آن . و گند و بوى بد . و ناخوش . و ترى گوشت تازه .
صلت
(
salt
) ا . ع . پيشانى گشاد . و منه فى صفته صلى اللّه عليه و آله : كان صلت الجبين . و ميدان هموار و برابر . و شمشير صيقلدار بران و برهنه . يق : ضربه بالسيف صلتا . ج : اصلات . و مرد رساى در امور و حوائج خود . و نام چند نفر . و ابو الصلت الهروى : از اصحاب على بن موسى الرضا .
صلت
(
salt
) م . ع : صلت ما فى القدح صلتا ( از باب ضرب و نصر ) : ريخت آنچه را كه در قدح بود . و صلت الفرس :
تاخت آن اسب را .
صلت
(
salt
) و (
solt
) ا . ع . كار دكلان و بزرگ .
صلت
(
salt
) و (
solt
) م . ع . صلت فلانا بالسيف صلتا و صلتا ( از باب ضرب ) : زد فلان را بشمشير . و جاء بلبن يصلت و كذا : بمرق يصلت : آورد فلان شير و شورباى كم روغن بسيار آب .
صلت
(
selt
) ا . ع . دزد .
صلتان
(
salat n
) ا . ع . خر تند .
و اسب تيز بانشاط هشيار . و نام چند نفر شاعر .
صلج
(
salj
) م . ع . صلج الفضة صلجا ( از باب نصر ) : گداخت سيم را . و صلج الذكر : ماليد نره را . و صلجه بالعصا : زد او را بچوبدستى .
صلج
(
salaj
) ا . ع . كرى و سنگينى گوش .
صلج
(
salaj
) م . ع . صلج صلجا ( از باب سمع ) : كر و اصم گرديد .
صلج
(
soloj
) ا . ع . درمهاى تمام وجيد .
صلج
(
sollaj
) ا . ع . پيلهء كرم ابريشم .
صلجة
(
sollajat
) ا . ع . جامهء ابريشمين .
صلح
(
selh
) ص . ع . نيك و خوب و صالح .
صلح
(
selh
) ا . ع . نام نهرى .
صلح
(
solh
) ا . ع . آشتى ( مذكر و مؤنث هر دو مىآيد ) . و نام جماعتى . و نام مردى .
صلح
(
solh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آشتى . و موافقت و يگانگى . مصالحه . و تسلى . و اتفاق و عهد و پيمان و قرارداد . و مهلت . و صلح با عوض : مصالحه . و صلح كل : مصالحهء كامل و صحيح . و قرارداد قطعى . و تحمل عمومى . و صلح موقت :
مهلت . و صلح و صلاح مستوجب الفلاح : آشتى و پاكدامنى كه سزاوار نيكبختى باشد .
صلحا
(
solhan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور آشتى .
صلحا
(
solah
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان نيك و صالح .
صلحاء
(
solah '
) ع . ج . صالح و صليح .
صلحآميز
(
solh - miz
) ص . پ .
منسوب به صلح و آشتى .
صلحنامه
(
solh - n me
) ا . پ . قرارداد صلح و آشتى و قرارنامه و معاهدهء صلح و مصالحهنامه .
صلحى
(
solhi
) ص . پ . منسوب به صلح .
و هر چيز كه بواسطهء صلح و آشتى حاصل شود .
صلخ
(
salax
) م . ع . صلخ صلخا ( از باب سمع ) : كر گرديد .
صلخاء
(
salx '
) ص . ع . مؤنث اصلخ يعنى كر و اصم . و ناقة صلخاء : ماده شتر گرگين .
صلخاد
(
selx d
) ص . ع . جمل صخاد :
شتر قوى سخت و تيز خاطر چالاك . و كذلك رجل صلخاد . ج : صلاخيد .
صلخام
(
selx m
) ص . ع . بعير صلخام : شتر دراز . و شتر قوى سخت .
صلخد
(
salxad
) و (
selxad
) و (
sellaxd
) ص . ع . سخت قوى و تيز خاطر چالاك از مردمان و شتران .
صلخداة
(
salaxd t
) ص . ع . ناقة صلخداة : ماده شتر سخت قوى و تيز خاطر چالاك .
صلخدم
(
salaxdam
) ص . ع . جمل صلخدم : شتر قوى دراز .
صلخدى
(
salaxd
) ص . ع . جمل صلخدى : شتر قوى سخت و تيز خاطر چالاك .
صلخف
(
sellaxf
) ا . ع . متاع ستور از آلات و ادوات .
صلخفة
(
sellaxfat
) ص . ع . قصعة صلخفة : كاسهء پهن و نزديك تك .
صلخم
(
salxam
) ص . ع . رجل صلخم : مرد استوار سخت رسا . و جبل صلخم : كوه بلند كه بر آن نتوان بالا رفت .
صلخم
(
sellxam
) ص . ع . رجل صلخم : مرد استوار سخت رسا .
صلخى
(
salx
) ص . ع . ابل صلخى :
شتران گرگين .
صلد
(
sald
) م . ع . صلدت الدابة صلدا ( از باب ضرب ) : زد آن ستور هر دو دست را بر زمين در دويدن . و صلد فى الجبل :
برآمد بر كوه . و صلدت انيابه : بانگ كرد دندانهاى وى . و صلدت الارض :
درشت و سخت گرديد آن زمين . و صلدت صلعته صلدا و صليدا : درخشيد جاى موى رفتهء از سر او . و صلد الزند صلودا :
بانگ كرد آتش زنه و آتش نداد .
صلد
(
sald
) و (
seld
) ص . ع . سخت درست تابان . و جاى سخت كه هيچ نروياند .
و اسبى كه خوى نكند . و سر بيموى . ج :