و فتح ) : بزرگمنشى نمود و تكبر كرد آن مرد .
طخر
(
taxr
) ا . ع . ابر سياه تنك .
طخربة
(
taxrabat
) ا . ع . لته پاره .
و ابر پاره ( لغة فى الحاء المهملة ( فى اوزانها و معانيها ) .
طخربية
(
toxrobiyyat
) ا . ع . لته پاره . و ابر پاره .
طخرور
(
toxrur
) ا . ع . پارهاى ابر تنك . ج : طخارير . و مرد غريب . و آنكه نه چست باشد و نه سست .
طخز
(
texz
) ا . ع . دروغ .
طخس
(
texs
) ا . ع . بيخ و بن هر چيزى .
و هو طخس شر يعنى او در نهايت شر است . و اصل شر و باعث شر .
طخش
(
taxc
) و (
taxac
) م . ع .
طخشت عينه طخشا و طخشا ( از باب سمع ) : تاريك شد چشم او .
طخش
(
toxc
) ص . ع . ج . اطخش و طخشاء .
طخشاء
(
taxc '
) ص . ع . مؤنث اطخش :
زن كور . ج : طخش .
طخطاخ
(
taxt x
) ا . ع . مرد بدخلق .
و آواز زيور . و ابر تو بر تو . و نام مردى .
طخطخ
(
tex - tex
) ا . ع . حكايت آواز خنده .
طخطخة
(
taxtaxat
) ا . ع . حكايت آواز خنده . و برابر كردن چيزى را . و فراهم آوردن بعض چيزى را با بعضى .
طخف
(
taxf
) ا . ع . اندوه و يا غم كه دل را فروگيرد . و شير ترش زبان گز . و ابر تنك بالا رفته .
طخفاء
(
taxf '
) ص . ع . اتان طخفاء :
خر مادهء سياه بينى .
طخفة
(
taxfat
) ا . ع . ابر تنك . ج :
طخاف .
طخفة
(
texfat
) و (
taxfat
) ا . ع . نام كوهى سرخ دراز . و نام جائى . و نام آبخورى .
طخم
(
taxm
) م . ع . طخم طخما و طخامة . مر . طخامة .
طخمة
(
taxmat
) ا . ع . گلهء بزان .
طخمة
(
toxmat
) ا . ع . سياهى نوك بينى .
طخمورث
(
taxmuras
) ا . ع . مأخوذ از طهمورس و بمعنى آن .
طخميل
(
texmil
) ا . ع . خروس .
طخوة
(
taxvat
) ا . ع . ابر تنك .
طخوخ
(
toxux
) ا . ع . كج خلقى و بدخوئى و بدصحبتى .
طخوم
(
toxum
) ا . ع . حد فاصل ميان دو زمين .
طخى
(
toxayy
) ا . ع . خروس .
طخياء
(
taxy '
) ا . ع . شب تاريك .
و سخن نامفهوم . يق : تكلم بكلمة طخياء .
طخية
(
taxyat
) ا . ع . مرد گول . ج :
طخيون .
طخية
(
taxyat
) و (
toxyat
) ا . ع .
پارهاى از ابر .
طخية
(
taxyat
) و (
texyat
) و (
toxyat
) ا . ع . تاريكى .
طخية
(
toxyat
) ا . ع . ابر نزديك به زمين .
طخيفة
(
taxifat
) ا . ع . آبگوشت كه گوشت را پارهپاره كرده در آب بسيار ريخته بپزند .
طخيم
(
taxim
) ا . ع . گوشت خشك كه بسياهى زند .
طخيون
(
taxyuna
) ع . ج . طخية .
طدة
(
tedat
) م . ع . وطد الشيئ وطدا و طدة ( از باب ضرب ) :
پاى بر جاى كرد آن چيز را و استوار گردانيد و گرانسنگ ساخت . وطد اليه : چسپانيد وى را به آن و فروگرفت آن را . و وطدت باب الغار الصخر : گرفتم در غار را به سنگ و راست كردم سنگ را بر آن . و وطد له منزلة : راست كرد براى وى منزلت را . و نيز وطد وطدة : كوفتن زمين را تا سخت گردد . و بر جاى و ثابت ماندن . و سير كردن و رفتن . و سخت سپردن زير پاى . مر .
وطد .
طر
(
tarr
) م . ع . طر الابل طرا ( از باب نصر ) : نيك راند شتران را و گردآورد آنها را از اطراف و جوانب وقت راندن . و طر الدابة : نيك راند ستور را . و طر السكين طرا و طرورا : تيز كرد كارد را . و كذلك السنان و غيره . و طر البنيان : بلند كرد بنا را و تجديد كرد آن را . و طر حوضه : به گل اندود حوض را .
و طر النبت طرا و طرورا ( از باب نصر و ضرب ) : سبز شد آن گياه و روئيد .
و كذا الشارب . و طر الشيئ : كفانيد آن چيز را . و بريد آن چيز را . و طر فلانا :
ربود فلان را . و طر زيدا : طپانچه زد زيد را . و طرت يده : افتاد دست او .
و طرت النجوم : روشن شد ستارهها .
طر
(
tarr
) ا . ع . پشم نو برآمده . و موى برآمدهء خر پس از ريختن .
طر
(
torr
) ا . ع . جاء و اطرا :
آمدند همه .
طرا
(
torran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - همه و همگان .
طرأ
(
tar '
) م . ع . از جائى و يا از شهرى آمدن كسى و يا ناگاه برآمدن از جائى بر كسى ( و الفعل من فتح ) . يق : طرء عليهم .
طرأ و طروء اذا اتاهم من مكان او خرج عليهم منه فجاءة .