ضوط
(
zavat
) م . ع . ضوط ضوطا ( از باب سمع ) : كج زنخ گرديد . و خرد زنخ شد . و احمق گرديد .
ضوطاء
(
zavt '
) ص . ع . مؤنث اضوط :
زن گول و كج زنخ و خرد زنخ .
ضوطار
(
zavt r
) ا . ع . كسى كه در بازار بدون سرمايه و رأس المال در آيد و در كسب خود حيلهها كند .
ضوطر
(
zavtar
) ا . ع . مرد كلان جثه و فربه ناكس بزرگ سرين . و مرد شگفت بىخير .
ضوطرى
(
zavtar
) ا . ع . مرد شگفت بىخير . و بنو ضوطرى : گرسنگى . و نام قبيلهاى از تازيان .
ضوع
(
zav '
) م . ع . ضاعه ضوعا ( از باب نصر ) : جنبانيد آن را . و بركند .
و بىآرام كرد و ترسانيد . و شكافت . و دو پاره كرد . و ضاع السفر الدابة :
لاغر كرد سفر ستور را . و ضاع الطائر فرخه : خورش داد آن مرغ چوزهء خود را .
و ضاع المسك : بردميد بوى آن مشك . و كذا ضاع الشيئ المنتن . و ضاعت الريح الغصن : مايل كرد و كژ نمود باد آن شاخه را . و ضاع الصبى : آمادهء گريستن گرديد آن طفل .
ضوع
(
zeva '
) و (
zova '
) ا . ع . چوگگ و بوم نر كه همه شب بانگ كند . و مرغى سياه مانند زاغ حلال گوشت ج . اضواع و ضيعان .
ضوقى
(
zuq
) ص . ع . تنگتر و دشوارتر ( مؤنث اضيق ) .
ضوك
(
zavk
) م . ع . ضاك الفرس انثاه ضوكا ( از باب نصر ) : برجست آن نريان بر ماديان .
ضوكع
(
zavka '
) ا . ع . بسيار گوشت و تنومند گران سنگ گول و احمق .
ضوكعة
(
zavkaat
) ا . ع . مرد بسيار گوشت گران سنگ گول و سست بدن سست راى . و زنى كه پيچ پيچان رود و در رفتن سستى كند .
ضوكعة
(
zavkaat
) م . ع . ضوكع فى مشيته ضوكعة : مانده گرديد .
ضؤلاء
(
zoal '
) ع . ج . ضئيل .
ضؤلان
(
zo'l n
) و
ضولان
(
zaval n
) ا . ع . گران . و ناخوش . و كل . يقال :
هو عليه ضؤلان اى كل .
ضؤلة
(
zoalat
) ص . ع . رجل ضؤلة :
مرد نيك لاغر و نزار و سخت سست و ضعيف .
ضؤلة
(
zo'ulat
) م . ع . ضؤل ضآلة و ضؤلة . مر . ضألة .
ضولج
(
zavlaj
) ا . ع . سيم و نقره .
ضولع
(
zavla '
) ا . ع . مايل هوا و هوس و خواهش .
ضوم
(
zavm
) م . ع . ضام حقه ضوما ( از باب نصر ) : كم كرد حق او را و ستم نمود .
ضومر
(
zavmar
) ا . پ . گل تاج خروس كه بستانافروز نيز گويند .
ضومران
(
zavmar n
) و (
zavmor n
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - ريحان دشتى .
ضون
(
zavn
) ا . ع . شكنبهء بره و بزغالهاى كه هنوز علف نخورده باشد و انفحه .
ضون
(
zavn
) م . ع . ضان الرجل ضونا ( از باب نصر ) : بسيار شد بچهء آن مرد .
ضونة
(
zavnat
) ا . ع . بسيارى فرزند .
و ماده آهوى ريزه .
ضوى
(
zav
) ا . ع . باريكى استخوان .
و خردى جسم در خلقت . و لاغرى .
ضوى
(
zav
) م . ع . ضوى الولد ضوى ( از باب سمع ) : كوچك شد جسم آن بچه و لاغر گرديد .
ضوى
(
zaviyy
) ص . ع . روشن و تابان و تابدار .
ضوى
(
zoviyy
) م . ع . ضوى ضيا و ضوبا ( از باب ضرب ) : فراهم آمد .
و پناه برد بوى . و جاى گرفت بوى . و در آمد در شب . و ضوى الى خبره : پرسيد خبر آن را . الحديث : ضوى اليه المسلمون اى مالوا اليه .
ضويضية
(
zovayziyat
) ا . ع . بلا و داهيه . و گشن تيز شهوت .
ضويطة
(
zavitat
) ا . ع . خمير سست .
و گل و لاى تك حوض . و روغن با پيه گداخته كه در خيك خرد كرده باشند . ج : ضوائط .
ضويكة
(
zavikat
) ا . ع . گروه از هر چيزى . و جماعت . يق : رايت ضويكة اى جماعة .
ضه
(
zahh
) م . ع . ضهه ضها ( از باب نصر ) : مشابه و مانند گرديد آن را .
ضهاء
(
zeh '
) م . ع . ضاهاه مضاهاة و ضهاء : مانست با او و مانند و مشابه گرديد ويرا .
ضهب
(
zahb
) ا . ع . ضهب القوم :
هر جنس مردم بهم آميخته .
ضهب
(
zahb
) م . ع . ضهبه بالنار ضهبا ( از باب فتح ) : برگردانيد آن را به آتش و تغيير داد .
ضهباء
(
zahb '
) ا . ع . كمانى كه آتش در آن اثر كرده باشد .
ضهت
(
zaht
) م . ع . ضهته ضهتا ( از باب فتح ) : نيك پا سپر كرد آن را .
ضهد
(
zahd
) م . ع . ضهده ضهدا ( از باب فتح ) : چيره شد بر وى و مغلوب كرد آن را . و ستم نمود بر وى .