىكرد . و رمح ردينى منسوب به آن .
ردينية
(
rodayniyyat
) ص . ع . قناة ردينية : نيزهء منسوب بر دينى و يا ردينة .
مر . ردينى .
رذ
(
razz
) م . ع . رذت السماء رذا ( از باب نصر ) : باران رذاذ باريد .
رذاة
(
roz t
) ع . ج . رذى .
رذاذ
(
raz z
) ا . ع . باران نرم ريزه و باران پيوستهء ريزه كه بغبار ماند .
رذال
(
roz l
) ص . ع . ناكس و فرومايه . و بلايه از هر چيزى . ج : ارذلة .
رذال
(
roz l
) و
رذالة
(
rozlat
) ا . ع . چيزى كه بهتر و جيد آن را گرفته باشند .
رذال
(
rez l
) ع . ج . رذيل .
رذالة
(
razalat
) ا . ع . ناكسى و فرومايگى .
رذالة
(
raz lat
) م . ع . رذل رذالة و رذولة ( از باب كرم و سمع ) : دون و فرومايه گرديد .
رذالت
(
rez lat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناكسى و فرومايگى و پستى فطرت و دون طبعى . و رذالت داشتن : ناكس و