و نيز طبق : پس يكديگر زاده شدهء از بره .
يق : ولدت الغنم طبقا و طبقة اى ولدت بعضها بعد بعض .
طبق
(
tabaq
) م . ع . طبق يفعل كذا طبقا ( از باب سمع ) : نزديك شد اين كار را بكند . و طبقت يده طبقا و طبقا : چسپيد دست او بپهلو و گشاده نشد .
طبق
(
tabaq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ركابى و خوان . و هر ظرف پهن و گردى كه بر آن غذا خورند . و هر ظرف گرد و پهن . و سرپوش . و قبهء آسمان . و برگ و ورق . و ورق طلا . و فوفه يعنى ورق فلزى الوان كه در زير نگين انگشترى گذارند . و پشت فرج زن .
و طبق زدن : مساحقه كردن دو زن با هم .
و طبق زنبور : كندوى زنبور عسل . و خانهء زنبور .
طبق
(
tebaq
) ع . ج . طبقة .
طبقا
(
tabq
) ا . پ . - مأخوذ از رومى - نوعى از گندم .
طبقات
(
tabaq t
) ع . ج . طبقة . و طبقات الناس : اجناس مختلف از مردم .
طبقات
(
tebaq t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درجهها و مرتبهها و طبقهها . و طبقات مردم : اجناس مختلف از مردم .
طبقة
(
tebaq t
) ا . ع . دامى كه بوى شكار كنند . ج : طبق و طبق . و ساعت از روز .
طبقة
(
tabaqat
) ا . ع . يك جنس از مردم .
ج : طبقات . و پس يكديگر زاده شدهء از بره :
يق : ولدت الغنم طبقة . مر . طبق . و نيز طبقة : نام زنى زيرك كه مردى دانا و هوشيار موسوم بشن وى را بنكاح در آورد و منه المثل :
وافق شن طبقة .
طبقة
(
tabeqat
) ص . ع . يد طبقة :
دست بپهلو چسپيده و كوتاه دركشيده .
طبقچه
(
tabaq - c ? e
) ا . پ . طبق كوچك .
و نعلبكى . و بشقاب كوچك .
طبقچى
(
tabaq - c ? i
) ا . پ . اياقچى و كسى كه ظروف غذاخورى را پاك و پاكيزه مىكند .
طبقرى
(
tabqari
) ا . پ . طبق كوچك .
و كنار و طرف .
طبقزن
(
tabaq - zan
) ص . پ . زنى كه گرفتار عمل مساحقه باشد .
طبقطبق
(
tabaq - tabaq
) م ف . پ - مأخوذ از تازى - مرتبه مرتبه . و مقدار زياد و فراوان از هر چيزى .
طبقه
(
tabeqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درجه و مرتبه و پايه . و آشكوب و اشكو .
و سلسله و خاندان و دودمان . وصف از مردم .
و جنس از مردم . و طبقهء بالا : درجهء بالا .
و آشكوب بالا . و طبقهء پائين : آشكوب پائين . و درجهء پائين .
طبل
(
tabl
) ا . ع . دهل ( يك رويه باشد يا دو رويه ) . ج : اطبال و طبول . و خلق و مردم . و جامهء يمانى و يا مصرى كه نگار طبل دارد . و باج . و ما ادرى اى الطبل هو : نمىدانم كدام مردم است او .
طبل
(
tabl
) م . ع . طبل طبلا ( از باب نصر و ضرب ) : دهل نواخت .
طبل
(
tabl
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهل و كوست و كوس . و طبل آسايش :
بانگ و آهنگى كه در برگشتن لشكر مىنوازند .
و طبل خوردن : رم كردن و رميدن .
و طبل در زير گليم زدن : پنهان داشتن امرى كه هويدا و آشكار بود و شهرت يافته باشد . و طبل در زير گليم ماندن : بىنام و نشان بودن . و طبل زدن : دهل نواختن و كوس زدن . و طبل ماتم و طبل واپس و طبل واپسين :
طبلى كه در روز عاشورا و در ماتم نوازند .
طبلباز
(
tabl - b z
) ا . پ . طبل كوچكى كه بزين آويزان مىكنند . و طبال و دهلزن .
طبلة
(
tablat
) ا . ع . طبقى پهن به شكل غربال .
طبلخانه
(
tabl - x ne
) ا . پ . دهل . و نقارهء جنگ . و نقارهخانه . و دستهاى از نقارهچيان .
طبلزن
(
tabl - zan
) ا . پ . دهلزن .
و دفزن . و كسى كه دهل مىنوازد و طبال .
طبلق
(
tablaq
) ا . ع . دستهء كاغذ .
طبلك
(
tablak
) ا . پ . مصغر طبل يعنى طبل كوچك . و نقارهء جفتى . و كلاه و تاج درويشان . و عصابه .
طبلنواز
(
tabl - nav z
) ا . پ . طبال و دهلزن .
طبلنوازى
(
tabl - nav zi
) ا . پ .
شغل طبالى و دهلزنى .
طبله
(
table
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طبق چوبين بزرگ كه ميوههاى فروختنى را در آن گذارند . و صندوقچهء كوچك . و دايره و دهل كوچك . و نشانهء گردى كه تيراندازان نشان كرده و بدان تير مىزنند . و نعلين .
و هر چيزى كه بجانب مرغى افگنند كه در حالت پرواز بود تا آن را به زير افگند . و طبلهء عطار : طبق عطر فروشان .
طبلهخوار
(
table - x r
) ا . پ . طفيل و پيك و كسى كه از خوان ديگران خورد .
طبلهنواز
(
table - nav z
) ا . پ . طبل نواز و طبال .
طبلية
(
tabliyyat
) ا . ع . الدراهم الطبلية : درمهاى خراج . و هو تحت الطبلية : نيز درمهاى خراج .
طبن
(
tabn
) و (
taban
) ا . ع . گروه بسيار . و ما ادرى اى البطن هو :
نمىدانم چه مردم است او .
طبن
(
tabn
) و (
taban
) م . ع . طبن النار طبنا و طبنا ( از باب ضرب و