فارسى - گياهى كه در تابستان رويد . و منزل تابستانى .
طزع
(
taz '
) م . ع . طزع المراة طزعا ( از باب فتح ) : گائيد آن زن را . و طزع الجندى : پس ماند آن سپاهى و تقاعد ورزيد از جنگ .
طزع
(
taza '
) م . ع . طزع طزعا ( از باب سمع ) : حريص گرديد و آزمندى نمود .
و شوخ چشم شد ( لغة فى طسع ) .
طزع
(
taze '
) ص . ع . مرد بىغيرت .
و حريص بىخير و بىوقار . و مفلس .
طزيع
(
tazi '
) ص . ع . مفلس و گدا .
و بىغيرت . و حريص بىخير و بىسوءظن و خوشباور .
طس
(
tes
) ع . از حروف مقطعه در اوائل سور قرآن مجيد . مر . ا لم .
طس
(
tass
) ا . ع . طشت . ج : طسوس و طساس و طسيس و طسات .
طس
(
tass
) م . ع . طسه طسا ( از باب نصر ) : غالب آمد او را در خصومت .
و ساكت و خاموش نمود او را . و طسه فى الماء : فروبرد او را در آب و غوطه داد . و طس فى البلاد : رفت در شهرها . و ما ادرى اين طس هو : نمىدانم كجا رفت او .
طسأ
(
tasa '
) و
طساء
(
tas '
) م . ع .
ناگوارد شدن و دل گرفتن از روغن و چرپش ( و الفعل من سمع و فتح ) . و شرم داشتن . و طسا فلان : حيا كرد فلان و شرم داشت .
طسا
(
tas
) م . ع . طسى طسا ( از باب سمع ) : غالب شد چربش بر دل او پس ناگوارد گرديد .
طسات
(
tass t
) ع . ج . طس . و ج .
طسة و طسة .
طساس
(
tes s
) ع . ج . طس . و ج .
طسة و طسة . و ج . طست .
طساس
(
tass s
) ص . ع . طشتگر .
طساسة
(
tes sat
) ا . ع . طشتگرى .
طساسيج
(
tas sij
) ع . ج . طسوج .
طسام
(
tas m
) و (
tos m
) و (
tass m
) ا . ع . بسيار . يق : رايته فى طسام الغبار يعنى ديدم او را در گرد و غبار بسيار .
و كذلك طسام الغبار و طسام الغبار .
طسان
(
tass n
) ا . ع . گرد و غبار بالا رفته .
طسة
(
tassat
) و (
tessat
) ا . ع . طشت .
ج : طسات و طساس .
طست
(
tast
) ا . ع . طشت . ج : طساس و طسوس و طسوت . و بعضى از علماى لغت آن را مأخوذ از تشت فارسى دانند .
طستخان
(
tastex n
) و (
testex n
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - مجمعه و سينى و يا خوانچهء مسين و يا نقرهگين و جز آن كه در وى ظروف غذاخورى نهاده و خورند .
طسع
(
tas '
) م . ع . طسع المراة طسعا ( از باب فتح ) : گائيد آن زن را . و طسع فى البلاد : رفت در شهرها .
طسع
(
tasa '
) م . ع . طسع طسعا ( از باب سمع ) : شوخ چشم و بىغيرت گرديد بر زبان . و آزمند شد .
طسع
(
tase '
) ص . ع . مرد شوخ چشم و بىغيرت و حريص و بىخير .
طسق
(
tasq
) و (
tesq
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - نام پيمانهاى . و مقدارى از خراج كه به حساب جريب از زمين زراعت و جز آن گيرند . و منه كتاب عمر رضى اللّه عنه الى عامل له فى رجلين اسلما : ارفع الجزية من رؤسهما و خذ الطسق من ارضهما .
طسك
(
task
) ا . ع . طسق . مر . طسق .
طسل
(
tasl
) ا . ع . آب روان بر روى زمين .
و درخش سراب و جنبش آن .
طسم
(
tasm
) ا . ع . نام قبيلهاى از عاد كه منقرض شدند .
طسم
(
tasm
) م . ع . طسم طسما و طسوما ( از باب ضرب ) : ناپديد گشت ( مقلوب طمس ) . و طسمته : ناپديد كردم او را . و طسمه الدهر : ناپديد كرد او را روزگار ( لازم و متعدى ) .
طسم
(
t ' - sin - mim
) ع . از حروف مقطعهء در اوائل سور قرآن مجيد و آن را طاء سين ميم تلفظ كنند . و ذوات طسم كه طواسيم نيز گويند : سورههائى كه اول آنها اين حروف است .
طسم
(
tasam
) ا . ع . تيرگى و تاريكى .
و تاريكى اول شب .
طسم
(
tasam
) م . ع . طسم طسما ( از باب سمع ) : ناگوارد گرديد و نفخ كرد شكم او .
طسم
(
tasem
) ص . ع . تخمه شده .
طسن
(
t ' - sin - nun
) ع . از حروف مقطهء در اوائل سور قرآن مجيد و آن را طاعسين نون تلفظ كنند . ج : طواسين و ذوات طسن . و عن جعفر بن محمد عليهما السلام : اما طسن فمعناه انا الطالب السميع المبدئ المعيد .
طسوت
(
tosut
) ا . ع . ج . طست .
طسوج
(
tassuj
) ا . ع . - مأخوذ از تسوى فارسى - كرانه و ناحيه . و چهار يك دانگ كه دو حبه باشد . ج : طساسيج .
طسوج
(
tasuj
) ا . پ . - مأخوذ از طسوج تازى - ربع دانگ كه دو حبه باشد .
و بيست و چهارم جزء از هر چيزى .
طسوس
(
tasus
) ع . ج . طس . و ج .
طسة و طسة . و ج . طست .
طسوم
(
tosum
) م . ع . طسم طسما و طسوما . مر . طسم .