و ما له صيور : نيست او را عقل و رائى .
و ام صيور : كار مشكل و مشتبه .
صيور
(
sayyur
)
صيورة
(
sayyurat
) ا . ع . پايان كار و مآل آن و سرانجام و عاقبت .
صئول
(
sa'ul
) ص . ع . جمل ضئول : شتر مست ديوانهء خشمناك .
صيهب
(
sayhab
) ا . ع . شدت گرما .
و روز گرم . و مرد دراز بالا . و سنگ سخت .
و جاى سخت . و زمين هموار . و زمين سنگستان . و هر جائى كه آفتاب به حدى به روى تابد كه گوشت را بر آن بريان توان كرد .
صيهج
(
sayhaj
) ا . ع . سنگ بزرگ .
و ماده شتر استوار خلقت .
صيهد
(
sayhad
) ا . ع . نمايش آب و سراب . و شدت گرما . و دراز . و بيابان بىآب .
صيهد
(
sayhad
) ص . ع . ذكر صيهد :
نرهء سر كج و دفزك كه سر كجى آن خلقى باشد .
صيهم
(
sayham
) و (
sihamm
) ص .
ع . رجل صيهم : مرد درشت ستبر سخت و توانا . و مرد بسيار سر بالا دارنده . و كذلك رجل صيهم .
صيهمة
(
sayhamat
) ص . ع . مؤنث صيهم .
صيهوج
(
sayhuj
) ص . ع . تابان .
و بيت صيهوج : خانهء گچكارى تابان .
صيهود
(
sayhud
) ا . ع . بيابان بىآب .
صيهود
(
sayhud
) ص . ع . عز صيهود :
عزت بلند و استوار .
صيهور
(
sayhur
) ا . ع . منبر مانندى كه از گل سازند براى اسباب خانهاى از قبيل مس و برنج و جز آن .
صيهون
(
sayhun
) ا . ع . نام كوهى .
صئى
(
saiyy
) م . ع . صئى صئيا ( از باب فتح و ضرب ) : آواز كرد . المثل : جاء بما صاى و صمت اى بالمال الناطق و الصامت . و يق ايضا : جاء بما صاء و صمت و هو مقلوب منه . ايضا المثل : تلذع العقرب و تصئ : دربارهء شخصى گويند كه اذيت دهد و فرياد كند .
صئى
(
saiyy
) و (
seiyy
) و (
soiyy
) ا .
ع . آواز چوزهء مرغ و مانند آن . و آواز خوك و فيل و موش و كلاكموش و جز آن .
صيئة
(
si'at
) ا . ع . نيكو ناشستگى سر ( اسم است مصدر را ) .
صئيل
(
sa'il
) ا . ع . صئيل الفرس :
آواز اسب .