طحث
(
tahs
) م . ع . طحثه طحثا ( از باب فتح ) : راند آن را بدست و دفع نمود .
طحح
(
tohoh
) ا و ص . ع . خراشيده . و آنچه بدان خراشند .
طحر
(
tahr
) م . ع . طحرت العين قذاها طحرا ( از باب فتح ) : بيرون انداخت چشم خاشاك را . و طحر فلان المراة : گائيد فلان آن زن را . و طحر الحجام القلفة : بريد حجام غلاف سر نره را در ختنه .
طحر
(
tahr
) و (
tahar
) ا . ع . پارهاى از ابر تنك . يق : ما فى السماء طحر اى قطعة . و كذلك طحر .
طحرب
(
tehreb
) ا . ع . آب آورد از قبيل برگ درخت و پارههاى چوب و خاشاك .
طحربة
(
tahrabat
) م . ع . طحرب القربة طحربة : پر كرد آن مشك را . و نيز طحربة : ماليدن چيزى را تا نرم شود و گشاده گردد . و نيك پر كردن و سيراب گردانيدن .
و جنبانيدن خنور و جز آن تا نيك پر شود . و سخت دويدن . و تيز دادن .
طحربة
(
tahrabat
) و (
tehrebat
) و (
tohrobat
) ا . ع . لته پاره . و ابر پاره . و ما عليه طحربة : نيست بر او چيزى از لباس . و ما فى السماء طحربة : نيست در آسمان پارهاى از ابر .
طحرة
(
tahrat
) ا . ع . پارهاى از ابر .
يق : ما فى السماء طحرة . و فى المعيار :
طحرة كضربة و رقبة لمكان خرف الحلق .
طحرة
(
tahrat
) و (
taharat
) ا . ع .
پشم . و لباس . يق : ما بقيت على الابل طحرة يعنى پشمى در شتران باقى نماند .
و نيز ما عليه طحرة : نيست بر او لباسى .
و كذلك ما بقيت على الابل طحرة و ما عليه طحرة .
طحرف
(
tehref
) و
طحرفة
(
tehrefat
) ا . ع . يك قسم آشاميدنى تنك . و شورباى تنك . و مسكهء تنك . و ابر تنك .
طحرمة
(
tahramat
) م . ع . طحرم السقاء طحرمة : پر كرد مشك را . و طحرم القوس : زه كرد كمان را .
طحرمة
(
tehremat
) ا . ع . پاره و قطعهء از پارچه . يق : ما عليه طحرمة : نيست بر او چيزى و پلاسى .
طحرور
(
tohrur
) و
طحرورة
(
tohrurat
) و
طحرية
(
tehriyat
) ا . ع .
پارهاى از ابر تنك .
طحز
(
tahz
) ا . ع . كنايه است از جماع .
طحس
(
tahs
) م . ع . طحس الجارية طحسا ( از باب فتح ) : گائيد آن كنيزك را .
طحطاح
(
taht h
) ا . ع . شير بيشه .
طحطاح
(
teht h
) م . ع . طحطح بهم طحطحة و طحطحا : غالب شد بر ايشان . و طحطح الشيئ : شكست آن چيز را و جدا نمود . و نيز طحطاح و طحطحة :
پريشان نمودن جهة هلاك . و پست خنديدن
طحطحة
(
tahtahat
) م . ع . طحطح طحطحة و طحطاحا . مر . طحطاح .
طحطحة
(
tehtehat
) ا . ع . ما عليه طحطحة : نيست بر او چيزى و يا موئى .
طحك
(
tohhak
) ا . ع . شترى كه هنوز فروخوابيدن نياموخته باشد .
طحل
(
tahl
) م . ع . طحل ( مجهولا ) طحلا : دردمند سپرز گرديد .
طحل
(
tahl
) و (
tahal
) م . ع . طحله طحلا و طحلا ( از باب فتح ) : بر سپرز وى زد . و طحل الاناء : پر كرد آن ظرف را .
طحل
(
tahal
) م . ع . طحل طحلا ( از باب سمع ) : سپرز رنگ گرديد . و طحل فلان : دردمند سپرز گرديد فلان . و كلان شد سپرز فلان . و طحل الماء : تباه شد آن آب و بوى گرفت از لاى و از طحلب . و بسيار شد طحلب آن آب .
طحل
(
tahel
) ص . ع . خشمناك . و پر .
و آب چغرلاوه برآورده و سياه . و رجل طحل : مرد كلان سپرز و دردمند سپرز .
و شراب طحل : شرابى كه نه تيره باشد و نه روشن بود . و كذلك : غرب طحل .
طحل
(
tohol
) ع . ج . طحال .
طحلاء
(
tahl '
) ص . ع . مؤنث اطحل .
و شاة طحلاء : گوسپندى كه نه تيره باشد و نه روشن .
طحلاء
(
tahl '
) ا . ع . نام دو ده در مصر .
طحلب
(
tahlab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جل وزغ و سبزى كه بر روى آب ايستاده جمع گردد و بزغسمه و جغرابه و جغز پاره و جغزواره و چم و گاواب و هنمد نيز گويند .
طحلب
(
tehleb
) و (
tohlab
) و (
tohlob
) ا . ع . چغرلاوه كه جهة دور ماندگى آب پيدا شود .
طحلبة
(
tahlabat
) م . ع . طحلب الماء طحلبة : چغرلاوه برآورد آب . و كذلك : طحلبت العين : چغرلاوه برآورد آن چشمه . و طحلب الابل : بريد پشم آن شتران را . و طحلب فلانا : كشت به همان را . و طحلبت الارض : سبز شد آن زمين از گياه .
طحلبة
(
tehlebat
) ا . ع . چيز اندك و حقير . و موى . و ما عليه طحلبة :
نيست بر او موئى .
طحلة
(
tohlat
) ا . ع . سپرز رنگى كه رنگى است ما بين تيرگى و سياهى با اندك سپيدى .