طسئ
(
tasi '
) ص . ع . مرد دل گرفته و تخمه زدهء از روغن .
طسيت
(
tosayt
) ا . ع . مصغر طست يعنى طشت كوچك .
طسيس
(
tasis
) ع . ج . طس .
طسيس
(
tosays
) ا . ع . مصغر طس يعنى طشت كوچك .
طسيع
(
tasi '
) ص . ع . شوخ چشم .
و بىغيرت . و حريص . و بىخبر .
طسيم
(
tosaym
) ا . ع . بطور مثل گويند :
آورده مياه طسيم . در حق كسى كه در گمراهى و ضلالت باشد و بصواب چيزى نرسد .
طش
(
tacc
) ا . ع . باران ريزه كه زيادتر از رذاذ باشد .
طش
(
tacc
) م . ع . طشت السماء طشا و طشيشا ( از باب ضرب و نصر ) :
باران ريزه باريد . و طشت الارض ( مجهولا ) : باران ريزه رسيد به آن زمين .
و طش الرجل ( ايضا مجهولا ) : زكام گرديد آن مرد .
طشاءة
(
tac 'at
) م . ع . طشا المراة طشاءة ( از باب فتح ) : گائيد آن زن را .
طشاة
(
toc'at
) و (
toca'at
) ا . ع . زكام .
و مرد گنگلاج درماندهء در سخن .
طشاش
(
tac c
) ا . ع . قطرههاى اشك و آب و جز آن .
طشاش
(
toc c
) ا . ع . بيمارى مانند زكام .
طشة
(
teccat
) ا . ع . كودك و پسر خرد سال .
طشة
(
toccat
) ا . ع . زكام .
طشت
(
tact
) ا . پ . تشت . و طاس بزرگ و لگن بزرگ . و قدح . و پياله و جام . و طشت زر : لگن طلا . و تشت طلا . و جام طلا . و آفتاب . و طشت زرين : ساغر زرين و پيالهء زرين . و طشت نگون :
آسمان .
طشتدار
(
tact - d r
) ا . پ . خادمى كه جهة شستن دستها آب مىريزد . و طشت دار خانه : شربتخانه .
طشتگر
(
tact - gar
) ا . پ . كسى كه طشت مىسازد . و كاسهگر . و نام سازنده و مطربى .
طشت و خايه
(
tact - o - x ye
) ا . پ .
نوعى از بازى كه تخممرغ را خالى كرده از شبنم و يا سيماب پر كنند و در ميان طشت در آفتاب گذازند و تخم برقص مىآيد . و زمين و آسمان . و علم نجوم را نيز گويند . و نام طلسمى .
طشط
(
tact
) ا . ع . طشت . ج : طشوط .
طشوط
(
tocut
) ع . ج . طشط .
طشيش
(
tacic
) ا . ع . باران ريزهء زياد تر از رذاذ .
طشيش
(
tacic
) م . ع . طش طشا و طشيشا . مر . طش .
طع
(
ta ' '
) م . ع . طعه طعا ( از باب سمع ) : ليسيد آن را ( و گاه از فتح نيز آيد ) .
طعام
(
ta ' m
) ا . ع . خوردنى و هر چيز كه خورده شود . و گندم . ج : اطعمة . و ج ج : اطعمات . و مردم حجاز هر وقت طعام گويند مرادشان گندم است ولى نوعا طعام اسم است از براى هر چيز خوردنى مثل شراب كه هر چيز آشاميدنى را گويند . و نيز طعام :
علم . قوله تعالى :
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ
اى الى علمه عمن ياخذه . و آب .
و آب زمزم . قال صلى اللّه عليه و آله فى زمزم :
انها طعام طعم و شفاء سقم : زمزم آبى است كه سير مىشود انسان از آن و شفاى هر دردى است . و نيز طعام طعم : چيزى كه از خوردن آن سيرى آيد .
طعام
(
t'a m
) م . ع . طعمه طعما و طعاما ( از باب سمع ) : خورد آن را .
طعام
(
te ' m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غذا . و هر چيز خوردنى كه انسان مىخورد آن را . و نمك . و طعام عروسى : مهمانى عروسى . و طعام ماتم : سفرهاى كه هنگام ماتم و ايام عزا و سوكوارى گسترانند و فقرا و مساكين را طعام دهند . و طعام و شراب : خوردنى و آشاميدنى .
طعامبخش
(
te ' m - baxc
) ا . پ .
كفگير و كفچه و ملاغه .
طعام تلاش
(
te ' m - tal c
) ا . پ .
بىخانمان و كسى كه در سفرهء ديگران طعام خورده و گذران كند .
طعاميه
(
te ' miyye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اخراجات خوراك و آنچه براى خوراك خرج مىشود .
طعان
(
te ' n
) م . ع . طاعن مطاعنة و طعانا : يكديگر را نيزه زدند . و تطاعنا فى الحرب تطاعنا و طعنانا و طعانا :
در جنگ بر يكديگر نيزه زدند .
طعان
(
ta ' ' n
) ص . ع . بسيار نيزهزننده . و بسيار طعنكننده و عيبجوى مردم . الحديث :
لا يكون المؤمن طعانا اى فى اعراض الناس .
طعانه
(
ta ' ne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طعنزننده و سرزنشكننده و ملامتكننده و بدگوى .
طعب
(
ta'b
) ا . ع . مزه و بوى خوش .
يق : ما به من الطعب شيئ اى من اللذه و الطيب .
طعثنة
(
ta'sanat
) ص . ع . امراة طعثنة : زن بدخوى . و غنم طعثنة :
گوسپند بسيار .
طعر
(
ta'r
) م . ع . طعر المراة طعرا