عليه السلام : انه يقتل بالطف .
طف
(
taff
) ص . ع . فرس طف :
اسب سبك و تيزرو .
طف
(
taff
) م . ع . طفه برجله او بيده طفا ( از باب نصر ) : دور كرد آن را بپاى و يا بدست و يا برداشت آن را . و طف الشيئ منى : نزديك شد آن چيز به من . و طف الناقة : بست پايهاى آن ماده شتر را .
و قولهم : خذ ما طف لك : بگير آنچه نزديك تو شد و آسان گشت و ممكن شد مر ترا .
طفاح
(
tef h
) ا . ع . طفاح الارض :
پرى زمين .
طفاحة
(
tof hat
) ا . ع . سرآمد هر چيزى مانند كف ديگ و جز آن .
طفاحة
(
taff hat
) ص . ع . ناقة طفاحة القوائم : ماده شتر شتابرو و سبكپاى تيز قدم .
طفاسة
(
taf sat
) ا . ع . ناپاكى و آلايش و نجاست .
طفاسة
(
taf sat
) م . ع . طفس الثوب طفسا و طفاسة . مر . طفس .
طفاشاء
(
taf c '
) و
طفاشاة
(
taf c t
) ا . ع . زن لاغر .
طفاطف
(
taf tef
) ع . ج . طفطفة و طفطفة .
طفاف
(
taf f
) ا . ع . سياهى شب . و كناره و كرانه . و لب چشمه و يا رود .
طفاف
(
taf f
) و (
tef f
) ا . ع . پرى پيمانه تا سر آن . و آنچه بر سر پيمانه ريزند پس از پرى آن .
طفاف
(
tef f
) ا . ع . سياهى شب .
طفاف
(
tof f
) ا . ع . آنچه زائد بر پيمانه باشد . و سر پيمانه .
طفاف
(
taff f
) ص . ع . فرس طفاف :
اسب تيزرو .
طفافة
(
tof fat
) ا . ع . آنچه زائد بر پيمانه باشد . و سر پيمانه . و اندكى كمتر از پرى پيمانه .
طفال
(
taf l
) و (
tof l
) ا . ع . گل و لاى خشك .
طفال
(
tef l
) ع . ج . طفل .
طفالة
(
taf lat
) م . ع . طفل طفالة و طفولة ( از باب كرم ) : نرم شد . و ناز پرور گرديد . و نيز طفالة مصدرى است كه فعل از آن صرف نمىشود بمعنى خرد و ريزه شدن مانند طفولة و طفولية .
طفان
(
taff n
) ص . ع . اناء طفان :
پيمانهء برتر از لبها پر شده .
طفانية
(
taf niyat
) ا . ع . دشنامى است مر مرد و زن را .
طفانين
(
taf nin
) ا . ع . دروغ . و تخلف .
و كلام بىخير . و حبس و زندان .
طفاوة
(
tof vat
) ا . ع . خرمن ماه . و خرمن خورشيد . و كف ديگ . و پارهاى از هر چيزى . يق : اصبنا طفاوة من الربيع :
رسيد بما چيزى از بهار . و نيز نام قبيلهاى از تازيان .
طفح
(
tafh
) م . ع . طفح الاناء طفحا و طفوحا ( از باب فتح ) : پر و لبالب گرديد آن آوند و طفحه : پر كرد آن را ( لازم و متعدى ) .
و طفح السكران : پر شد آن مست از شراب .
و طفحت المراة بالولد : بر تمامى ايام بچه آورد آن زن . و طفحت الريح القطنة :
برداشت باد پنبه را و برد . و قولهم : افطح عنى : برو از نزد من .
طفحان
(
tafh n
) ص . ع . اناء طفحان :
خنور لبريز .
طفحى
(
tafh
) ص . پ . مؤنث طفحان .
يق : قصعة طفحى : كاسهء پر و لبريز .
طفذ
(
tafz
) و (
tafaz
) م . ع . طفذ الميت طفذا و طفذا ( از باب ضرب ) :
دفن كرد آن مرده را و در گور نمود .
طفذ
(
tafz
) و (
tafaz
) ا . ع . قبر و گور .
ج : اطفاذ .
طفر
(
tafr
) ا . ع . قوشقون و پاردم .
طفر
(
tafr
) م . ع . طفر طفرا و طفورا ( از باب ضرب ) : برجست و بر بالا جست .
طفرة
(
tafrat
) ا . ع . يك بار برجستگى و يك بار بالا برجستگى . و سر شير . و قول الفقهاء : زالت بكارتها بوثبة او طفرة .
قيل الوثبة من فوق و الطفرة الى فوق .
طفرس
(
tefres
) ص . ع . نرم و سهل .
طفره
(
tafre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دفع الوقت و ديدانك . و احتراز . و طفره زدن : برجستن . و غدر و مكر كردن . و حذر كردن و احتراز نمودن . و دفع الوقت نمودن . و تأخير كردن .
طفس
(
tafs
) م . ع . طفس الجارية طفسا ( از باب ضرب ) : گائيد آن كنيزك را .
طفس
(
tafas
) م . ع . طفس الثوب طفاسة و طفسا ( از باب سمع ) : چركين و ريمناك شد آن جامه . و طفس فلان :
پليدى كرد فلان .
طفس
(
tafas
) ا . ع . پليدى .
طفس
(
tafes
) ص . ع . پليد و نجس از مردم و جز آن . و چرك و ريمناك .
طفسة
(
tafesat
) ص . ع . مؤنث طفس .
طفش
(
tafc
) م . ع . گائيدن . و پليد كردن ( و الفعل من نصر و ضرب ) .
طفشيقون
(
tafciqun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - داروئى سمى كه بدان پيكان تير و جز آن را زهرآلود كنند .
طفشيل
(
tefcil
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - طفشيله .
طفشيله
(
tefcile
) ا . پ . يك نوع طعامى كه از عدس مقشر با سركه پزند .