طفطاف
(
taft f
) ا . ع . كنار و ساحل .
و لب . و كرانههاى درخت .
طفطفة
(
taftafat
) م . ع . طفطف طفطفة : نرم و فروتن گرديد بر دست دشمن .
و طفطف الطائر : گسترد آن مرغ هر دو بال را .
طفطفة
(
taftafat
) و (
teftafat
) ا . ع .
تهيگاه و اطراف پهلو متصل باضلاع . و گوشت پارهاى نرم از نرم جاى شكم . و هر گوشت پارهء مضطرب . ج : طفاطف .
طفف
(
tafaf
) ا . ع . طفف المكيال و الاناء : پرى اطراف و نواحى آن . و آنچه بر سر پيمانه ريزند بعد پرى آن .
طففة
(
tafafat
) ا . ع . آنچه زيادتر از پيمانه و بر سر پيمانه باشد .
طفق
(
tafq
) م . ع . طفق يفعل كذا طفقا و طفوقا ( از باب سمع و ضرب ) :
كردن گرفت اين كار را . قوله تعالى :
وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ *
: چيدن و برهم نهادن گرفتند و هو خاص بالاثبات و لا يقال ما طفق . و طفق فلان بمراده : رسيد به همان مراد خود را .
و طفق الموضع : لازم گرفت جاى را .
طفل
(
tafl
) ص . ع . نرم و نازك و ناز پرورد از هر چيزى . ج : طفال و طفول . و قولهم :
بنان طفل يعنى سرانگشتان نرم . و انما جاز ان يوصف البنان و هو جمع بالطفل و هو مفرد لان كل جمع ليس بينه و بين واحده الا التاء فانه يوحد و يذكر .
طفل
(
tafl
) م . ع . طفل طفلا ( از باب نصر ) : در شبانگاه درآمد . و طفلت الشمس :
برآمد آفتاب . و نيز سرخى گرفت آفتاب قبل از غروب و نزديك بغروب شد آفتاب . و طفلت الناقة : پرورد بچه را آن ماده شتر و نيكو اصلاح وى كرد .
طفل
(
tefl
) ا . ع . نوزاده و بچهء كوچك از انسان و از ستور و ديگر جانوران و گاه مذكر و مؤنث و جمع در آن مساوى بود . قوله تعالى :
أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ .
و نيز جايز است مطابقهء در تثنيه و جمع و تانيث . فيقال : طفلة و طفلان و طفلتان . ج : اطفال . و قيل : يبقى هذا الاسم للولد حتى تميز ثم يقال بعد ذلك له صبى و يافع و مراهق و بالغ . و قيل : يقال له طفل الى ان يحتلم . و نيز طفل : كوچك و خرد از هر چيزى . و مولود و ولد هر وحشى .
و نياز و حاجت . و شب . و آفتاب نزديك بغروب .
و اخگر كه از آتشزنه برافتد . و خرد و پارهء از هر چيزى عين باشد و يا حدث .
طفل
(
tefl
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوزادهء از انسان و ديگر حيوانات . و بچه و كودك . و طفل چهل روزه : آدم ابو البشير .
و طفل خونى : آفتاب . و طفل زبان دان كودكى كه بيك دفعه شنيدن سخن استاد را بفهمد و ياد گيرد و باستاد باز گويد .
و طفل غازيان : جوان بىريش و امرد .
و قلندر سيار . و طفل مشيمهء رزان : شراب سرخ . و طفل هندو : مردمك چشم .
طفل
(
tafal
) ا . ع . تاريكى . و باران . و طفل العشى : آخر روز نزديك غروب . و طفل الغداة : از صبح تا هنگام غروب آفتاب .
طفل
(
tafal
) م . ع . طفل النبت طفلا ( از باب سمع ) : خاكآلود گشت آن گياه . و طفل فلان : ناخوانده بمهمانى آمد به همان .
طلان
(
tefl ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو طفل .
طلان
(
tefl n
) ا . پ . ج . طفل . و طفلان آتش : شرارهء آتش و آتشپاره .
طفلانه
(
tefl ne
) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - كودكآسا و مانند كودك و بچگى . و از روى نادانى .
طفلة
(
taflat
) ص . ع . مؤنث طفل . يق :
جارية طفلة : كنيزك نرم و نازك .
طفلة
(
teflat
) ا . ع . مؤنث طفل يعنى كودك ماده .
طفلتان
(
teflat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو طفل ماده .
طفلك
(
teflak
) ا . پ . طفل كوچك .
طفلگان
(
teflag n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بچگان و اطفال .
طفلگى
(
teflagi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بچگى و كودكى .
طفله
(
tafle
) ا . پ . زيره و كمون .
طفله
(
tefle
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بچه و فرزند .
طفلى
(
tefli
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بچگى و كودكى .
طفليت
(
tefliyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طفوليت و بچگى و كودكى .
طفليل
(
teflil
) ص . ع . آنكه ناخوانده بمهمانى آيد .
طفن
(
tafn
) ا . ع . مرگ . و زندان و بند .
طفن
(
tafn
) م . ع . طفن الرجل طفنا ( از باب نصر ) : مرد آن مرد . و طفن فلانا : حبس كرد فلان را .
طفنش
(
tafannac
) ا . ع . آنكه سر قدمهاى او فراخ و وسيع بود .
طفنشأ
(
tafanca '
) و
طفنشاء
(
tafanc '
) ا . ع . سست بددل . و ناتوان در بينائى و ضعيف البصر . و جبان و ترسو .
طفنشل
(
tafancal
) ا . ع . مرد ضعيف و ناتوان .