و سنگى كه بر طرف دلو بندند تا زود فرو شود .
و آنچه بر چاه بنا كنند تا در عرض آن چوب گذارند براى دلو . و نيز رجام . ج . رجمة .
رجامان
(
rej m ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو چوب كه بر سر چاه نصب نمايند و بر آن چرخ گذارند .
رجان
(
rajj n
) ا . پ . نام جائى در ايران كه ارجان نيز گويند .
رجانى
(
rajj ni
) ص . پ . منسوب بر جان .
رجاوة
(
raj vat
) ا . ع . اميد .
رجاوة
(
raj vat
) م . ع . رجا رجوا و رجاوة . مر رجو .
رجائع
(
raj e '
) ع . ج . رجيع .
رجب
(
rajb
) م . ع . رجب رجبا و رجوبا ( از باب نصر ) : حيا كرد و شرم داشت . و رجب فلانا : ترسيد از فلان .
و رجب زيدا : بزرگ داشت زيد را . و رجب العود : تنها برآمد چوب . و رجب فلانا بقول سيئ : بسخن بد متهم كرد فلان را و دشنام داد .
رجب
(
rojb
) ا . ع . ما بين استخوان پهلو و سر سينه .
رجب
(
rajab
) ا . ع . ماه هفتم از سال تازيان و آن را رجب مضر هم گويند لانهم كانوا اشد تعظيما له . ج : ارجاب و ارجب و رجاب و رجوب و رجبات . و ج ج : اراجيب و اراجب و ارجبانات و ارجبة .
رجب
(
rajab
) م . ع . رجب رجبا ( از باب سمع ) : ترسيد . و رجب منه : حيا كرد از او .
رجب
(
rajab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نام ماه هفتم از سال تازيان .
رجب
(
rojab
) ع . ج . رجبة .
رجبات
(
rajab t
) ع . ج . رجب .
رجبان
(
rajab ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه ماه رجب و شعبان .
رجبة
(
rojbat
) ا . ع . دام گرگ . و ستون و يا ديوارى كه زير درخت پربار بنا كنند تا بر آن اعتماد كنند . ج : رجب . و پيوند نخستين انگشت . و حلقوم خر . ج :
رواجب .
رجبية
(
rojabiyyat
) و رجبية (
rojjabiyyat
) ص . ع . منسوب برجبة يعنى درخت ستون گذاشته شده و بتشديد از نوادر است .
رجح
(
rojoh
) ص . ع . جفان رجح :
كاسههاى پر از اشكنه و گوشت . و كتائب رجح : لشكرهاى گران . و ج . راجح .
و ج . رجاح .
رجحان
(
rojh n
) ا . ع . زيادتى وزن .
رجحان
(
rojh n
) م . ع . رجح الميزان رجوحا و رجحانا ( از باب فتح و ضرب و نصر ) : چربيد ترازو و مايل گرديد . و راجحته فرجحته : نبرد كردم .
با وى در اندازهء چيزى پس غالب آمدم بر او .
رجحان
(
rojh n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زيادتى و فوقيت و برترى و فضيلت و افضليت و تفوق .
رجد
(
rajd
) م . ع . رجد الرجل ( مجهولا ) رجدا : « لرزيد آن مرد .
رجراج
(
rajr j
) ا و ص . ع . جنبان و لرزان از هر چيزى . و پالوده .
رجراجة
(
rajr jat
) ص . ع . لرزان از هر چيزى و كتيبه رجراجة اى تموج من كثرتها . و امراة رجراجة : التى يترجرج عليها لحمها .
رجراجة
(
rajr jat
) ا . ع . گل تنك به دو لرزان . مر . رجرجة .
رجرج
(
rajraj
) ص . ع . جنبان و لرزان .
رجرج
(
rojroj
) ا . ع . يك نوع گياهى .
رجرجة
(
rajrajat
) م . ع . لرزيدن و جنباندن . و مانده كردن .
رجرجة
(
rejrejat
) ا . ع . باقى آب بر روى لاى آميخته به گل تنك در حوض كه از آن نفعى نباشد . الحديث : لا تقوم الساعة الا على شرار الناس كرجرجة و يروى رجراجة . و نيز رجرجة : جماعت بسيار در حرب . و آب دهن . و مرد گول و بىعقل . و تريد چرب .
رجز
(
rajz
) م . ع . رجز رجزا ( از باب نصر ) :
شعر رجز گفت . و رجز به : ارجوزه گفت .
رجز
(
rejz
) و (
rajz
) ا . ع . پليدى . و بتپرستى .
و بت . قوله تعالى :
وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ .
و شرك .
و طاعون . و غداب . قوله تعالى :
رِجْزاً مِنَ السَّماءِ *
اى العذاب . و رجز الشيطان و ساوس شيطان .
رجز
(
rajaz
) ا . ع . بحرى از نوزده بحر شعر كه وزنش شش بار مستفعلن باشد .
و بيمارى در سرين شتر كه در رفتن رانهاى آن مىلرزند و سپس منبسط مىگردند .
رجز
(
rajaz
) م . ع . رجز البعير رجزا ( از باب سمع ) : بيمارى رجز مبتلا گرديد آن شتر .
رجز
(
rajaz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اشعارى كه در معركه در مقام مفاخرت و شرافت خود مىخوانند . و رجز خواندن :
مفاخرت كردن و بيان مردانگى و شرافت خود نمودن .
رجزاء
(
rajz '
) ص . ع . ناقة رجزاء :
ماده شتر مبتلا بيمارى رجز .
رجس
(
rajs
) ا . ع . آواز بلند تندر .
و بانگ شتر .
رجس
(
rajs
) م . ع . رجست السماء رجسا ( از باب نصر ) : سخت غريد آسمان . و و رجس فلان : اندازه كرد فلان آب را