طفو
(
tafv
) و (
tofovv
) م . ع . طفا الشيئ فوق الماء طفوا و طفوا و طفيا ( از باب نصر ) : بالا برآمد آن چيز بر آب . و طفت الخوصة فوق الشجر :
طاهر شد برگ بر درخت . و طفا الثور على الاكمة : برآمد آن گاو بر پشته و نمودار گرديد . و طفا الظبى : سخت دويد آهو .
و طفا فلان : بمرد فلان . و طفا فلان فى الامر : درآمد فلان در آن كار .
طفوء
(
tofu '
) م . ع . طفئت النار طفوء ( از باب سمع ) : فرو مرد آتش .
طفوة
(
tafvat
) ا . ع . گياه باريك .
طفوح
(
tofuh
) م . ع . طفح طفحا و طفوحا . مر . طفح .
طفور
(
tofur
) م . ع . طفر طفرا و طفورا . مر . طفر .
طفوس
(
tofus
) م . ع . طفس فلان طفوسا ( از باب ضرب ) : بمرد به همان .
طفوق
(
tofuq
) م . ع . طفق طفقا و طفوقا . مر . طفق .
طفول
(
toful
) ع . ج . طفل .
طفولة
(
tofulat
) م . ع . طفل طفالة و طفولة . مر . طفالة .
طفولة
(
tofulat
) و
طفولية
(
tofuliyyat
) م . ع . طفالة . مر . طفالة .
طفولت
(
tofulat
) و
طفوليت
(
tofuliyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بچگى و سن طفوليت : سن بچگى و هنگام كودكى .
طفى
(
tofi
) ع . ج . طفية .
طفى
(
tofiyy
) م . ع . طفا طفوا و طفوا و طفيا . مر . طفو .
طفية
(
tofyat
) ا . ع . برگ مقل . ج :
طفى . و مارى خبيث كه در پشت دو خط سياه دارد مانند دو برگ مقل و آن را ذو الطفتين نيز گويند . الحديث : اقتلوا من الحيات ذا الطفتين و الابتر .
طفيشل
(
tafaycal
) ا . ع . نوعى از شوربا .
طفيف
(
tafif
) ا . ع . اندك . و ناقص و ناتمام .
طفيل
(
tafil
) ا . ع . آب مكدر باقىماندهء در حوض . و نام كوهى و چشمهاى .
طفيل
(
tefayl
) ا . ع . كودك و نوازدهء از انسان و حيوان .
طفيل
(
tofayl
) ا . ع . مصغر طفل يعنى كودك خرد . و نام كسى و شاعرى .
طفيل
(
tofayl
) و
طفيلى
(
tofayliyy
) ا . ع . كسى كه ناخوانده بمهمانى آيد . و طفيل الاعراس و يا طفيل العرائس : نام كسى بوده كه در طعام و ليمه ناخوانده مىآمد .
طفيلى
(
tofayli
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيك و دنكاسه يعنى كسى كه ناخوانده بمهمانى رود و بشتالم و بشتام نيز گويند . و در عرف مردم هند بمعنى واسطه و وسيله .
طق
(
taq
) ا . ع . حكايت آوازه سنگ ريزه .
طق
(
teq
) ا . ع . آواز جستن غوك در آب از كرانهء نهر .
طق
(
taqq
) م . ع . طق طقا ( از باب ضرب ) : آواز كرد .
طقس
(
taqs
) ا . ع . ترتيب و رسم و قانون و دستور معبدها . ج : طقوس .
طقطق
(
taqtaq
) ا . ع . - مأخوذ از تكتك فارسى - هر صدا و آوازى . و آواز پا هنگام دويدن . و آواز بر خوردن دندانها بهم در وقت خائيدن چيزى .
طقطقة
(
taqtaqat
) ا . ع . آواز سنگ ريزه .
و آواز سم اسب و جز آن .
طقطقة
(
taqtaqat
) ا . ع . طقطقه طقطقة : ببانگ آورد او را .
طقو
(
taqv
) ا . ع . شتابروى .
طقو
(
taqv
) م . ع . طقا طقوا ( از باب نصر ) : شتافت و بسرعت رفت .
طقوس
(
toqus
) ا . ع . ج . طقس .
طل
(
tol
) ا . پ . زن بىشوهر و بيوه .
طل
(
tall
) ا . ع . باران ريزه و سبكتر و ضعيفتر بارانها . و نم . و زيادتر از نم و كمتر از باران . ج : طلال و طلل . و چيز نيكو و خوش و خوشنما . و معجب از شب و از مو و از آب و جز آن . و شير . و مرد سالخورده .
و دير داشت وام . و كمى شير ماده شتر . و رايگان ريختن خون و نگرفتن قصاص آن .
طل
(
tall
) م . ع . طل الارض الندى طلا ( از باب نصر ) : رسيد آن زمين را باران ريزه . و طلت الارض ( مجهولا ) : رسيده شد به آن زمين باران ريزه . و طل الابل :
بعنف راند آن شتران را . و طل فلانا حقه : كم كرد حق فلان را و ناچيز و باطل كرد آن را . و طل الشيئ بالدهن : اندود آن چيز را بروغن . و طل فلانا : بازداشت فلان را . و طل غريمه : امروز فردا كرد غريم خود را . و طل الدم : باطل و رايگان شد خون و يا نگرفته شد قصاص خون . و بيشتر بطور مجهول گويند : طل الدم . و طللت الدم انا طلا و طلولا : رايگان كردم خون او را .
طل
(
tall
) و (
tell
) ا . ع . مار .
طل
(
toll
) ا . ع . گردن . و شير . و خون .
و پيه . و كمى شير ماده شتر . و يك مقدار خوردنى شير . ج : طلل . و ما بالناقة طل اى لبن .
طلا
(
tal
) ا . ع . آب دهن كه از جهة بيمارى و جز آن بسته شده باشد . و اندوده شدهء بقطران و يا زعفران . و بچهء آهو وقت زائيدن .