ضهدة
(
zohdat
) ص . ع . نيك مغلوب .
و هو ضهدة لكل احد اى يقهره كل من شاء : مقهور مىكند او را هر كس كه مىخواهد .
ضهر
(
zahr
) ا . ع . قلهء كوه . و سنگ - پشت . و قطعهاى از كوه كه رنگ آن مخالف باشد رنگ ساير كوه را .
ضهز
(
zahz
) م . ع . ضهزه ضهزا ( از باب فتح ) : نيك كوفت آن را . و سخت پاسپر كرد . و ضهز المراة : گائيد آن زن را . و ضهزته الدابة : گزيد وى را آن ستور بپيش دهان .
ضهزم
(
zehzem
) ا . ع . ناكس و فرومايه و لئيم .
ضهس
(
zahs
) م . ع . ضهسه ضهسا ( از باب فتح ) : بپيش دندان گزيد آن را .
ضهضبة
(
zahzabat
) م . ع . ضهضب النار ضهضبة : فراهم آورد آتش را .
ضهل
(
zahl
) ا . ع . آب اندك . و شير گرد آمده . و هر چيز كه اندك اندك و يا يكى پس از ديگرى فراهم آيد . و اعطاه ضهلا من ماله اى نزرا قليلا : به او داد چيز كمى از مال خود .
ضهل
(
zahl
) م . ع . ضهل اليه ضهلا ( از باب فتح ) : برگشت بسوى آن نه بر وجه مقاتله و مغالبه . و ضهل الشيئ ضهلا و ضهولا : اندك اندك فراهم آمد آن چيز .
و ضهل اليهم خير : واقع شد شد بسوى ايشان خير . و ضهل فلانا حقه : كم كرد حق فلان را و باطل كرد آن را و اندك اندك داد آن را . و ضهلت الشاة و الناقة : كم گرديد شير آن گوسپند و آن ماده شتر . و ضهل الشراب : اندك گرديد آن نوشيدنى و تنك گرديد . و نيز ضهل : باز گشتن بسوى اصل .
ضهل
(
zohol
) ع . ج . ضهول .
ضهلة
(
zahlat
) ا . ع . عطاى اندك .
اعطاه ضهلة من ماله : داد به او چيز اندكى از مال خود .
ضهواء
(
zahv '
) ص . ع . زمين بىگياه . و دخترى كه پستان ناكرده باشد .
ضهوب
(
zohub
) م . ع . ضهب الرجل ضهوبا ( از باب فتح ) : پس ماند و ضعيف گرديد آن مرد و سست شد . و مانا بمردان نشد . و ضهب النار : فراهم آورد آتش را .
ضهوة
(
zahvat
) ا . ع . ايستاد نگاه آب .
ج : اضهاء .
ضهول
(
zahul
) ص . ع . ماده شتر و گوسپند كم شير . ج : ضهل . و بئر ضهول :
چاهى كه اندك اندك آب آن خارج گردد .
ضهول
(
zahul
) ا . ع . شترمرغ سپيد .
و شتر مرغى كه تخم بسيار كند .
ضهول
(
zohul
) م . ع . ضهل ضهلا و ضهولا . مر . ضهل .
ضهى
(
zah
) م . ع . ضهيت المراة ضهى ( از باب سمع ) : حايض نشد آن زن .
و بار نگرفت . و پستان نكرد آن زن . و ضهيت الارض : نرويانيد آن زمين گياه را .
ضهى
(
zahiyy
) ا . ع . شبيه و مانا و مانند . يق : هذا ضهيك اى شبيهك .
ضهيأ
(
zahya '
) ا . ع . گياهى كه بگياه سبال ماند . و زنى كه حيض نياورد . و زنى كه شير و پستان ندارد .
ضهيا
(
zahy
) و
ضهياء
(
zahy '
) و
ضهياة
(
zahy t
) و
ضهياه
(
zahy h
) ا و ص . ع . زنى كه نه حيض آورد و نه باردار گردد يعنى مانا بمردان باشد . و زنى كه حيض آورد و باردار نگردد . و زنى كه پستان نياورد .
يق : زيد تزوج بامراة ضهياء . و زمينى كه او را گياه نباشد . و نام درختى خار دار . و فلان رعى ابله الضهياء : فلان چرانيد شترهاى خود را در زمين بيگياه .
ضهيأة
(
zahya'at
) ا . ع . زنى كه شير و پستان نباشد او را . و بيابان بىآب .
ضهيأة
(
zahya'at
) م . ع . ضهيأ امره ضهيأة : سست كرد كار او را و استوار نتوانست كرد .
ضهيد
(
zahyad
) ص . ع . نيك سخت .
ضى
(
zayy
) م . ع . ضوى ضيا و ضويا . مر . ضوى .
ضيا
(
ziy
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روشنى و نور و روشنائى .
ضياء
(
ziy '
) ا . ع . ضواء و روشنائى .
ضياب
(
zay'ab
) ا . ع . كسى كه در كار هاى بزرگ درآيد و در آن تصرف نمايد و گويند اين كلمه تصحيف ضياز است .
ضياپاش
(
ziy - p c
) ص . پ . پرتو انداز و افشانكنندهء نور و روشنائى .
ضياپذير
(
ziy - pazir
) ص . پ .
شفاف . و منور . و روشنىدهنده .
ضياح
(
zay h
) ا . ع . شير تنك آب آميخته .
ضياريب
(
zay rib
) ع . ج . ضيراب .
ضياز
(
zay'az
) ا . ع . كسى كه در كارهاى بزرگ درآيد و در آن تصرف كند .
ضياط
(
zayy t
) ا . ع . مرد درشت و سخت . و خميدهء در رفتار .
ضياطر
(
zay ter
) و
ضياطرة
(
zay terat
) ع . ج . ضيطر و ضيطار .
ضياع
(
zay '
) ا . ع . زن و فرزند و هر كه در نفقه و مؤنث شخص باشد . و هر ضعيف و نيازمند كه در امور و حوائج خود محتاج به شخص بود . و نوعى از بوى خوش .
و هلاك . و فلان مات ضياعا يعنى فلان مرد و كسى پرواى وى نكرد .