( از باب فتح ) : جماع كرد آن زن را . و طعر الرجل القاضى : مجبور كرد آن مرد را قاضى بر حكم .
طعز
(
ta'z
) م . ع . طعز طعزا ( از باب فتح ) : دفع كرد . و طعز جاريته :
جماع كرد كنيزك خود را .
طعزبة
(
ta'zabat
) ا . ع . فسوس و سخريه .
طعزبة
(
ta'zabat
) م . ع . تعزبه او تعزب به و منه تعزبة : فسوس كرد او را و تمسخر نمود .
طعس
(
ta's
) م . ع . طعس المراة طعسا : گائيد آن زن را .
طعسبة
(
ta'sabat
) م . ع . دويدن و سعى نمودن در بىراهى . و بىراه رفتن .
طعسفة
(
ta'safat
) م . ع . سخت پاى زدن بر زمين . و ناراست و ناهموار رفتن . يق :
مر يعطسف فى الارض اذا مر يخبطها .
طعشيب
(
ta'cayb
) ا . ع . نام مردى .
طعطع
(
ta'ta '
) ا . ع . زمين هموار و پست .
طعطعة
(
ta'ta'at
) ا . ع . حكايت آواز ليسندهء چيزى خوشمزه كه در هنگام ليسيدن چيزى زبان را بكام چسباند و دهان را برهم زند به نحوى كه آواز برآيد .
طعل
(
ta'l
) م . ع . طعل طعلا ( از باب فتح ) : طعن كرد در انساب مردم .
طعم
(
ta'm
) ا . ع . شيرينى و تلخى و آنچه ما بين آنهاست . و ترشى و نمكينى در خوردنى و نوشيدنى . و مزه . و اشتهاى طعام . ج :
طعوم .
طعم
(
ta'm
) م . ع . طعمه طعما و طعاما ( از باب سمع ) : خورد آن را . و طعم الماء : خورد آب را . و طعم الغصن :
وصل پذيرفت آن شاخ بشاخ درخت ديگر . و يق للمطاوع : اطعمته الطعام اطعاما فطعمه طعما .
طعم
(
ta'm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مزه و لذت . و باطعم : بامزه . و بيطعم :
بيمزه . و طعم داشتن : مزه داشتن .
طعم
(
ta'm
) و (
to'm
) ا . ع . توانائى و قوت . و عقل . و ما للفلان طعم : نيست به همان را توانائى . و كذلك طعم .
طعم
(
to'm
) ا . ع . خوردنى و طعام . و دانهاى كه بمرغان مىدهند .
طعم
(
to'm
) م . ع . طعم طعما ( از باب سمع ) : چشيد آن را . و طعم عليه :
قادر شد به روى و توانست . و طعم العظم :
مغز بهم رسانيد استخوان . و ما يعطم آكل هذا : سير نمىشود خورندهء آن .
طعم
(
ta'am
) ا . ع . طعم الشيئ :
مزهء آن چيز ( لغة كلابية ) .
طعم
(
ta'em
) ص . ع . رجل طعم :
مرد نيكو حال در خورش .
طعم
(
to'am
) ع . ج . طعمة .
طعمة
(
te'mat
) ا . ع . روش خوردن .
و وجه كسب . يق : فلان حسن الطعمة اى حسن السيرة فى الاكل . و ابو طعمة :
نام مردى .
طعمة
(
to'mat
) ا . ع . خورش . ج :
طعم . و بطعام خواندن كسى را . و وجه كسب .
يق : فلان عفيف الطعمة و خبيث الطعمة اى الكسب .
طعمت
(
to'mat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طعمه .
طعمه
(
to'me
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خورش و خوراك و قوت . و قوت ساليانه .
و قوت روزينه خصوصا در طيور و حيوانات استعمال مىشود . و پود جامه . و طعمه دادن :
خوراكدادن بحيوانات . و دانه دادن بمرغان .
طعن
(
ta'n
) م . ع . طعنه بالرمح طعنا ( از باب فتح و نصر ) : زد او را بنيزه و درخست . و طعن فى السن : كلانسال گرديد . و طعن فى المفازة : رفت در بيابان . و طعنت المراة فى الحيضة :
دخول كرده شد آن زن در هنگام حيض . و طعنت فى امر كذا : گرفتم آن كار را و داخل شدم در آن . و طعن الليل طعنا و طعنانا : رفت همهء شب را . و طعن فيه بالقول و عليه : رنجانيد او را بسخن .
و عيب كرد او را در حسب و دين او . و طعن ( مجهولا ) : طاعون زده شد و رسيد او را طاعون . و نيز طعن : گام زدن اسب و نيكو رفتن آن چون عنان وى را بكشند .
طعن
(
to'n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شتم و عيبجوئى و بدگوئى و سرزنش و ملامت .
و طعن و لعن : نفرين و بددعائى .
طعن
(
to'n
) ع . ج . طعين .
طعنآميز
(
ta'n - miz
) ص . پ . ملامت آميز و آميختهء با سرزنش .
طعنان
(
ta'an n
) م . ع . طعن طعنا و طعنانا . مر . طعن .
طعنان
(
te'enn n
) م . ع . تطاعنا تطاعنا و طعنانا و طعانا . مر . طعان .
طعنة
(
ta'nat
) ا . ع . يك بار زدن با نيزه .
طعنه
(
ta'ne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طنز . و دشنام . و ملامت و زوز و سرزنش و بيغار و بيغاره و پيغاره و تفش و تفشه و تفشل .
و بهتان . و استهزا و فسوس و فپوس . و فضيحت و رسوائى . و عيبجوئى و بدگوئى . و طعنه زدن : استهزا كردن . و سرزنش نمودن .
و عيب گفتن . و فسوس كردن .
طعنهزن
(
ta'ne - zan
) ص . پ . ملامت كننده و عيبنهنده و سرزنشدهنده . و رسواكننده .