در وى مردم بسيار فرود آيند . ج : رحاب و رحب و رحب و رحبات و رحبات . و نيز رحبة و رحبة : بقعهء وسيعى كه در ميان خانه هاى قوم واقع شده باشد .
رحبة
(
rahbat
) ا . ع . نام شهرى و قريهاى و موضعى و صحرائى وسيع داراى دهات بسيار . و بنورحبة : نام بطنى از حمير .
رحبة
(
rohbat
) ا . ع . نام آبى و چاهى و قريهاى . و ناحيهاى ما بين مدينه و شام . و وادى نزديك صنعاء .
رحبى
(
rohb
) ا . ع . پهنترين استخوانهاى پهلو و سينه . و داغى در پهلوى شتر . و جاى زدن قلب .
رحبى
(
rahabiyy
) ص . ع . منسوب بصحراى وسيع . ج : رحبة .
رحبيان
(
rohbay ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو ضلعى كه در زير ابط و در بالاى اضلاع مىباشند . و يا مرجع دو مرفق .
رحة
(
rahhat
) ا . ع . مار به صورت طوق پيچ خورده .
رحح
(
rahah
) ا . ع . فراخى سم و هو محمود .
رحح
(
rohoh
) ا . ع . كاسههاى بزرگ فراخ .
رحراح
(
rahr h
) ص . ع . فراخ پهناور .
و عيش رحراح : زيست فراخ . و قدح رحراح : كاسهء فراخ نزديك تك .
رحرح
(
rahrah
) و
رحرحان
(
rahrah n
) ص . ع . شيئ رحرح :
چيز فراخ پهناور . و كذلك شيئ رحرحان .
رحرحة
(
rahrahat
) م . ع . رحرح رحرحة : بتك چيزى كه خواست نرسيد .
و رحرح بالكلام : سخن سربسته گفت و بيان نكرد آن را . و رحرح عن فلان :
پوشيد از فلان .
رحض
(
rahz
) ا . ع . مشك دريده . و توشهدان كهنه .
رحض
(
rahz
) م . ع . رحضت ثوبى و غيره رحضا ( از باب فتح ) : شستم من جامهء خود و جز آن را . الحديث فى اوانى المشركين : ان لم تجدوا غيرها فارحضوها بالماء . و رحض المحموم : ( مجهولا ) : عرق آورد تب زده .
رحضاء
(
rohaz '
) ا . ع . عرقى كه در پى تب آيد . و يا عرق بسيار كه جلد را بشويد .
رحل
(
rahl
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دو تختهء صليبى شكل و متقاطع كه كتاب و يا قرآن مجيد را هنگام قرائت به روى آن نهند و گيرخ و كيرخ نيز گويند . و ابروان معشوق .
رحل
(
rahl
) ا . ع . پالان شتر . ج :
ارحل و رحال . و يا ابن ملقى الرحال در شتم گويند . و مسكن و جاى باش مرد . و رخت و اسباب همراهى . و هر چيز كه مهيا كنند براى كوچ كردن .
رحل
(
rahl
) م . ع . رحل عن البلد رحلا و رحيلا ( از باب فتح ) : كوچ كرد از آن شهر . و رحل فلانا بسيفه رحلا :
بلند كرد شمشير خود را براى فلان . و رحلت له نفسى : صبر كردم بر اذيت او . و رحل البعير : پالان گذاشت بر آن شتر .
رحل
(
rohhal
) ع . ج . راحل .
رحلاء
(
rahl '
) ص . ع . مؤنث ارحل .
و شاة رحلاء : گوسپند سياه بدن سپيد پشت و يا بر عكس .
رحلة
(
rehlat
) ا . ع . كوچ . و كوچ شتران . و هيئت پالان نهادن . و انه لحسن الرحلة : يعنى او نيكو پالان نهنده است .
رحلة
(
rehlat
) و (
rohlat
) ص . ع .
بعير ذو رحلة : شتر تواناى بر سير و قوى .
و كذا بعير ذو رحلة .
رحلة
(
rohlat
) ا . ع . كوچ . و كوچ شتران . و جانب كوچ و مقصد . و يك سفر .
و انتم رحلتى : اى الذين ارتحل اليهم يعنى مقصد من در كوچ شما هستيد كه بجانب شما كوچ مىكنم .
رحلت
(
rehlat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوچ . و مرگ و وفات و موت . و روانگى . و هجرت . و رحلت كردن :
كوچ كردن و رفتن و سفر كردن و راهى شدن .
و مردن و وفات كردن .
رحم
(
rahm
) و (
raham
) م . ع .
رحمت ( مجهولا ) رحما و رحمت رحما مر . رحامة .
رحم
(
rahm
) و (
rehm
) و (
rahem
) ا . ع . زهدان ( و هى مؤنثة ) . و خويشى و قرابت و اصل قرابت و اسباب آن . ج :
ارحام .
رحم
(
rahm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مهربانى و بخشايش و عطوفت و شفقت و لرس و غمخوارى و نرمدلى . و رحم كردن :
بخشودن و بطور غمخوارى و نرمدلى مهربانى كردن و از جرم و تقصير كسى در گذشتن .
رحم
(
rahem
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى كودك در شكم مادر و زهدان و زهگير و تون و گوشه و بچهدان و بون و شسن و يوگان و پويگان و بوگان و زاقدان و و بوهمان . و صلهء رحم : اتحاد خويشان و اقوام و ملاقات دوستان خويشاوند . و انجمن آنان . و قطع رحم : بريدن خويشاوندى . و ترك خويشاوندى .