طرهء دراز آسمان كه بر افق نمايان باشد .
طباب
(
teb b
) ع . ج . طبة و طبابة و طبية . و ج . طبة .
طبابة
(
tab bat
) ا . ع . طبابة السماء :
طرهء دراز آسمان كه بر افق نمايان باشد .
طبابة
(
teb bat
) ا . ع . پزشكى . و شغل پزشكى . و نورد ابر . و قطعهء دراز از زمين . و جامهء پيش گشادهء دراز دامن . و ابر .
و چرم و دوال كه درزهاى مشك بوى گيرند .
طبابة
(
tab bat
) م . ع . طببت طبابة ( از باب سمع و كرم ) : پزشك شدى تو و طبيب گشتى . و يق : ما كنت طبيبا و لقد طببت يعنى پزشك نبودى و پزشكى كردى .
طبابت
(
teb bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پزشكى . و حرفه و شغل پزشكى .
طبابه
(
tab be
) ا . پ . گوشت نرم پخته شده و بريان .
طبأة
(
tab'at
) ا . ع . سرشت و خوى مردم هر چه باشد خوب يا بد .
طباخ
(
tab x
) و (
tob x
) ا . ع . استوارى و توانائى . و فربهى .
طباخ
(
tabb x
) ا . ع . پزنده و باورچى .
طباخ
(
tabb x
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آشپز و باورچى . و خوالگر و خواليگر .
طباخة
(
teb xat
) ا . ع . باورچىگرى و شغل طعام پختن .
طباخة
(
tob xat
) ا . ع . سرجوش ديگ و كفك آن .
طباخى
(
tabb xi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باورچىگرى و شغل طعام پختن .
طباخية
(
tab xiyat
) و
طباخية
(
tob xiyat
) ص . ع . امراة طباخية :
زن جوان پر گوشت . و زن داناى مليح و با نمك .
و كذلك : امراة طباخية .
طبار
(
tab r
) ا . ع . بنات طبار .
(
tab ra
) و
بنات طبار
(
tab re
) بلاها و سختيها .
طبار
(
tabb r
) ا . ع . درختى مانا بدرخت انجير .
طباز
(
teb z
) ا . پ . نوعى از انجير سرخ و كلان .
طباشير
(
tab cir
) ا . ع . مأخوذ از تباشير فارسى و بمعنى آن .
طباشير صبح
(
tab cire - sobh
) ا . پ .
سپيدى صبح صادق .
طباطبا
(
tab - tab
) ا . ع . لقب اسمعيل ابن ابراهيم بن الحسن بن الحسن بن على بن ابي طالب عليهما السلام كه مخرج قاف نداشت و بجاى آن طا مىگفت خير يوما بين قميص و قبا فقال : طباطبا اى قباقبا .
طباطبائى
(
tab tab iyy
) ص . ع .
منسوب بطباطبا .
طباع
(
teb '
) ا . ع . سرشتى كه مردم بر آن آفريده شدهاند . و اخلاقى كه در شخص از مطعم و مشرب پيدا شود و مستحكم و ممتنع الزوال گردد . و لفظ طباع مؤنث است . و دار الطباع : چاپخانه . و نيز طباع . ج .
طبع .
طباع
(
tabb '
) ص . ع . آنكه مهر بر چيزى مىزند . و سازندهء تيغ . و سازندهء هر چيزى . و سفالگر .
طباعة
(
teb 'at
) ا . ع . شمشير سازى .
و كوزه سازى و سفالگرى .
طباعت
(
teb 'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فن و شغل چاپ و باسمه .
طباق
(
teb q
) ا . ع . موافق و برابر .
يق : هذا طباقه اى موافقه و مطابقه . و طباق الارض : هر چه بالاى زمين باشد . و السموات طباق : آسمانها مطابقاند بعضى مر بعضى را و بعضى بالاى بعضى قرار گرفتهاند .
طباق
(
teb q
) ا . ع . ج . طبق .
طباق
(
teb q
) م . ع . طابق مطابقة و طباقا . مر . مطابقة .
طباق
(
tab q
) و (
tob q
) ا . پ . نام گلى لاجوردى و دراز شكل كه از كوهستان شيراز آورند و بتازى غافث نامند .
طباق
(
tabb q
) ا . ع . نام درختى كه در كوههاى مكه رويد .
طباقاء
(
tab q '
) ص . ع . جمل طباقاء : شتر فروماندهء از گشنى . و رجل طباقاء : مردى كه به روى سخن بسته گردد و يا آنكه بپوشاند زن را به سينه از جهة فربهى و گرانبارى خود . و مرد درمانده و عاجز و ناتوان .
طبال
(
tabb l
) ا . ع . طبلنواز .
طبالة
(
teb lat
) ا . ع . طبلنوازى .
طبالة
(
tabb lat
) ا . ع . زن طبلنواز .
طبالى
(
tabb li
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طبلنوازى و دهلزنى .
طبانة
(
tab nat
) م . ع . طبن له طبنا و طبانة و طبانية و طبونة ( از باب سمع و ضرب ) : زيرك شد و دانا گرديد .
طبانة
(
tab nat
) ا . ع . زيركى و فطانت .
طبانجه
(
tab nje
) ا . پ . سيلى و طپانچه .
طبانية
(
tab niyat
) م . ع . طبن طبنا و طبانية و طبانة . مر . طبانة .
طبانية
(
tab niyat
) ا . ع . زيركى و فطانت .
طباهج
(
tab hej
) ا . ع . گوشت در روغن سرخ كرده و يا كباب .
طباهجة
(
tab hejat
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - گوشت شرحه شرحه كرده و يا كباب . و گوشت مهرا شده .