تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2187

مساهمون:

ص٢١٨٧
و ستارهء مايل بغروب . و مرد بر پهلو خوابيده . و كاهل بسيار چسپنده و ملازم خانه و مقيم در خانه از جهة عجز و يا بزرگى . و جاى خم وادى . ج : ضواجع . و نام رودبارى .

ضاجعة

(
z je'at
) ا . ع . گوسپندان بسيار . و جاى ريزش رودبار . و دول پر آب كه از گرانى كج و مايل بنشيب گردد .

ضاحة

(
z hat
) ا . ع . بينائى . و چشم و بصر .

ضاحك

(
z hek
) ا و ص . ع . خندنده و خنده‌كننده . و مرد بسيار خنده و مسخره كننده و شگفت نماينده . و ابر با برق . و سنگ نيك سپيد نمايان در كوه . و برقة ضاحك و روضة ضاحك : نام دو موضع است .

ضاحكة

(
z hekat
) ا . ع . دندانى كه در وقت خنده پيدا گردد و يا چهار دندان ما بين انياب و اضراس . ج : ضواحك .

ضاحى

(
z hi
) ص . ع . آنكه در آفتاب برآيد . و هر آنچه وى را آفتاب رسد . ج : ضواحى . و مكان ضاح : جاى ظاهر و بارز .

ضاحية

(
z hiyat
) ا . ع . كرانهء هر چيزى . ج : ضواحى . يق : هم ينزلون الضواحى . و ضاحية المال : شترى كه بوقت چاشت آب خورد . و نيز ضاحية : ظاهر شهر و نواحى و آبادانى خارج شهر . مر . ضامنة .

ضاحية

(
z hiyatan
) ا . ع . آشكار و علانيه . يق : فعله ضاحية اى علانية .

ضاخة

(
z xat
) و

ضاخية

(
z xiyat
) ا . ع . بلا و سختى .

ضأد

(
za'd
) م . ع . ضاده ضادا ( از باب فتح ) : خصومت كرد او را .

ضأد

(
za'd
) ا . ع . كس زن .

ضاد

(
z d
) ا . ع . نام حرف ض كه مخصوص تازيان است . و نام مرغى كه هدهد نيز گويند .

ضادى

(
z di
) ص . ع . خشمناك . ج : ضداة .

ضادى

(
z di
) ا . ع . سخن زشت كه شخص را بخشم آورد . و آزردگى و رنجيدگى . ج : ضوادى .

ضار

(
z r
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زيان رسان و مضر و موذى و مفسد .

ضارب

(
z reb
) ا فا . ع . زننده . و رونده . و مرغى كه طلب رزق كند . و ماده شتر لگد زنندهء وقت دوشيدن . ج : ضوارب .

ضارب

(
z reb
) ا . ع . امين تير قمار . و زنندهء تير قمار . ج : ضرباء . و شب كه تاريكى آن همهء اطراف را پوشد . و جاى پست هموار درختناك . و پاره‌اى از زمين درشت دراز . و زمين نرم . و آب راهه و رحبة مانندى در وادى . ج : ضوارب . و ضارب السلم : نام موضعى .

ضارب

(
z reb
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - زننده و كسى كه مىزند .

ضارب

(
z reb
) و

ضاربة

(
z rebat
) ص . ع . ماده شترى كه دم را بلند كرده بر فرج خود زند و راه رود . ج : ضوارب .

ضارع

(
z re '
) ص . ع . فروتن . و خوار . و رام . و ضعيف و نزار و لاغر جسم . و ريزهء از هر چيز . و خردسال ناتوان .

ضارور

(
z rur
) ا و ص . ع . نياز و حاجت . و تنگى و ضيق . و تنگ .

ضاروراء

(
z rur '
) ا . ع . قحط . و سختى . و ضرر . و بدحالى . و نقصان در چيزى . و نياز و حاجت .

ضارورة

(
z rurat
) ا و ص . ع . نياز و حاجت . و تنگى . و تنگ .

ضارى

(
z ri
) ص . ع . خون روان . و سگ بچهء دوان . و سقاء ضار باللبن : خيك نيكوكنندهء شير . و كلب ضار : سگ حريص به شكار و سگ در پى صيد دونده . و عرق ضار : رگى كه خون آن منقطع نشود . و نيز ضارى : خوگر شونده .

ضارية

(
z riyat
) ص . ع . مؤنث ضارى . ج : ضارى .

ضأز

(
za'z
) و (
za'az
) م . ع . ضازه ضأزا و ضأزا ( از باب فتح ) : ستم كرد او را و زيادتى نمود . و ضأز فلانا حقه : كم كرد حق فلان را .

ضأزى

(
za'z
) و (
zaaz
) ص . ع . حصه و قسمت ناراست و ناقص و ناتمام .

ضأضأ

(
za'za '
) ا . ع . بانگ و خروش و فرياد مردمان خصوصا در جنگ .

ضأضأة

(
za'za'at
) م . ع . خروشيدن در جنگ و ناله و فرياد كردن در آن .

ضأط

(
zaat
) م . ع . ضئط ضأطا ( از باب سمع ) : هر دو گوش و بازو را حركت داد در رفتن .

ضاعف

(
z af
) ع . كلمهء فعل كه در دعا استعمال مىكنند . يق : ضاعف الله عمره : دوچندان كناد خداى عمر او را .

ضاعل

(
z el
) ا . ع . شتر نر قوى و توانا .

ضاغب

(
z qeb
) و

ضاغث

(
z qes
) ا . ع . كسى كه جهة ترسانيدن كودك و جز آن در جائى پنهان شود و آوازى مهيب و مخوف برزند تا كودك ترسيده و بيمناك گردد .

ضاغط

(
z qet
) ا و ص . ع . فشارنده . و امين بر چيزى . يق : ارسله ضاغطا على فلان . و گشادگى بغل شتر و بسيارى گوشت آن . و سوسمار .

ضاغن

(
z qen
) ص . ع . فرس ضاغن : اسبى كه تا آن را نزنند نيكو نرود .

ضافط

(
z fet
) ص . ع . كسى كه چيزى را ببندد . و آنكه بر ستورى سوار شود .