ضنأة
(
zan'at
) م . ع . ضنأ ضنأ و ضنأة . مر . ضنأ .
ضنأة
(
zon'at
) ا . ع . ضرورت و حاجت .
ضناط
(
zen t
) م . ع . ضانطوا على البئر و نحوها مضانطة و ضناطا :
بسيار انبوهى كردند بر چاه و مانند آن .
ضناك
(
zan k
) و (
zen k
) ا . ع . زن پر گوشت و زن درشت .
ضناك
(
zen k
) ا . ع . درخت بزرگ .
ضناك
(
zen k
) ص . ع . استوار خلقت و توانا و قوى ( يستوى فيه المذكر و المؤنث ) .
و امراة ضناك : زن گران سرين . و كذلك : ناقة ضناك .
ضناك
(
zon k
) ا . ع . زكام و نزله .
ضنأك
(
zon'ak
) ا . ع . ماده شتر بزرگ هيكل .
ضناك
(
zon'ak
) و (
zan'ak
) ا . ع .
سخت گوشت .
ضناكة
(
zan kat
) م . ع . ضنك ضنكا و ضناكة و ضنوكة ( از باب كرم ) :
تنگ شد . و ضنك فلان ضناكة : سست راى و ضعيف عقل و سست بدن و سست جان گرديد فلان . و ضنك ( مجهولا ) : بزكام گرفتار گشت .
ضناكة
(
zon kat
) ا . ع . زن پرگوشت .
ضنأكة
(
zon'akat
) ا . ع . ماده شتر بزرگ هيكل .
ضنان
(
zan n
) و
ضنانة
(
zan nat
) م . ع . ضن ضنا و ضنانا و ضنانة .
مر . ضن (
zenn
) .
ضنائن
(
zana'en
) ا . ع . ضنائن الله :
خاصان خلق خدا .
ضنب
(
zanb
) م . ع . ضنب به الارض ضنبا ( از باب ضرب ) : كوفت او را بر زمين . و ضنب على الشيئ : گرفت آن چيز را .
ضنبس
(
zenbes
) ا . ع . سست بطش و زود شكسته شونده و سست . و فرومايه . و زود رنج .
ضنة
(
zannat
) ا . ع . بخل و امساك .
ضنة
(
zennat
) م . ع . ضن ضنا و ضنة .
مر . ضن (
zenn
) .
ضنة
(
zennat
) ا . ع . نام پنج قبيله ز تازيان . و از اعلام است .
ضندل
(
zandal
) ا . ع . كلان سر .
ضنط
(
zant
) م . ع . ضنطت المراة ضنطا ( از باب نصر ) : دو يار و دو معشوق گرفت آن زن .
ضنط
(
zant
) ا . ع . ضيق و تنگى .
ضنط
(
zanat
) ا . ع . شادمانى . و شحم و پيه .
ضنط
(
zanat
) م . ع . ضنط من اللحم ضنطا ( از باب سمع ) : فربه و پر گوشت شد . و ضنط فلان : شادمانى نمود فلان .
و لاف زد . و نيز ضنط : بىبهره شدن زن از شوى . يق : ضنطت المراة .
ضنفس
(
zenfes
) ا . ع . سست بطش و زود شكسته شونده . و سست . و فرومايه .
و زود رنج .
ضنك
(
zank
) ص . ع . تنگ و ضيق از هر چيزى خواه مذكر باشد و يا مؤنث . يق :
دار ضنك و مكان ضنك . قوله تعالى :
فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً .
ضنك
(
zank
) م . ع . ضنك ضنكا و ضناكة . مر . ضناكة .
ضنكة
(
zonkat
) ا . ع . زكام و نزله .
ضنن
(
zanan
) ا . ع . مرد دلاور و شجاع و ماهر و متبحر در كارها .
ضنو
(
zanv
) و (
zenv
) ا . ع . فرزند .
ضنوء
(
zonu '
) ا . ع . ضنء و ضنء .
ضنوء
(
zonu '
) م . ع . ضنأ ضنأ و ضنوء . مر . ضنأ .
ضنوط
(
zanut
) ص . ع . زن دو دوست گيرنده .
ضنوكة
(
zonukat
) م . ع . ضنك ضناكة و ضنوكة . مر . ضناكة .
ضنى
(
zan
) م . ع . ضنى ضنى و ضناء ( از باب ضرب ) . مر . ضناء . و ضنى ضنى ( از باب سمع ) . بيمار شد و ملازم بيمارى گرديد . و مشرف بر مرگ شد .
و ضنيت المراة : بسيار فرزند گرديد آن زن .
ضنى
(
zan
) و (
zani
) ص . ع . بيمار .
يق : تركته ضنى او ضنيا .
ضنيك
(
zanik
) ا . ع . زندگانى و معيشت تنگ . و نوكرى كه بنان خدمت كند و مواجب نخواهد . و مقطوع و بريده .
ضنيك
(
zanik
) ص . ع . سست تدبير و سست عقل . و ضعيف بدن . و ضعيف جان .
ضنين
(
zanin
) ص . ع . زفت و بخيل .
و ناكس . قوله تعالى :
وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ
اى بخيل .
ضوء
(
zav '
) و (
zu '
) ا . ع . روشنائى .
و روشنائى كه از خود آن چيز بود بدون اكتساب از غير بخلاف نور . ج : اضواء . و الضوء الازرق : شفق . و روشنائى صبح . و الضوء الاسود : روشنائى غروب .
ضوء
(
zav '
) و (
zu '
) م . ع . ضاء ضوء و ضوء و ضواء ( از باب نصر ) : روشن گرديد . و ضاءت النار : روشن شد آتش .
ضواء
(
zev '
) ا . ع . روشنائى و ضياء .
ضواء
(
zov '
) م . ع . ضاء ضوء و ضوء و ضواء . مر . ضوء .
ضوابح
(
zav beh
) ع . ج . ضابح .