رداغ
(
red q
) ع . ج . ردغة .
رداف
(
red f
) ا . ع . جاى بر نشست رديف بر ستور . ج : ردف .
ردافة
(
red fat
) ا . ع . شغل رديفى ملك مانند خلافت و در زمان جاهليت رسم تازيان بوده كه رديف در پهلوى ملك در طرف راست آن مىنشست و چون ملك شرب مىكرد پس از وى رديف مقدم بر ديگران شرب مىنمود و چون ملك بجنگ مىرفت رديف در جاى آن نشسته و حكمرانى مىكرد و چاريك از غنيمت حق رديف بود . مر . ردف .
ردافى
(
rod f
) ا . ع . سپس سوار نشيننده ( يستوى فيه الواحد و الجمع ) . و سرود گويان شتر . و يارى گران . و جاءوا ردافى اى يتبع بعضهم بعضا . و ج . رديف .
و ج . ردف .
ردام
(
rod m
) ا . ع . تيز . و مرد بىخير .
ردام
(
rod m
) م . ع . نيز دادن ( و الفعل من نصر ) .
ردان
(
rad n
) پ . ج . رد يعنى رادان .
و فيلسوفان .
رداه
(
red h
) ع . ج . ردهة .
ردائت
(
rad 'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پستى و دونى و فرومايگى . و ردائت طبع :
رذالت و پستى فطرت .
ردب
(
radb
) ا . ع . راه سربسته و بن بست .
ردة
(
raddat
) ا . ع . زشتى روى . و فى وجهه ردة اى قبح مع شيئ من الجمال .
الحديث : و يكون عند ذلك القتال ردة شديدة اى عطفة قدية .
ردة
(
raddat
) ا . ع . برگشتگى از دين و جز آن . و پرى پستان از شير پيش از زادن .
و در آمدگى زنخ . و آواز كوه . و دوباره آب خوردن شتران . و اهل الردة : مردمان مرتد و ملحد و بىدين .
ردة
(
reddat
) م . ع . رد ردة و مردا و مردودا و ردا . مر . رد .
ردج
(
radaj
) ا . ع . سرگين بره و بزغالهء نوزاد و سرگين كرهء اسب و مانند آن كه هنوز چيزى نخورده باشد و آن مانند عقى است مر كودك را .
ردجان
(
radaj n
) م . ع . ردج ردجانا ( از باب نصر ) : رفت و گذشت .
ردح
(
radh
) م . ع . ردح البيت ردحا ( از باب فتح ) : يك شقه و يا روحه در دامن خيمه و سپس خرگاه درآورد . و نيز ردح :
گرداگرد خانه را به گل گرفتن . و يقال : ما صنعت فلانة فيقال : سدحت و ردحت يعنى بسيار فرزند آورد و ثابت و بر جاى ماند در خانهء شوى .
و نيز چون زن در نزد شوهر خطا كند مىگويند سدحت و ردحت و چون مردى بحاجت و مراد خود رسد مىگويند سدح و ردح .
ردح
(
radh
) ا . ع . درد سبك و خفيف .
ردح
(
radah
) ا . ع . زمان دراز . يق :
اقام عنده ردحا من الدهر .
ردح
(
rodoh
) ع . ج . رداح .
ردحان
(
radh n
) ا . ع . زمان دراز .
و از اعلام است .
ردحة
(
rodhat
) ا . ع . پارهاى زايد كه در دامن خيمه و يا سپس خرگاه درآرند .
و پردهاى كه در آخر خيمه بيفزايند . و فراخى .
يق : لك عنه ردحة اى سعة .
ردحى
(
rodhiyy
) ا . ع . ترهفروش دهات .
ردخ
(
radx
) م . ع . ردخ راسه ردخا ( از باب فتح ) : شكست سر او را .
ردخ
(
radax
) ا . ع . گل تنك و سخت .
ردخة
(
radaxat
) ا . ع . يك قطعه از گل تنك .
ردد
(
rodod
) ص . ع . ج . رديد .
ردس
(
rads
) م . ع . ردس القوم ردسا ( از باب نصر و ضرب ) : سنگ انداخت بر آن قوم . و ردس الحائط :
كوفت ديوار را بمرداس . و ردس الارض :
كوفت و هموار كرد آن زمين را . و ردس الحجر الحجر : كوفته و ريزه كرد سنگ را به سنگ . و ردس بالشيئ : برد آن چيز را . و ما ادرى اين ردس هو :
نمىدانم كجا رفت او .
ردع
(
rad '
) ا . ع . گردن . و زعفران .
و اثرى از رنگ و بوى زعفران و از خون .
و اثرى از بوى خوش در بدن . و اثر گرفتن از رنگ و بوى چيزى . يق : به ردع من زعفران او دم اى لطخ و اثر . و يقال للقتيل : ركب ردعه : بر روى افتاد در خون خود .
ردع
(
rad '
) م . ع . ردعه عنه ردعا ( از باب فتح ) : باز داشت وى را از آن ورد كرد و منع نمود . و ردع جيبه عنه :
گشاده كرد گريبان خود را از آن . و ردعه بالشيئ : درماليد و آلوده ساخت او را به آن چيز . و يق : ردعته بالشيئ فارتدع اى لطخته فتلطخ . و ردع السهم : زد پيكان تير را به زمين تا بجاى خود نشيند . و ردع المراة : جماع كرد با آن زن . و ردع المريض ( مجهولا ) : نكس كرد مرض آن بيمار و برگشت گونهء او .
ردع
(
rad '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طرد و دفع و منع . و ردع كردن : دور كردن و دفع كردن .
ردع
(
rod '
) ا . ع . ج . اردع و ردعاء .
ردعاء
(
rad ' '
) ص . ع . مؤنث اردع ماده ميش سياه سينهء سپيد بدن . ج : ردع .
ردعل
(
reda'l
) ا . ع . بچگان خرد .