طعنهزنان
(
ta'ne - zan n
) م ف . پ .
در حال طعنه و سرزنش و استهزا .
طعنهزنى
(
ta'ne - zani
) ا . پ . سرزنش و ملامت و عيبجوئى .
طعوم
(
ta'um
) ص . ع . شتر با پيه كه استخوانهاى آن با مغز باشد . و جزور طعوم : شتر كشتى كه نه لاغر باشد و نه فربه .
طعوم
(
to'um
) ع . ج . طعم .
طعيم
(
ta'im
) ص . ع . شتر با پيه كه استخوانهاى آن با مغز باشد . و جزور طعيم :
شتر كشتى كه نه لاغر باشد و نه فربه .
طعين
(
ta'in
) ص . ع . مجروح و در خستهء بنيزه . و طاعونزده . ج : طعن .
طغ
(
taqq
) و (
toqq
) ا . ع . گاو نر .
طغا
(
taq
) ا . ع . بانگ و آواز .
طغاة
(
toq t
) ع . ج . طاغى .
طغات
(
toq t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان نافرمان و ياغى و ستمگار .
طغام
(
taq m
) ا . ع . مردم ناكس و فرومايه ( واحد و جمع در وى يكسان است ) .
و مرغان فرومايه . و مردم گول .
طغامة
(
taq mat
) ا . ع . واحد طغام ( در مذكر مؤنث هر دو گفته مىشود ) . و مردم گول .
طغان
(
teq n
) ا . پ . طبق و ركابى .
طغان
(
toq n
) ا . پ . نام يكى از پادشاهان ترك .
طغان
(
toq n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طغيان .
طغر
(
taqr
) م . ع . طغر عليهم طغرا ( از باب فتح ) : درآمد بر ايشان .
طغر
(
toqar
) ا . ع . نام مرغى . ج :
طغران .
طغرا
(
toqr
) ا . پ . امضا و رقم پادشاهى . و صحهء پادشاهى كه بر سر فرامين نويسند و چرغان نيز گويند . و خطى منحنى كه بر سر فرامين كشند . و نيز خطى پيچيده كه حروف آن درهم بود و لقب و اسم پادشاه را به آن نويسند .
طغران
(
teqr n
) ع . ج . طغر .
طغرائى
(
toqr 'i
) ا و ص . پ . نوشتهء به خط طغرا . و چالاك و زبردست در نوشتن خط و طغرا . و طغرا نويس . و نام يكى از شعراى تازى .
طغرل
(
toqrel
) ا . پ . نام سه نفر از پادشاهان سلجوقى : 1 - طغرل بيك كه هفتاد سال زندگانى كرد و در 455 هجرى وفات نمود .
2 - طغرل دويم كه در 525 هجرى وفات كرد .
3 - طغرل سيوم كه واپسين پادشاهان سلجوقى است و ده سال پادشاهى كرد و در سال 590 هجرى در حوالى رى كشته شد .
طغرل
(
toqrol
) ا . پ . نام نوعى از مرغان شكارى .
طغرى
(
toqri
) ا . پ . نام نوعى از باز شكارى .
طغك
(
taqak
) ا . پ . نام درختى مانا بسرو و صنوبر .
طغم
(
taqam
) ا . ع . دريا . و آب بسيار .
طغمشة
(
taqmacat
) ا . ع . سستى بينائى .
طغموس
(
toqmus
) ا . ع . ديو سركش و خبيثتر از غول و جز آن .
طغو
(
toqv
) و (
toqovv
) م . ع . طغا طغوا و طغوا و طغوانا ( از باب نصر و فتح ) : درگذشت از حد و نافرمانى نمود . و طغا السيل : بلند شد توجبه و از حد گذشت . و طغا البحر : موج زد دريا .
طغوان
(
toqv n
) م . ع . طغا طغوا و طغوانا . مر . طغو .
طغوة
(
taqvat
) ا . ع . جاى بلند . و قلهء كوه . و اندك از هر چيزى .
طغومة
(
toqumat
) و
طغومية
(
toqumiyyat
) ا . ع . گولى . و ناكسى .
و نادانى . و دون همتى .
طغوى
(
taqv
) ا . ع . اسم است مر .
طغيان را . و نافرمانى و سركشى . و گستاخى . قوله تعالى :
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها .
طغى
(
taqy
) م . ع . طغى طغيا و طغيانا و طغيانا ( از باب سمع ) : درگذشت از اندازه . و پليد شد . و از حد درگذشت در كفر . و زيادتى نمود در معاصى و ظلم . و طغى الماء : موج زد آب . و طغى السيل : بلند شد توجبه و از حد گذشت ( واوى و يائى ) . و طغى الدم :
جوشيد خون . و طغى البقر : بانگ كرد گاو .
طغى
(
toq
) ا . ع . بانگ و آواز .
طغيا
(
taqy
) و (
toqy
) ا . ع . گاو خرد و ريزه . و علم است مر گاو دشتى را .
طغيان
(
toqy n
) و (
teqy n
) م . ع .
طغى طغيا و طغيانا و طغيانا . مر .
طغى .
طغيان
(
toqy n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نافرمانى و سركشى . و گستاخى . و هنگامه و آشوب . و گردنكشى و ياغيگرى و عصيان .
و دركذشتگى از حد . و افزونى . و طغيان آب : افزونى آن .
طغية
(
taqyat
) ا . ع . اندك از هر چيزى .
و مكان بلند . و سر كوه و سختترين جاى آن . و آواز . و سنگ سخت تابان .
طف
(
taff
) ا . ع . طف المكيال و الاناء : پرى پيمانه تا سر آن . و آنچه بر سر پيمانه ريزند بعد پرى آن . و نيز طف : هر زمين بلند . و هر زمين عرب كه مشرف بر زمين آبادان عراق بود . و جانب و كرانه . و نام موضعى نزديك كوفه . و منه حديث مقتل الحسين