صلنقع : مرد رسا و دلاور و توانا . و طريق صلنقع بلنقع : راه روشن و پيدا .
صلنقى
(
salanq
) ا . ع . بسيار گوى .
صلو
(
salv
) م . ع . صلوته صلوا ( از باب نصر ) : زدم بر صلاى او . و صلاه صلوا : رسيد بصلاى او .
صلوات
(
salav t
) ا . ع . كنائس جهودان .
قوله تعالى :
لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ .
و نيز صلوات : ج . صلوة .
و ج . صلا .
صلوات
(
salv t
) و (
salav t
) ا .
پ . - مأخوذ از تازى - درود و نيايش بر آن حضرت و بر آل آن حضرت . و كلمهء مباركهء اللهم صل على محمد و آل محمد . و صلوات فرستادن : اين كلمهء مباركه را بر زبان جارى كردن .
صلوان
(
salav ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه جانب راست و چپ دنب .
صلوة
(
sal t
) ا . ع . چون از جانب خداى تعالى باشد بمعنى رحمت و چون از جانب ملائكه بود بمعنى تزكيه و اگر از جانب مردمان باشد بمعنى دعا . و گفتهاند معنى صلوة در لغت مشترك است ما بين دعا و تعظيم و رحمت و بركت و استغفار . و حسن ثناى از جانب خداى عز و جل بر رسول خود . و نيز صلوة بمعنى نماز . و الصلاة الوسطى : نماز ظهر . و الصلاة جامعة اى الزموا الصلاة جامعة . و نيز صلوة : كنيسهء يهود يعنى جائى كه در آن نماز مىخوانند . ج : صلوات . و نيز صلوة : اسمى است كه در موضع مصدر استعمال مىگردد . يق : صلى صلوة لا تصلية .
صلوتة
(
solutat
) م . ع . صلت صلوتة ( از باب كرم ) : گشاده پيشانى شد . و صلت الرجل : گشاده شد پيشانى آن مرد .
صلوح
(
saluh
) ا . ع . صلاح و نيكى ضد فساد .
صلوح
(
soluh
) م . ع . صلح الشيئ صلوحا و صلاحا ( از باب نصر و يا كرم و يا فتح ) : نيك گرديد . و هذا يصلح لك ( از باب نصر ) : اين از بابت تست و مناسب تو مىباشد .
صلوخ
(
salux
) ص . ع . داهية صلوخ :
بلاى سخت و مهلك .
صلود
(
salud
) ا . ع . مرد منفرد و تنها .
و ديگى كه در جوش آيد . و ماده شتر كم شير و بر كوه برآيندهء از بيم .
صلود
(
salud
) ص . ع . رست تابان و سخت . و اسب خوى ناكننده و اين مذموم است .
صلود
(
solud
) م . ع . صلد الزند صلودا ( از باب ضرب ) : آواز داد آتش زنه و آتش نداد . و صلد الرجل صلودا و صلادة ( از باب كرم ) : بخيل گرديد آن مرد .
صلودح
(
salavdah
) ا . ع . قوى سخت .
صلودد
(
salavdad
) ص . ع . رست تابان و سخت .
صلور
(
sellavr
) ا . ع . مار ماهى . الحديث :
لا تاكلوا الصلور و الا نقليس و هما نوعان من السمك كالحية .
صلوغ
(
soluq
) م . ع . صلغت الشاة و البقرة صلوغا ( از باب فتح ) : دندان ناب برآورد گوسپند و گاو . مر . سلوغ .
صلول
(
solul
) م . ع . صل اللحم صلولا ( از باب ضرب ) : گنديده و بدبوى شد گوشت . و صل الماء : برگرديده رنگ و مزه شد آب .
صلون
(
salun
) ا . پ . ميوهء كبر و خرنوب نبطى .
صله
(
sale
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - پيوند و پيوستگى و علاقه و اتصال . و قرابت و خويشى و نسبت و نزديكى . و نوارهان و انعام و جايزه و چلبله و خلعت . و صله دادن : انعام و جايزه دادن . و صلهء رحم : محبت و رأفت و سلوك با خويشان و اقربا و ديدن آنها . و خويشاوندى و قرابت .
و صلهء شعر : انعام شاعر .
صلهام
(
selh m
) ا . ع . مرد دلير . و شير بيشه .
صلهب
(
salhab
) ا . ع . مرد دراز . و خانهء بزرگ . و شتر استوار و توانا . و سنگ سخت دراز .
صلهباة
(
salabb t
) ا . ع . ماده شتر استوار و سخت .
صلهبة
(
salhabat
) م . ع . صلهب صلهبة : دراز شد .
صلهبى
(
salahb
) ا . ع . شتر استوار سخت توانا .
صلهج
(
salhaj
) ا . ع . سنگ بزرگ . و ماده شتر قوى و استوار .
صلى
(
saly
) صلى اللحم صليا ( از باب ضرب ) : بريان كرد گوشت را و در آتش افگند آن را . و صلى يده بالنار :
گرم كرد دست خود را به آتش . و صلى فلانا :
بدسگاليد فلان را . و به هلاكت افگند او را . و فريب داد و چاپلوسى كرد و مدارا نمود با او . و صلاه النار : در آتش در آورد او را .
صلى
(
sal
) م . ع . صلى النار و بها صلى و صليا و صليا و صلاء و صلاء . مر . صلاء و صلاء . و صليت الفرس صلى ( از باب سمع ) : فروهشته گرديد صلاى آن ماديان از قرب نتاج .
صلى
(
sall
) ع . كلمهء فعل و معناى آن : كاش بركت فرستد و كاش مهربان باشد .