طحلة
(
tahelat
) ص . ع . عين طحلة :
چشمهء چغرلاوه برآورده .
طحلمة
(
tehlemat
) ا . ع . ابر و پارهاى از ابر . و ما فى السماء طحلمة : نيست در آسمان ابر و يا پارهاى از ابر .
طحماء
(
tahm '
) ا . ع . نوعى از شوره گياه . و يا گياهى است كه نجيل نيز گويند .
طحمة
(
tahmat
) ا . ع . گروه مردم .
و نام گياهى . و نام قسمى از شوره گياه . و اتتنا طحمة من الناس : آمدند ما را گروهى از مردم . و طحمة ابليس : افساد ابليس . و طحمة الفتنة : جماعت فراهم آمدهء از مردمان در هنگام فتنه . و ابو طحمة :
كنيهء يكى از شرفاى عرب .
طحمة
(
tahmat
) و (
tehmat
) و (
tohmat
) ا . ع . طحمة الوادى : بهترين جاى از وادى و معظم آن . و كذلك طحمة السيل و طحمة الليل .
طحمة
(
tohmat
) ا . ع . شتران بسيار .
و مرد سخت كارزاركننده .
طحمرة
(
tahmarat
) م . ع . طحمر السقاء طحمرة : پر كرد مشك را . و طحمر القوس : بزه كرد كمان را . و طحمر فلان : برجست فلان .
طحمرة
(
tehmerat
) ا . ع . پارهاى از ابر . و يك دانه موى . و ما على راسه طحمرة اى شعرة .
طحمريرة
(
tahmarirat
) ا . ع . چيزى .
و پارهاى از ابر .
طحمير
(
tehmir
) ا . ع . پارهاى از ابر .
و ابر تنك . يق : ما فى السماء طحمير .
طحن
(
tahn
) ا . ع . آرد و دقيق .
طحن
(
tahn
) م . ع . طحنت البر و نحوه طحنا ( از باب فتح ) : آرد كردم من گندم و مانند آن را . و كذلك طحنت الرحى و طحنت انا البر . و طحنت الافعى : گرد گرديد آن مار .
طحن
(
tehn
) ا . ع . آرد . المثل : اسمع جعجعة و لا ارى طحنا : مىشنوم آواز آسيا و نمىبينم آرد را . مر . جعجعة .
طحن
(
tohan
) ا . ع . كوتاه بالا . و نام جانوركى . و شير بيشه . و نام حيوانى كه آن را ليث عفرين نامند .
طحو
(
tahv
) م . ع . گستردن . و گسترده شدن . و بدرازا كشيدن . و بر پهلو خفتن . و بر پهلوى چپ خفتن . و رفتن . و ما ادرى اين طحا : نمىدانم كجا رفت . و بردن دل كسى را بسوى چيزى . يق : طحا بفلان قلبه :
برد دل فلان را بسوى هر چيزى ( و الفعل من فتح ) . و نيز طحو : دور گرديدن . و هلاك شدن . و اندوهگين گرديدن . و بر روى افگندن مردم را ( و الفعل من نصر ) .
طحور
(
tahur
) ا . ع . مرد شتابنده . و كمان دورانداز .
طحور
(
tahur
) و
طحورة
(
tahurat
) ص . ع . چشم و يا چشمهء بيرون اندازهء چرك و خاشاك را .
طحوم
(
tahum
) ا . ع . بسيار راننده و دفوع .
طحوم
(
tohum
) ا . ع . يك بار و يك دفعه دفع كردن .
طحون
(
tahun
) ا . ع . مقدار سيصد گوسپند . و لشكر گران . و كارزار . و شتر بسيار .
طحى
(
tahy
) ا . ع . طحى طحيا ( از باب فتح ) : بر پهلو خفت . و طحى الشيئ : گسترده شد آن چيز . و طحى بفلان قلبه : برد دل فلان را بسوى هر چيزى .
طحية
(
tahyat
) و (
tohyat
) ا . ع .
پارهاى از ابر . يق : طحية من سحاب .
و كذلك طحية .
طحير
(
tahir
) ا . ع . نوعى از پيچاك شكم كه در آن تنفس سخت باشد .
طحير
(
tahir
) م . ع . طحر طحارا و طحيرا . مر . طحار .
طحين
(
tahin
) ص . ع . آرد شده .
طخ
(
taxx
) م . ع . طخ الشيئ طخا ( از باب نصر ) : انداخت آن چيز را . و دور كرد آن چيز را . و طخ المراة : گائيد آن زن را .
طخاء
(
tax '
) ا . ع . ابر بالا برآمده .
و اندوه كه دم باز گيرد از وى . و ما فى السماء طخاء : نيست در آسمان ابرى . و وجدت على قلبى طخاء : يافتم در دلم چيزى مانند كرب .
طخارستان
(
tax rest n
) ا . پ . نام شهرى در تركستان .
طخارم
(
tox rem
) ا . ع . خشمناك .
طخارى
(
tox ri
) ص . پ . منسوب بطخارستان .
طخارية
(
tax riyat
) ص . ع . اتان طخارية : خر مادهء نجيب و اصيل .
طخارير
(
tax rir
) ا . ع . جاءه طخارير : آمدند او را مردم درآميختهء از هر جنس و يا آمدند او را متفرق و پريشان . و نيز طخارير . ج : طخرور .
طخاطخ
(
tox tex
) ا . ع . تاريكى .
طخاف
(
tax f
) ا . ع . ابر تنك بالا رفته .
طخاف
(
tax f
) و (
tex f
) ا . ع . ابر تنك كه از خلال آن آسمان ديده شود .
طخاف
(
tex f
) ع . ج . طخفة .
طخامة
(
tax mat
) م . ع . طخم الرجل طخامة و طخما ( از باب كرم