ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بطبيعت .
و ذاتى و جبلى . و اصلى و حقيقى .
طبيق
(
tabiq
) ا . ع . ساعتى از شب .
ج : طبق . و زمان دراز . يق : اقام عندنا طبيقا اى زمانا طويلا . و موافق و برابر . يق :
هذا طبيقه .
طبيقة
(
tabiqat
) ا . ع . موافق .
طپان
(
tap n
) ص . پ . مضطرب و بىآرام و بىقرار .
طپانچه
(
tap nce
) ا . پ . سيلى و لطمه و تپانچه . و كوهه و موجهء دريا . و سلاح آتشى كوچكتر از تفنگ كه فقط با يكدست خالى مىگردد و بندوقجه و پيشتو نيز گويند . و طپانچه خوردن : سيلى زده شدن و لطمه خوردن .
طپانيدن
(
tap nidan
) ف م . پ .
انباشتن و پر كردن و آگندن .
طپش
(
tapec
) پ . م ح . طپيدن . و ا .
اضطراب . و ضربان . و طپش دل : اضطراب دل و اشتداد ضربانات آن و بسيارى حركت آن .
طپيدگى
(
tapidegi
) ا . پ . اضطراب و طپش .
طپيدن
(
tapidan
) ف ل . پ . لرزيدن .
و برجستن . و ضربان نمودن و طپش داشتن و حركت نمودن مانند دل و رگ . و جنبيدن .
و از جاى جستن . و كمين كردن و تپيدن .
طتو
(
tatv
) م . ع . طتا طتوا ( از باب نصر ) : رفت .
طتيليق
(
totayliq
) ا . ع . مصغر اطلاق :
درجهء متوسط از انشراح .
طث
(
tass
) ا . ع . نوعى از گوىبازى كودكان .
طثأ
(
tas '
) م . ع . طثا طثأ ( از باب فتح ) : بازى كرد بقلة كه غوك چوب باشد .
و طثا فلان : افگند فلان پليدى را .
طثر
(
tasr
) م . ع . طثر اللبن طثرا و طثورا ( از باب نصر ) : ستبر گرديد شير .
و كذلك السمن و غيره .
طثر
(
tasr
) ا . ع . نام بطنى از ازد .
طثرة
(
tasrat
) ا . ع . ستبرى شير و مانند آن . و چربى بالاى شير . و لاى . و چغرلاوه .
و آب ستبر و دفزك . و فراخى زندگانى . و پشم گوسپند و روغن آن . و سر چغرات . و چربش در شانهء گوسپند .
طثرج
(
tasraj
) ا . ع . مورچه .
طثن
(
tasn
) و (
tesn
) و (
tosn
) ا .
ع . سبكى نشاط و شادى و تنغم و طرب .
طثو
(
tasv
) م . ع . طثا طثوا ( از باب نصر ) : بازى كرد بقلة كه غوك چوب باشد . و طثا فلان : افگند فلان پليدى را .
طثور
(
tosur
) م . ع . طثر طثرا و طثورا . مر . طثر .
طثى
(
tas
) ا . ع . چوبهاى خرد كه بدان بازى مىكنند .
طثيار
(
tasy r
) ا . ع . شير بيشه .
و پشه .
طثيار
(
tasy r
) ص . ع . رجل طثيار : مرد بىباك دلير .
طجن
(
tajn
) م . ع . طجن الشيئ طجنا ( از باب نصر ) : بريان كرد آن چيز را در تابه .
طح
(
tahh
) م . ع . طح الشيئ طحا ( از باب نصر ) : گسترد آن چيز را .
و ماليد آن چيز را بپاشنهء خود . و كوفت آن چيز را .
طحا
(
tah
) ا . ع . زمين فراخ و گشاد .
طحار
(
toh r
) ا . ع . نوعى از پيچاك شكم كه در آن تنفس سخت باشد .
طحار
(
toh r
) م . ع . طحر طحارا و طحيرا ( از باب ضرب ) : سخت دم زد و نفس كشيد . و زخيد و نالهء حزين كرد .
و بيمار طحار گرديد .
طحاف
(
tah f
) ا . ع . ابر بالا رفته .
طحال
(
teh l
) ا . ع . سپرز . ج : اطحلة و طحل و طحالات . يق : ان الفرس لا طحال له : يعنى اسب طحال ندارد و اين مثل است در شتاب روى آن . كما يق :
ان البعير لا مرارة له : شتر زهره ندارد يعنى بددل است . و نيز طحال : نام سگى .
و نام موضعى . و منه المثل : ضيعت البكار على الطحال : دربارهء كسى گويند كه طلب حاجت كند از كسى كه بدى رسانده باشد او را . و البكار جمع بكرة و هى الفتية من الابل
طحال
(
teh l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپرز يعنى يكى از احشا كه واقع است ما بين معده و اضلاع غلط و عمل آن در بدن هنوز به خوبى معين نگشته .
طحالات
(
teh l t
) ع . ج . طحال .
طحامر
(
toh mer
) ا . ع . كلان شكم .
طحان
(
tahh n
) ا . ع . آسيابان و كسى كه شغل آن آسيابانى باشد و هو مصروف ان جعلته من الطحن و ان جعلته من الطح فغير مصروف .
طحانة
(
teh nat
) ا . ع . آسياگرى و شغل آسيابانى .
طحانت
(
teh nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آسياگرى و آسيابانى .
طحانة
(
tahh vat
) ا . ع . شتر بسيار .
و نيز مؤنث طحان يعنى زن آسيابان .
طحاوة
(
tah vat
) ا . ع . نام دهى بمصر .
طحاوى
(
tah vi
) ا . ع . چون كركس بدور طعمهء خود پرواز كند گويند : مدونة الطحاوى .
طحاوى
(
tah viyy
) ص . ع . منسوب بطحاوة كه دهى است در مصر .