ج . رجلان . و ج . رجيل .
رجلى
(
rajaliyy
) ا . ع . قاصد و پيك نيك .
رجلية
(
rojliyyat
) ا . ع . مردى و مردمى و مردانگى .
رجليون
(
rejliyyun
) ا . ع . پيادگان .
رجم
(
rajm
) ا . ع . امرى كه حقيقت آن معلوم نشود . و خليل و نديم . و عيب . و لعنت و دشنام . و نيز رجم : اسم چيزى كه بدان پرتاب كنند . ج : رجوم . قوله تعالى :
وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ
. و قولهم :
صار رجما يعنى آگاه نشد بر حقيقت امر آن . و قال فلان رجما بالغيب يعنى گفت فلان از روى گمان و ظن بدون برهان و دليل .
رجم
(
rajm
) م . ع . رجمه رجما ( از باب نصر ) : زد آن را به سنگ . و رجم فلانا :
فحش داد فلان را . و رجم زيدا : كشت زيد را .
و رجم الشيئ : انداخت و پرتاب كرد آن چيز را .
و رجم عمروا : لعنت كرد عمرو را و دشنام داد . و رحم القبر : نشاندار ساخت و سنگ نهاد بر گور . و رجم فلان :
تند و تيز رفت فلان . و نيز رجم : راندن و دور كردن . و جدائى كردن .
رجم
(
rajm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشنام . و راندگى . و سنگسار كردن .
رجم
(
rajm
) و (
rajam
) ا . ع .
برادر .
رجم
(
rajam
) ا . ع . چاه . و تنور . و جاى فراخ گرد . و گور . و نام كوهى . و برادران .
رجم
(
rojam
) ع . ج . رجمة .
رجم
(
rojom
) ا . ع . شعلههائى كه بدان ديو را رانند . و سنگهاى كلان كه بر گور نهند تا مانند خر پشته شود .
رجمة
(
rajmat
) و (
rojmat
) ا . ع .
گور و قبر .
رجمة
(
rojmat
) ا . ع . سنگها كه بر گور نهند . و علامت و نشان . و منه فى وصيته لا ترجموا قبرى اى لا تجعلوا عليه الرجم اراد بذلك تسوية قبره بالارض . و خارها و چوبها كه گرداگرد خرمابن پر بار نيك ثمر نهند تا دست كسى بر آن نرسد . ج : رجم و رجام . و خانهء كفتار .
رجن
(
rajn
) م . ع . رجن رجنا و رجونا . مر . رجون .
رجو
(
rajv
) و (
rojovv
) م . ع . رجا رجوا و رجوا و رجاء و رجاءة و رجاوة و و رجاة و مرجاة ( از باب نصر ) : اميد داشت و مأيوس نگشت . و گاه رجو و رجا بمعنى ترسيدن باشد . قوله تعالى :
ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً
اى لا تخافون عظمة اللّه .
رجوان
(
rajv ne
) ا . ع . تثنيهء رجا يعنى دو ناحيه . و رمى به الرجوان يعنى در مهالك افتاد و نيز اين كلام را در استهانت و خوارى گويند .
رجوب
(
rojub
) ا . ع . ج . رجب .
رجوب
(
rojub
) م . ع . رجب رجبا و رجوبا . مر . رجب .
رجوة
(
rajvat
) ا . ع . اميد و ترس .
رجوح
(
rojuh
) م . ع . رجح رجوحا و رجحانا . مر . رجحان .
رجوس
(
rajus
) ص . ع . بعير رجوس :
شتر سخت بانگ كننده . و نيز رجوس : آسمان سخت غرنده . و درياى مواج . و آنكه آب چاه را بمرجاس اندازه مىكند .
رجوع
(
raju '
) ا . ع . جواب رساله .
رجوع
(
roju '
) م . ع . رجع رجعا و رجوعا . مر . رجع .
رجوع
(
roju '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگشت و بازگشت و عود و بازگشت از سفر و رجعت و مراجعت . و باز آمدن بر سر كارى كه ترك كرده بود آن را . و دوباره خواستار شدن زن مطلقهء خود را كه هنوز در عدهء او بود . و رجوع كردن : بازآمدن و برگشتن . و دوباره زن مطلقهء خود را خواستار شدن .
رجوعا
(
raju '
) و
رجوعام
(
raju ' m
) ا . پ . نام پسر سليمان پيغمبر .
رجوعة
(
raju'at
) ا . ع . جواب مكتوب .
رجوف
(
rojuf
) م . ع . رجف رجفا و رجوفا . مر . رجف .
رجولية
(
rojuliyyat
) و (
rajuliyyat
) ا . ع . مردى . و مردانگى و مردمى .
رجوليت
(
rajuliyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمى و مردانگى . و آلت رجوليت : نره .
رجوم
(
rojum
) ع . ج . رجم .
رجون
(
rojun
) م . ع . رجن بالمكان رجونا و رجنا ( از باب نصر ) : اقامت نمود در آنجاى . و رجنت الابل و غيرها رجونا ( از باب نصر و سمع و كرم ) : الفت گرفتند شتران و جز آنها و خوگر شدند . و رجنت الدابة : باز ايستاد آن ستور از چرا . و رجن فلان دابته : حبس كرد فلان ستور خود را و بد كرد علف آن را تا لاغر گردد ( لازم و متعدى ) . و رجن فلانا :
شرم نمود و حيا كرد از فلان .
رجه
(
rajh
) م . ع . بمردم چنگل در زدن و در آويختن به آن ( و الفعل من فتح ) . يق :
رجهه و رجه به . و نيز رجه : گواليدن كودك .
رجه
(
raje
) ا . پ . صف و قطار و رده .
و طنابى كه جامه و لنگى و چيزهاى ديگر بر بالاى آن اندازند .
رجية
(
rajiyyat
) ا . ع . هر چيز اميد داشته شده . و ما لى فيه فى فلان رجية اى