تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2227

مساهمون:

ص٢٢٢٧

طباهجه

(
tab hje
) و

طباهيج

(
tab hij
) ا . پ . گوشت نرم . و خاگينه .

طبائخ

(
tab ex
) ا . ع . طبائخ الحر : بادهاى گرم و باد سموم .

طبائع

(
tab 'e '
) ع . ج . طبيعة .

طبائع

(
tab ye '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سرشت و خوى . و مزاج و طبيعت و طبيعتها و كيانا . مر . كيانا .

طبايعى

(
tab ye'i
) ص . پ . منسوب بطبيعت : جبلى و طبيعى .

طبب

(
tebab
) ع . ج . طبة و طبابة و طبيبة . و يق : انه على طبب كثيرة اى على الوان كثيرة . و طبب شعاع الشمس : خطوط شعاع آفتاب وقتى كه طلوع مىكند .

طبب

(
tobab
) ع . ج . طبة .

طبة

(
tebbat
) ا . ع . نورد ابر . و زمين دراز گياهناك . و خانه . و جامهء پيش گشادهء دراز دامن . و پوست دراز . و دوال باريك . و گونه . و خط شعاع آفتاب . ج : طبب .

طبة

(
tobbat
) ا . ع . دوالى كه درزهاى مشك بدان گيرند . ج : طبب و طباب .

طبج

(
tabj
) ا . ع . گولى و حماقت مستحكم . و ضرب بر هر چيز ميان كاواك مانند سرو جز آن .

طبج

(
tabaj
) ا . ع . ضرب بر هر چيز ميان كاواك مانند سرو جز آن .

طبج

(
tabaj
) م . ع . طبج طبجا ( از باب سمع ) : گول گرديد . و طبج فلان : مستحكم شد گولى و حماقت فلان .

طبخ

(
tabx
) م . ع . طبخ اللحم طبخا ( از باب نصر و فتح ) : پخت و بريان كرد آن گوشت را . و يكون الطبخ بالاشتواء كما يكون فى غير اللحم . يق : خبزة و آجرة جيدة الطبخ .

طبخ

(
tabx
) ا و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - پختن . و پختگى . و پخته . و طبخ شدن : پخته شدن . و طبخ كردن : پختن .

طبخ

(
tobbax
) ع . ج . طابخ .

طبخة

(
tabxat
) ا . ع . سخت گول .

طبخ‌خانه

(
tabx - x ne
) ا . پ . مطبخ و آشپزخانه . و جائى كه در آن طبخ مىكنند .

طبر

(
tabr
) ا . ع . برجستگى . و پنهان شدگى و جهيدگى اسب نر بر ماديان .

طبر

(
tabr
) م . ع . طبر طبرا ( از باب نصر ) : برجست . و پنهان گرديد . و برجست اسب نر بر ماديان .

طبر

(
tebr
) ا . ع . زاويه . و ستون قصر . و تبر يعنى زر و سيم گداخته و در كالبد ناريخته .

طبر

(
tabar
) ا . ع . - مأخوذ از تبر فارسى و بمعنى آن .

طبر

(
tabar
) ا . پ . طبرستان .

طبرانى

(
tabar niyy
) ص . ع . منسوب به شهر طبرية در شام . يق : رجل طبرانى .

طبرج

(
tabraj
) ا . ع . مورچه و نمل .

طبرخون

(
tabarxun
) ا . پ . بيد سرخ كه بيد طبرى نيز گويند . و عناب . و رنگ سرخ . و نيز سه عدد چوب كه با حلقه‌هاى آهنين تعبيه كرده بهم پيوسته كرده باشند و شاطران بر دست گيرند .

طبرزد

(
tabarzad
) و

طبرزذ

(
tabarzaz
) و

طبرزل

(
tabarzal
) و

طبرزن

(
tabarzan
) ا . پ . نبات و گلقند .

طبرس

(
tabras
) و (
tebres
) ا . ع . نيك دروغ‌گوى .

طبرستان

(
tabarest n
) ا . پ . تبرستان .

طبرسى

(
tabarasiyy
) ص . ع . منسوب بطبرستان .

طبرى

(
tabari
) ص . پ . منسوب بطبرستان .

طبرى

(
tabariyy
) ص . ع . منسوب بطبرستان . و منسوب بقريهء طبرية در واسط .

طبرى

(
tabariyy
) ا . ع . دو ثلث درهم ( لغة شامية ) .

طبرية

(
tabariyyat
) ا . ع . نام شهرى در شام . و نام قريه‌اى در واسط .

طبرية

(
tabariyyat
) ص . ع . الدراهم البطبرية : درمهاى منسوب به شهر طبرية شام . و چون انسان را به اين شهر نسبت دهند طبرانى گويند .

طبز

(
tabz
) ا . ع . پرى هر چيزى .

طبز

(
tabz
) م . ع . طبز المراة طبزا ( از باب نصر ) : گائيد آن زن را .

طبز

(
tebz
) ا . ع . كرانه و گوشهء كوه . و سنگ بزرگ از كوه . و شتر دو كوهانه .

طبس

(
tabs
) ص . ع . سياه از هر چيزى .

طبس

(
tebs
) ا . ع . گرگ .

طبس

(
tabas
) ا . پ . نام شهرى در خراسان .

طبسه

(
tabse
) ا . پ . پردهء منقش . و بساط منقش .

طبش

(
tabc
) ا . ع . مردم و مردمان . ج : طبوش . و ما فى الطبش مثله : نيست در ميان مردمان مانند او . و ما ادرى اى الطبش هو : نمىدانم كدام مردم است او .

طبطاب

(
tabt b
) ا . ع . تختهء گوىبازى . و نام مرغى كلان‌گوش .

طبطابة

(
tabt bat
) ا . ع . واحد طبطاب يعنى يك تختهء گوى بازى .

طبطبة

(
tabtabat
) ا . ع . بانگ و آواز تلاطم سيل و حكايت آن . و آواز پاى وقت دويدن . و آواز تازيانه .

طبطبة

(
tabtabat
) م . ع . طبطب الماء و غيره طبطبة : بانگ كرد آب و